! Anladım ki anlamak yetmiyor

E.T. Katy Perry - The Kardashians için video uyarlaması

2012-01-28T09:35:00.001+02:00

İnsanı yaratıcı yapan biraz da yaşadığı yerin iklimdir...

Porno Filmler Artık Doğol Olmayacak

2012-01-28T08:41:00.000+02:00

ABD'nin Los Angeles kentinde porno film oyuncularının çekimlerde prezervatif kullanmaları zorunluluğu getirildi.
Los Angeles belediye başkanı Antonio Villaraigosa'nın imzasıyla yayımlanan yasa, sağlık hizmeti veren çevrelerde memnunlukla karşılandıysa da, porno film endüstrisinin öde gelen isimleri yeni kurallar yüzünden Los Angeles'i terketmek ya da kentin hemen dışına çıkmak durumunda kalabileceklerini söylüyorlar.

Kentteki San Fernando vadisi, milyarlarca dolarlık Amerikan porno film endüstrisinin kalbi olarak kabul ediliyor. ABD'de çekilen tüm porno filmlerin yüzde 90'ının Los Angeles'te çevrildiği tahmin ediliyor.

Yeni yasanın nasıl uygulanabileceği henüz belirgin değil. Kent belediye meclisi, güvenlik birimleri ve yargı makamlarıyla yasanın nasıl uygulamaya sokulabileceğini araştırıyor.

Merkezi Los Angeles'te olan Aids Healthcare Foundation, çıkarılan yasayı memnunlukla karşıladı ve porno filmlerde rol alan oyuncuların HIV virüsü ve cinsel ilişki yoluyla bulaşan diğer hastalıklardan korunmasının önem taşıdığını vurguladı.

Porno filmlerde prezervatif kullanılması zorunluluğunun getirilmesi için altı yıldır kampanya yürüten vakıf, şimdi ABD'nin başka yerlerinde de benzer uygulamanın zorunlu kılınmasına çalışacaklarını kaydetti.

"PREZERVATİF KULLANILAN FİLMLER RAĞBET GÖRMÜYOR"
"Los Angeles kenti, oyuncular açısından doğru olanı yaptı." diyen vakıf başkanı Michael Weinstein, Los Angeles'ten ayrılmayı düşünen porno film yapımcılarının yerleşecekleri yeni yerleri gözlem altına alacaklarını söyledi.

Porno film sektörünün önde gelen yapımcılarıysa, prezervatif kullanılan filmlerin diğerleri kadar rağbet görmediğini ve bazı oyuncuların prezervatif kullanmayı tercih etmediğini belirtiyor.

Geçen yıl bir porno film oyuncusunun HIV pozitif çıkması üzerine, tüm ülkedeki porno film yapımları bir süre için askıya alınmıştı.

Konu

2012-01-23T08:55:00.003+02:00

Bütün sanat tarihi tek bir konuyu anlatır: İnsan Nedir?
ösd

SPOEK MATHAMBO - CONTROL

2012-01-21T13:51:00.002+02:00

So Nice Play It Twice

2012-01-21T13:49:00.002+02:00

Müziği Sevin ve Onunla Kalın

2012-01-20T12:32:00.000+02:00

(Stand by me, Cigar Hall)

FARKINDALIK SERGİSİ

2012-01-16T20:15:00.004+02:00

Çevremizde; her gün yasadığımız dünyamızın ve ülkemizin yasama dair gerçeklerinden kaynaklanan pek çok dram, çelişki, gerginlik, eksiklik, mutsuzluk ve kaygılar gözlemliyoruz.

Umudu güçlü tutmak, geleceğin doğru yapılanmasına katkıda bulunmak için yapabileceklerimizi gözden geçiriyoruz.

Demokratikleşme sürecinde önemli bir unsur olan sivil inisiyatif hareketlerden
yola çıktık. Tek sesliliğe karşı çoğul olmak, hukukun üstlüğüne ve adalete inanmak, ulusal dayanışma duygusunu yitirmemek için bir araya geldik.

Bizler sanata, renklere, armoniye aşığız. Ülkemizi seviyoruz. Bu hislerle ve de fırçalarımızın gücüyle yasama renk katmak istiyoruz. Biz sanatçıların topluma verebileceği en önemli armağanı ürettiği eserleridir. Eserlerimizle bir FARKINDALIK yaratarak var olduğumuzu anlatmak istiyoruz.

Etrafimızı saran belirsizliklerle dolu korkutucu süreçte her şeyin FARKINDAYIZ, DUYUYORUZ, GÖRÜYORUZ, BİLİYORUZ...!

SERGİYE KATILIM KOŞULLARI

1- Sergiye katılacak sanatçılardan herhangi bir ücret alınmayacaktır.

2- Eserler sergileme koşullarına uygun olacaktır.(askı aparatları çerçeve vb.)

3- Sanatçılarca; kendi sanat görüşleri ve teknikleri ile özgürce ürettikleri eserleriyle etkinliğe katılacaklardır.

4- Yapıtların fiyatları sanatçı tarafından belirlenecek, teknik, boyut, ölçüler yapıta eklenecektir.

5- Sergi sonrasında gelişmeler, basılı hale getirilerek sanatçılara iletilecektir...!
Sergi takibi için: http://www.facebook.com/events/305394232835325/

Olur Böyle Şeyler...

2012-01-02T12:43:00.003+02:00

0)

1)

10)

Kalk Kız Soğan Hazırla

2011-12-30T23:41:00.001+02:00

Olabilir

2011-12-27T22:12:00.003+02:00

Akşama Görüşürüz

2011-12-27T10:39:00.002+02:00

Bir kıyamet kopsa ve seyretsek ateşten halimizi
bu sessizlik, bu müzik fazla, her şey çok fazla
bu sayfayı kapamak
yeni bir sayfa açmak
sonra onu da kapamak fazla
yılmak bile tepki istiyor
bir çırpıda okumak yerine
sonsuza kadar dinlemek, daha mı olası
bitince anlarız belki, ya da öyle sanırız
bittiğini ilk ne zaman anlarız
yok hayır, gerçekten
evet ilk bittiğini ne zaman anlarız
ve işte böyle hepsi buna benzer
dünden hiçbir farkımız yok
nedense hep yarınımız farklı
ben çıkıyorum
sana zahmet şu söylediklerimi ve müziği toparla
akşama görüşürüz
görüşemezsek ya bir yerde oturmuş şiir yazıyorumdur
ya da yazılanı okuyor...
her iki durumda da kıyamet kopmuş demektir

ÖSD / Aralık-2011

Soykırımlar ve Mantık Tutulması

2011-12-23T11:17:00.001+02:00

Bayağıdır soykırımlarla ilgili ülkeler birbirlerine hikayeler anlatıyor. Neymiş... Fransa parlamentosu ermeni soykırımını oylayacakmış da, yok efendim kabul edeceklermiş de... Bunun ardından bizde doğal olarak kıyamet kopuyor. Yalan, Yanlış, Uydurma, Asıl onlar tarihte neler yaptıklarıyla yüzleşsin, Ermenistanın ve Fransanın Azerbaycan'a yaptıkları gün gibi aşikar... gibi laflarla falan filan....

Hadi milletin aklı ermiyor diyelim...
bizim meclistekilerin de mi aklı tutulmuş.
Madem öyle, siz de sıkıyorsa, Fransa için soykırım kanunu çıkarın ve meclisimizde oylayın bakalım. Dünyada neler oluyor.
Gözünüz yemiyor değil mi...
İşiniz gücünüz ancak lâf...

Bizdeki meclisin A'sından Z'sine hiçbirine güvenmiyorum. Hepsi oyunbaz bunların...

Gelllllllllldi... (9/10)

2011-12-22T12:06:00.000+02:00

Şekerbank Üreten Emeklilik reklâmı, hem müzik hem senaryo hem de kurgu açısından 9/10 puanı hak ediyor.
Özellikle Moğallar'ın fona yerleştirilen müziği, esnafın hareketliliğine birebir oturmuş. Finaldeki çay sahnesi de esnaf tavrının özetidir. Mesaj açık aynı zamanda açık olması yetmez bir de kitlesine ulaşıyor, süre ideal, Kısacası çok başarılı bir reklam. Yapımcısını ve senaristini kutlarım.

müziğin eski kaydını dinlemek için tıkla...

Steven Briand - durmadan bihâl olan kâğıtlar

2011-12-20T10:01:00.001+02:00

Müzik: Nodey & Omar
Ses Tasarımı: Moritz Reich
Ekip: Nathalie Lapicorey, Zeynep Gizem De Loecker, Benoit Masson, Vincent Nguyen, François Colou et Fabien Chambert

Türkiye Afişleri

2011-12-18T10:19:00.000+02:00

TÜRKİYE POSTERLERİNİ KİM TASARLADI?
Türkiye Posterleri, Emrah Yücel’in sahibi olduğu Iconisus Reklam Ajansı tarafından tasarlandı.

NEDEN?
Çünkü biz; grafik tasarımın, ülkemizin marka değerinin artmasında önemli bir güce sahip olduğuna inanıyoruz.

ICONISUS NEDİR?
Iconisus; 5 yıldır Türkiye’nin, Amerika ve Rusya’daki resmi turizm tanıtım kampanyalarını yürüten, ayrıca sinema reklamcılığı konusunda büyük deneyim sahibi olan Los Angeles merkezli bir reklam ve görsel çözüm ajansıdır.

SİTEDEKİ POSTERLER ÜCRETLİ Mİ?
Hayır. Posterlerimizin tamamı ücretsiz. En yüksek çözünürlüklü hallerini, herhangi bir ücret ödemeden sitemizden bilgisayarınıza yükleyip basabilir veya profesyonel bir baskı merkezinde bastırabilirsiniz.

PEKİ SİZİN BUNDAN ÇIKARINIZ NE?
Bizim çıkarımız, ülkemizin marka değerine yaptığımız katkımız.

POSTERLERİNİZİ KENDİ SİTEMDE YAYINLAYABİLİR MİYİM?
Çok seviniriz! Türkiye Posterleri Web Sitesi’nde yer alan tüm posterleri, kendi internet sitenizde, blog sayfanızda, Facebook’taki duvarınızda veya Twitter hesabınızda dilediğiniz şekilde paylaşabilirsiniz.

Sitesi: www.turkiyeposterleri.com

The Swingle Singers'dan Gemiler Giresune

2011-12-14T09:42:00.002+02:00

Acep nere korlar sevdalıktan öleni...

Ücretsiz İşitme Cihazını! (YALAN HABER)

2011-12-08T15:38:00.003+02:00

İstanbul Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı olarak 12 yaş altı işitme problemi olan, maddi durumu kötü, hiçbir sağlık güvencesi olmayan fakir çocukların tüm tedavisini ve kullandıkları işitme cihazını ücretsiz karşılayacağız.

Çevrenizde bu tür çocuklar varsa lütfen benim telefonumu verin.

SEMA ONAY (Rektör Asistanı)
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yurtiçi Yaryın Koordinatörü
Cep Tel: 0543 xxx xxxx - 0532 xxx xxxx

Viyolonselin dahi çocuğu BENYAMİN SÖNMEZ aramızdan ayrıldı

2011-12-03T09:24:00.002+02:00

Müzik otoriteleri tarafından viyolonselin dahi çocuğu olarak kabul edilen Benyamin Sönmez, 28 yaşında kalbine yenildi.“Bana viyolonsel almasa da, popçusunu benden üstün tutsa da, pasaportuyla vize kuyruklarında beklesem bile ülkemden vazgeçmem” Bu sözler viyolonselin dahi çocuğu olarak bilinen Benyamin Sönmez’e ait. Geçirdiği ani kalp krizi dolayısıyla belki de hayatının en başarılı döneminde, 28 yaşında aramızdan ayrıldı. Müzik otoriteleri tarafından “Viyolonsel dünyasının genç ve karizmatik yeni üyesi”, “Gerçek bir müzik ilizyonisti”, “çalışında barok zarafetini ve Bizans renklerini barındıran genç Türk” olarak tanımlanan ülkemizin en genç viyolonselcisi Benyamin Sönmez’in zamansız ölümü ülkemizin müzik camiasını yasa boğdu.

Süreç Sanatına Buyrun: Painting Reality, Iepe

2011-12-02T21:36:00.004+02:00

IEPE ve bir grup tarafından AKIZ yönetmenliğinde yapılan bu performansta (ki muhtemelen izinsizdir:) 500 litrelik doğa dostu su bazlı boya, Berlin caddelerinde 2000 arabanın tekerleğine bulaşmış ve ortaya bu güzel görüntüler çıkmış... Keyifli seyirler

AMERICAN AIRLINES İFLAS BAŞVURUSU YAPTI..!

2011-11-30T21:49:00.002+02:00

Amerikan hava yolu şirketi American Airlines iflas koruma başvurusu yaptı

30 Kasım 2011 Çarşamba - Hürriyet gazetesi'nin haberine göre; Şirketten yapılan açıklamada iflas süreci boyunca uçuşların normal seyrinde devam etmesinin beklendiği vurgulandı.

American Airlines, 11 Eylül sonrasında ABD'de iflas başvurusunda bulunmayan tek büyük havayolu şirketiydi. Diğer hava yolları iflastan faydalanarak çalışanları ile yeni anlaşmalar yapmış ve iş gücü maliyetlerini kısıp, emekli sandıklarını özelleştirerek bütçelerinin üzerindeki büyük yüklerden kurtulmuşlardı.

Teksas merkezli şirket, çalışanlarının maaş ve diğer giderleri için diğer havayollarından 600 milyon dolar daha fazla harcamak zorunda kaldığını söylüyor.

American Airlines'ın göreve yeni atanan Yönetim Kurulu Başkanı Thomas Horton bu süreçten daha sağlıklı bir şirket olarak çıkacaklarına emin olduklarını söyledi.

Horton "Dünya piyasalarında varlığımızı güçlü bir şekilde sürdürmeye kararlıyız. Mükemmeliyet ve yenilikçiliği ile ünlü bir küresel lider olarak, daha güçlü çıkacağız." diye konuştu.
Thomas Horton sendikalarla pazarlık yaparak işgücü maliyetlerini rekabete uygun düzeylere çekmeye çalışacaklarını da belirtti.

Sendikalar: Sorun başka
İflas koruma başvurusu, şirketleri alacaklılarına karşı koruyup zaman kazandırıyor. Bu sürede alacaklılar ve çalışanlarla yeni anlaşmalar imzalanıyor.

American Airlines'ın sahibi olan ve onunla birlikte iflas başvurusunda bulunan AMR şirketi, başvuruda 24,72 milyar dolarlık malvarlığı, 29,55 milyar dolar yükümlülüğü ve 4,1 milyar dolar nakit parası olduğunu bildirdi.

Sendikalar ise sorunun işgücü maliyetinden çok, faaliyet alanları ve gelir stratejisi olduğunu kaydediyor.

Sendikalara göre yeniden yapılanma süreci 18 ay sürecek.

Klasik Muzige yepyeni bir soluk getiren PAGAGNINI, 7 Aralık'ta CEMAL REŞİT REY'de

2011-11-30T19:36:00.003+02:00

Klasik müzik tarihinin en önemli keman virtüözlerinden efsane Paganini'nin yaratıcı eserlerinden ilham alan, Ara Malikian ve Yıllana'nın eğlenceli ve izleyiciye sürprizler sunan gösterisi PAGAGNINI, ince esprilerle seyirciye tansiyonu hiç düşmeyen çağdaş bir klasik müzik gösterisi sunuyor. 1991 yılında kurulan topluluk bu olağanüstü gösteri ile Paganini'nin sofistike kompozisyonları, cüretkar kişiliğini ve inanılmaz yeteneğini sahneye taşırken, ince esprilerle dolu bir konçerto sahneliyor. Pagagnini gösterisi Türkiye'de ilk kez 7 Aralık'ta Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda!

Pagagnini Hakkında

Pagagnini klasik müzikle, virtüöz kemancı Ara Malikian ve Yllana’nın güldürüsünü tek bir gösteride topluyor. Sonuç.... eğlenceli ve sürprizlerle dolu bir konçerto. Farklı tarzların buluşması birbirinden farklı duyguların potporisine de katkıda bulunurken, müziğin ciddiyeti son derece ince esprilerle harika bir şekilde süsleniyor. Konçertolara bu sıra dışı bakışla getirilen yeni yoruma, virtüöz müzisyenlerin zarafeti ve olağanüstü performansları da ekleniyor ve karşımıza 7'den 77'ye herkesin hoşlanacağı bir gösteri ortaya çıkıyor.

Paganini’nin dehası gösterinin yaratılışında sadece gösterinin adına değil, başlıbaşına tüm akışına da bir referans oluşturuyor. Oldukça sofistike kompozisyonları, cüretkar kişiliği ve inanılmaz yeteneğiyle sunan Paganini ruhunu bu çok eğlenceli gösteri Pagagnini'ye de yansıtıyor.
Bir yandan klasik müziğe yeni bir vizyon getiren gösteri “çağdaş klasik müzik” yeniden tanımlıyor. Gösteri süresince keman virtüözü Ara Malikian, Thomas Potiron, Eduardo Ortega, Gartxot Ortiz ile birlikte yalnızca Mozart, Pachalbel, Chopin, Boccherini, Falla, Sarasate ve Paganini’nin bestelerini değil, bununla birlikte rock ve folk öğelerin de yer aldığı bir çalışma hazırladı. Sanatçılar eserleri çalmalarının yanı sıra, keman ve çello ile beraber hazırladıkları sahne performansları ile seyircinin de katılımının gerçekleştirdiği bir şov hazırladılar.
Yllana ve Ara Malikian topluluğun yaratıcı beyni olarak öne çıkıyor. 1991 yılında kurulan topluluk Senegal’den Montreal’e kadar dünyanın birçok yerinde prestijli festivallerde sahneye çıktı.

7 ARALIK 2011 - SAAT:20:00, CRR

Biletler Biletix'de! www.biletix.com Biletix Cagri Merkezi (0 216 556 98 00)

Rhythm Of The Universe - Bizim eller ne güzel eller (Van Türküsü)

2011-11-29T15:05:00.001+02:00

GF / Chan Kwok Hung - Buffalo Race

2011-11-29T13:14:00.002+02:00

Sony 2011 fotoğraf yarışmasının dünya birincisi Chan Kwok Hung'un Buffalo Race adlı fotoğrafı.

George Tooker işleri

2011-11-27T17:51:00.014+02:00

Ağustos 5, 1920 - Mart 28, 2011 tarihleri arasında yaşamış Amerikalı toplumsal gerçekçi resimler yapmış, modernitenin sıkıcı, boğucu, bireyi yalnızlaştıran sürecini sanatına taşımaya çalışmış. Gayet de başarılı olmuş bence; ki hiç sevmem böyle işleri ama Tooker'in gerçeği çarpıttığı halde yine de fantezi resimlermiş gibi durmaması çok iyi...

2007'de falan amerikan ulusal sanatçı unvanını alıyor sanırım jeorge puşt'an... neyse bizi resimleri ilgilendiriyor, buyurun insanın yaşadığı ama görmediği toplumsal yüzü.

Bu nasıl bir keyiftir...

2011-11-19T23:05:00.001+02:00

Mo Horizons - Jungle Affair

2011-11-19T14:08:00.000+02:00

Jackie Payne Steve Edmonson Band - I'll Take Care of You (2006)

2011-11-17T08:08:00.002+02:00

Yalnızca geceleri açılan (gece müziği çalan) ve sabah olunca kapanan bir müzik mekânı açmak istiyorum...

KAYIP

2011-11-17T00:02:00.002+02:00

KAYIP OLAN "FIRAT ÇELİK" İSİMLİ 5 YAŞINDAKİ ÇOCUĞU GÖREN VARSA LÜTFEN ALLAH RIZASI İÇİN İNSANLIK NAMINA EN YAKIN EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜNE ya da

0534-643-25-05
0554-843-18-60

NUMARAYA BİLDİRSİN LÜTFEN...

Fredrik Strand, Texas Flood

2011-11-15T19:57:00.002+02:00

Hollandalı bu bıcır 2008'de henüz 15inde falandı... daha o zaman bile bugünü çoktan aşmıştı.

2. Yılmaz Güney Uluslararası Karikatür Yarışması

2011-11-15T08:52:00.002+02:00

Yüz Çiçek Açsın Kültür Merkezi tarafından organize edilen “2. Yılmaz Güney Kültür ve Sanat Festivali” kapsamında sinema, tiyatro, öykü, şiir ve fotoğraf yarışmalarının yanı sıra “2. Uluslar arası Karikatür Yarışması” da gerçekleştirilecektir. Festival kapsamında yapılacak bu yarışmalarda; birbirini geçme, öne çıkma gibi rekabetçi bir anlayış değil; farklı renk ve güzellikleri, farklı düşünce ve sanat anlayışlarını bir araya getiren ve insanlarla paylaşan bir anlayış hedeflenmektedir. Onun için amaç yarıştırmak ve “ödül” vermek değil; güzel olanın gelişimine katkı sunabilmek ve teşvik edebilmektir.

1- Yarışma amatör ve profesyonel bütün dünya sanatçılarına açıktır.
2- Yarışma iki dalda yapılacaktır.
a)- “Sinema konulu karikatürler”
b)- “Yılmaz Güney portre karikatürleri”

(Yılmaz Güney hakkında bilgi ve Yılmaz Güney fotoğrafları için;
http://www.yilmazguneyksf.org/index.php?option=com_content&view=article&id=392&Itemid=97

adresinden yararlanılabilir…)

3- Yarışmaya katılacak eserlerde teknik serbesttir. Eserler daha önce hiçbir yarışmada ödül almamış olmalıdır. Katılan karikatürlerde Yılmaz Güney sinemasında somutlaşan ve zaten karikatürün özünde de bulunan toplumcu, ilerici, eleştirel, gerçekçi ve yenilikçi değerler -öz-biçim niteliği bağlamında- özellikle dikkate alınacaktır.
4- Katılımcılar istedikleri sayıda eser gönderebilirler. Ancak bir çizere birden fazla ödül verilmez.
5- Gönderilecek karikatürler en fazla A3 (29,7 cm x 42 cm) boyutunda, 300 dpi çözünürlüğünde ve jpg formatında olmalıdır.
6- Yarışmaya katılacak eserler 15 Şubat 2012 tarihine kadar e-posta yoluyla;

karikatur.yilmazguneyksf@gmail.com adresine gönderilmelidir.

7- Eserler gönderilirken e-mailin konu kısmına hangi dalda katıldığı; “sinema” veya “portre karikatür” olarak belirtilmelidir. Eserlerle birlikte bütün sanatçılar adını, posta adresini, telefonunu, e-mail adresini, kısa özgeçmişini ve bir adet fotoğrafını da word dosyası olarak göndermelidirler. 18 Yaşından küçük çizerler (“Umut veren genç çizer ödülü” verileceğinden) yaşlarını mutlaka belirtmelidirler.
8- Ödül alan ve sergilenmeye değer görülen karikatürler bir albümde yayımlanacak ve bu albüm eser sahiplerine gönderilecektir.
9- Yarışmanın sergisi Mart ayı içinde İstanbul’un değişik mekanlarında açılacak, ödül töreni de yine İstanbul’da festivalin final gecesinde 31 Mart 2012 tarihinde gerçekleştirilecektir. Törene katılamayanların ödülleri adreslerine gönderilecektir.
10- Değerlendirme sonucunda; karikatür ve portre karikatür dallarında ayrı ayrı olmak üzere 4’er karikatüriste “Yılmaz Güney Onur Ödülü” verilecektir. Ayrıca cezaevlerinden katılan iki çizere “Yılmaz Güney Özgürlük Ödülü”, 18 yaşından küçük iki çizere, “Umut Veren Genç Çizer Ödülü” ve bir çizere de “Seçici Kurul Özel Ödülü” verilecektir.
12- Seçici kurulda; karikatür sanatçıları Paolo Dalponte (İtalya), Elena María Ospina Mejía (İspanya), Canol Kocagöz (Türkiye), Musa Gümüş (Türkiye), Kamil Yavuz (Türkiye) ve Aşkın Ayrancıoğlu (Türkiye) bulunmaktadır.
13- Yarışmaya katılan karikatürler, düzenleyen kurumun arşivinde kalacak afiş, takvim, broşür, dergi, gazete vb. organlarda yayımlanabilecektir. Bunun karşılığında eseri yayımlanan sanatçıya o yayından gönderilecektir.
14- Yarışmaya katılan karikatüristler yukarıdaki koşulları kabul etmiş sayılırlar.

* Yılmaz Güney Kültür ve Sanat Festivali ve yarışmalarla ilgili genel bilgiler

http://www.yilmazguneyksf.org/ adresinden öğrenilebilir.

Söyleşi: "Küba'da Edebiyat Üzerine"

2011-11-14T23:52:00.001+02:00

Söyleşi: Kübalı şair ve yazar Caridad Elvira Atencio Mendoza ile "Küba'da Edebiyat Üzerine"

Şair Hakkında:
1963’te doğdu. Şair, deneme yazarı, araştırmacı.

Martí Çalışmaları Merkezi’nde 17 yıldır araştırmacı olarak görev yapmaktadır. Merkezin bilim kurulu üyesidir.

Daha önce çeşitli edebiyat ödülleri ve yarışmalarının jüri üyeliğini yaptı.
Ülkenin prestijli edebiyat dergilerindeki yayınlarının yanı sıra ABD, Meksika ve İspanya’da da makale ve eserleri yayınlandı. Kübalı Şairler Albümü gibi çeşitli antolojilerde yer aldı.

1996’da Pinos Nuevos Ödülü’ne, 2000’de deneme dalında Dador Ödülü’ne, 1999’da yine aynı dalda Calendario Ödülü’ne layık görüldü. Ayrıca, 2002’de şiir dalında Küba Kitap Enstitüsü Dador Ödülü’nü, 2005’te La Gaceta de Cuba Ödülü’nü aldı.

Şiir kitapları:
Los viles aislamientos (Alçak yalnızlıklar-1996)
Los poemas desnudos (Çıplak şiirler-1995)
Umbrías (Şüpheliler-1999)
Los cursos imantados (Cezbedilmiş yollar-2000)
La sucesión (Miras-2005)
Notas a unas notas para L.A (L.A için birkaç not üzerine notlar-2005)

Denemeler:
Recepción de Versos sencillos: poesía del metatexto (Sade dizelerin kabulü: Metametin şiiri-2001)
Genesis de la poesía de José Martí (José Martí şiirinin kaynakları-2005)
Circulaciones al libro póstuma (Ölüm sonrası kitabın dolaşımı-2005)
El mérito de una solicitud misteriosa: De algunos poetas romántico mexicanos en Martí (Gizemli bir dileğin erdemi: Martí’deki birkaç romantik Meksikalı şairden-2005)
Un espacio de pugna estética (Estetik mücadelenin uzamı-2006)

ETKİNLİK BİLGİSİ
17 Kasım 2011 Perşembe saat:20:00
Yer: Nazım Hikmet Kültür Merkezi José Martí Salonu
Adres: Karanfil Sokak No:58 Kat:3 ANKARA

Dilinden anlayan bülbül az olur...

2011-11-14T11:29:00.001+02:00

Güfte: Ramazan Gökâlp Arkın
Beste: Sâdettin Kaynak
Makam: Karcığar
Yorum: Umutzen

Parçayı ayrıca Sabite Tur Gülerman'dan da dinlemek gerek...
Dilinden anlayan bülbüle gelince, vay o bülbülün hâline.

İstanbul'lu Blues severler buluşuyor!

2011-11-12T08:43:00.001+02:00

İstanbul'lu Blues severler buluşuyor!!

Yer: Kadıköy Woodstock (Shaft'ın karşısı)

Saat: 17:00

Tüm İstanblues'lular davetli, amaç hoş sohbet, müzik, keyifli zaman geçirmek :)
www.istanblues.org

Bir sanat istiyorum, yanında da kuru fasulye

2011-11-02T09:36:00.000+02:00

Joseph Margolis'in deyişiyle
Sanat, insanın kendini anlamak için bütün algıladığını kendine, kendi diliyle sunduğu bir şeydir. Böyle geniş anlamıyla kullanıldığında, sanat yaşamın kendisi olarak da yorumlanabilir.

Floyd Lee Band - Mean Blues

2011-11-01T16:54:00.000+02:00

Four years, five continents, 100 musicians, One Love (Playing for Change)

2011-11-01T16:51:00.001+02:00

Bülbülü Öldürmek (To Kill a Mockingbird) film afişi

2011-11-01T14:13:00.002+02:00

İsme bak beee... Bülbülü Ödlürmek. Bizdeki yönetmenliğini Türkan Şoray'ın yaptığı "Yılanı Öldürseler" filmin adına paralel bir çağrışım yapıyor...

Ölüm Sanat ve Mekân Sempozyumu 2

2011-10-30T20:57:00.000+02:00

Ölüm, Sanat ve Mekân Sempozyumu II 31 Ekim – 2 Kasım 2011 tarihleri arasında MSGSÜ’de gerçekleşiyor…

Ölüm bilinci şüphesiz tarih boyunca kültür ve sanat yaratmasında insanoğlunu tetikleyen etkenlerin başında gelmiştir. Zygmunt Bauman kültürü “insanların farkında oldukları şeyi unutturmaya yönelik incelikli, karşı-anımsatıcı teknik bir aygıt” olarak tanımlarken, kaynağını ölüm bilincine ve ölüm gerçeğini unutma gereksinimine bağlar. Ölü gömme ritüelleri, mezar ve mezarlıkların ortaya çıkışı tarihöncesi uzmanları tarafından insanlık eşiğinden geçmenin önkoşulu olarak kabul edilir. Ölüm kavramı, insanı hayatın geçiciliği karşısında kalıcı bir şeyler yaratma konusunda uyarmış ve sanat yapıtının doğuşuna zemin hazırlayarak başta plastik sanatlar, edebiyat ve müzik gibi alanlarda olmak üzere sanat yaratımının bütün dallarında estetik yönden en etkileyici yapıtların oluşmasına aracı olmuştur. Öte yandan ölüm gerçekleştiğinde, ölüyü dini inançlar çerçevesinde öte dünyaya hazırlama ve aynı zamanda geride kalanların ölüm acısını hafifletme çabalarının sonucu olarak ortaya çıkan mezar anıtları da, gene ölüm ve yaratma arasındaki ilişkinin somut kanıtlarını oluşturur.

“Ölüm Sanat ve Mekân II Sempozyumu’nun amacı, ölüm kavramının gerek birey ve toplumun yaşamındaki, gerekse sanat yaratımındaki yeri ve önemini felsefe, toplum bilimleri ve çeşitli sanat dalları üzerinden irdeleyerek bir kez daha vurgulamak.

Program

31 Ekim Pazartesi
Oturum Başkanı Esin Küntay

10:00-10:30 Açılış
10:30-11:00 Şükrü Aslan “Gidenler ve Kalanların Temas(sızlığ)ı Üzerinden Kimlik İnşa Deneyimleri”
11:00-11:30 Yasemin Yılmaz “Ölülerin Mekânları Mekânların Ölüleri: Neolitik Toplumlarda Ölü Gömme Uygulamaları”
11:30-12:00 Aykut Köksal “Osmanlı Türbe Mimarlığında Bir Gösterge Olarak Deambulatorium”

12:00-12:15 Tartışma

12:15-13:15 Öğle arası

Oturum Başkanı Gamze Toksoy
13:15-13:45 Caner Karavit “Kim Ölümsüzlüğü Elinde Tutabilir: Yeraltı Ordusu”
13:45-14:15 Bülent Tanju “Klasik: Ölen Kültür ve Anıtsallık”
14:15-14:45 Mustafa Eren “Ölümün Estetize Edildiği Mekânlar: Hapishaneler”
14:45-15:00 Tartışma
15:00-15:15 Kahve arası

Oturum Başkanı Şükrü Aslan

15:15-15:45 Dilşa Deniz “Ölüm Taşta Sanat Olunca, Hayat da Bir Seyirci Olur mu?”
15:45-16:15 Besê Aslan “Siz Hiç Ağıt Yaktınız Mı; Alevilerde Ölüm Yas ve Ağıt”
16:15-16:45 Dersim Piri Hasan Kılavuz “Alevilerde Hakk’a Yürüme”
16:45-17:15 Tartışma
17:15-17:30 Kahve arası
17:30-19:05 Film gösterimi: “Forever” Yönetmen Heddy Honigmann

1 Kasım Salı
Oturum Başkanı Zeki Coşkun

10:00-10:30 Ahu Antmen”Feminist Performansta Metafordan Gerçeğe Ölüm: ‘Barış Gelinleri’ Olayı”
10:30-11:00 Jean-François Perouse “Varoşlardaki mezar taşları bize ne anlatır?”
11:00-11:30 Özgür Keşaplı Didrickson “Yunuslar ve Ölüm”
11:30-12:00 Ömer Madra “Gezegenin Ölümü: Taammüden mi, kasıtsız cinayet mi?”
12:00-12:20 Tartışma
12:20-13:20 Öğle arası

Oturum Başkanı Güzin Kaya
13:20-13:50 Ömer Naci Soykan “Ölümü Mimarlıkla Sınamak”
13:50-14:20 Kayahan Türkantoz “Cumhuriyet Dönemi Türk Mezar Tasarımında Sosyokültürel Değişimin Yansımaları-İstanbul’dan Örnekler”
14:20-14:50 Erdem Ceylan “Gölgelerin Poetikası: Aldo Rossi’nin Mezarlık Mimarlığında Metafizik
14:50-15:20 Kerem Özel “‘Orfeus ve Euridike’ Mitinde Ölüm Teması: Sanatlararası Bir Gezinti”
15:20-15:40 Tartışma
15:40-16:00 Kahve arası
16:00-17:45 Film Gösterimi: C.W.Gluck “Orpheus und Eurydike” Koreografi Pina Bausch

2 Kasım Çarşamba
Oturum Başkanı Figen Orçun Kafescioğlu

10:00-10:30 Emre Zeytinoğlu “Tolstoy’un Mezbaha Deneyimi ve Sanat”
10:30-11:00 Tuna Erdem “Anatomi Tiyatroları’ndan Sinemaya Bir Seyirlik Olarak Otopsi”
11:00-11:30 Cevdet Erek “İlham Olarak Ölüm”
11:30-12:00 Yalçın Savuran “Fotoğraflar Ölümü İmler”
12:00-12:20 Tartışma
12:20-13:20 Öğle arası

Oturum başkanı Emre Zeytinoğlu
13:20-13:50 Ahmet Sınav “Ölülerin Öğrettiği Sanat: Anatomik İllüstrasyon”
13:50-14:20 Gevher Gökçe Acar “Hermann Nitsch’in Performansları, ya da Ölüm Kavramının Simgesel Dönüşümü Üzerine”
14:20-14:50 Cengiz Özek “Kukla ve Yeniden Dirilme”
14:50-15:05 Tartışma
15.05-15:30 Kahve arası
15:30- Erdal Erzincan’dan Ağıt icraları

Smell Man - Munenori Harada (Kitap Kapağı)

2011-10-30T19:18:00.000+02:00

Smell Man - Munenori Harada (Kitap Kapağı)

Jenny Saville çalışmaları

2011-10-30T16:28:00.000+02:00

Fotoğrafçı Glen Luchford'la birlikte hazırladıkları sergi projesi... Sergi ile ilgili bilgi burada. sanatçıyla ilgili bilgi burada.

Tarihi Yapıların Ayakta Kalma Sırrı

2011-10-26T16:51:00.001+03:00

Anadolu yapı medeniyetini araştıran arkeologlar, binlerce yıldır ayakta kalan tarihi yapıların temellerinde deprem sönümleme sistemlerinin uygulandığını belirledi

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. yayınları arasında yer alan “1453 İstanbul Kültür ve Sanat Dergisi”nin 11. sayısında, deprem izolatör sistemi “Orthostat” tüm yönleriyle ele alındı.

Jeoloji uzmanı Ali Bayraktar tarafından kaleme alınan “Tarihi Yapı Temellerinde Uygulanan Deprem Sönümleme Sistemleri” başlıklı yazıda, Anadolu yapı medeniyetlerini araştıran arkeologların araştırmaları çerçevesinde “tarihi yapılarda, taşıyıcı beden duvarlarının altına isabet eden temel duvar kısımların tabaka tabaka, harç kullanılmadan kırık taşlarla örüldüğünü, böylelikle tabandan gelen deprem yüklerinin, yapının üst katmanlarına geçmesine engel olan sisteminin keşfedildiğini” belirledikleri kaydedildi. Yazıda, arkeologların “Orthostat Taş Döşeği Sistemi” adını verdikleri bu uygulamanın görüldüğü yapılar arasında Kabe, Agustus Tapınağı, Ayasofya Müzesi ve Süleymaniye Camisi’nin de yer aldığı ifade edildi.

Nasıl çalışıyor?
Yazıda, sistemin ilke ve çalışması ile ilgili şu bilgilere yer verildi:
“Temel tabakası sağlam zeminden itibaren kırık taşlarla tabaka tabaka örülen sistem yer üstüne çıkınca, ’düzleme tabakası’ ile sonlandırılmış. Temelde kullanılan taşlarla mukayese dahi edilemeyecek büyüklükteki taşlarla yapıbeden duvarlarına taban teşkil edilmekte. Bu tabakada kullanılan taşlar 1.50 metre genişliğinde 1,80- 2,00 metre yüksekliğinde 3,0 metre ile 5,0 metre boyunda. Bu büyüklükteki taşlar, kırık taşlarla örülen temel tabanının üstüne yerleştirilir. Kırık taş taban 10-20 santimetre büyük taşlardan dışarı taşmakta. Taş döşeğin teşkili için büyük taşlar yerine yerleştirildikten sonra alt boşlukları kırık taşlar ile sıkıca doldurulmakta. Bu tabakanın altında enine, boyuna ve dikine hiçbir bağlantı yapılmamaktadır. Bu tabaka tam bir yatay derz oluşturmaktadır.”

4 bin yıldır uygulanıyor

İlk uygulaması M.Ö. 1900’lü yıllara dayanan ve uygulandığı yapıların geçmişten bugüne hâlâ ayakta kaldığı deprem izolatör sistemi “Orthostat”ın, Kâbe, Augustus Tapınağı, Süleymaniye Camii ve Ayasofya Müzesi’nin temellerinde de kullanıldığı belirtiliyor.

Sonbaharda Necip Fazıl rüzgârı

2011-10-26T16:30:00.001+03:00

Türk şiirinin zirvelerinden, Türk düşünce tarihinde çığır açan, gençliğinde “Kaldırımlar Şairi”, İslâmî dünya görüşüne gönül verdikten sonra da “Çile Şairi” diye anılan Üstad Necip Fazıl Kısakürek, İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Kültür Müdürlüğü tarafından düzenlenen bir sempozyumda her yönüyle ele alınacak.

“Büyük Doğu Fikir Çevresi”nden Yazar, eski Bahçelievler Belediye Başkanı Muzaffer Doğan tarafından organize edilen ve İBB Kültür A.Ş. tarafından gerçekleştirilecek olan sempozyum, 29 Ekim Cumartesi günü Fatih Ali Emirî Kültür Merkezi’nde saat 10.00’da başlayacak.

Üstad Necip Fâzıl Sempozyumu

Açılış konuşmalarının ardından, Necip Fazıl Kısakürek’in hayatı, bir belgesel ile sunulacak.

Muzaffer Doğan’ın açılış konuşmasının ardından saat 10.30’da başlayacak olan 1. Oturum’a Şair-Yazar Mustafa Miyasoğlu başkanlık edecek. Bu oturumda tanınmış siyaset ve fikir adamı Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş, “Necip Fâzıl’ın Büyük Doğu Mücadelesi”, Prof. Dr. İsmail Kıllıoğlu “Necip Fâzıl’ın Hikâye ve Romanları Üzerine”, tanınmış eğitimci Dursun Ali Taşçı “Çöle İnen Nur Ekseninde Necip Fâzıl’ın Dinî Hassasiyeti”, Abdurrahman Şen “Sinema ve Tiyatroda Necip Fazıl”, tanınmış Eğitimci, Yazar ve Şair A. Vahap Akbaş da “Necip Fâzıl’da Öfke, Hiciv ve Mizah” başlıklı tebliğlerini sunacaklar.

Saat 14.30’da başlayacak olan 2. Oturum öncesinde, Fazlı Karaman’ın yorum ve takdimiyle Necip Fâzıl’ın Bestelenmiş Şiirleri, Aykut Kuşkaya ve Orkestrası tarafından icra edilecek.

Değerli ilim adamlarımızdan Eğitim Felsefecisi Prof. Dr. Necmettin Tozlu’nun başkanlık edeceği oturumda, Eski Kültür Bakanı İsmail Kahraman “Millî Türk Talebe Birliği ve Necip Fazıl”, Doç. Dr. Şükrü Karatepe “İdeolocya Örgüsü ve Necip Fâzıl’ın Siyasî İdeolojisi”, Dr. Necmettin Turinay “Necip Fâzıl’ın Şehir ve Medeniyete Bakışı”, Öğretim Görevlisi Bekir Oğuzbaşaran “Necip Fâzıl’ın Poetikası”, Prof. Dr. İbrahim Kavaz da Necip Fâzıl Şiiri ve Cumhuriyet Dönemi Şiirine Etkileri” başlıklı tebliğlerini sunacaklar.

Sempozyuma katılacak olanlara, Üstad Necip Fazıl’ın eserlerinden ve Muzaffer Doğan’ın hazırladığı, “Buzdağını Eriten Dehâ” isimli eseri hediye edilecek.

İşin kötü yanı, bunca gerçekliği kötü bir şey yokmuş gibi izliyor oluşumuz

2011-10-25T20:35:00.000+03:00

Atasay 75. Yıl logo/amblem yarışması

2011-10-22T23:55:00.001+03:00

Yarışma Amacı: Sürekli yenilenen ve gençleşen, hem tarihi değerlerden hem çağda dünyadan ilham alan Türk kuyumculuk sektörünün son 3 kuşaktır birinci liginde yer alan Atasay Kuyumculuk’un 75. yılı kuruluş yıl dönümü olan 2012 yılına özel “75. Yıl logosunun / ambleminin” hazırlanmasıdır.

Uyarı: Atasay’ın kurumsal logosunun yenilenmesi beklenmemektedir. Bu yarışma Atasay kurumsal logosunun yenilenmesi için değil, 75. yıla özel bir logo/amblem çalışması için düzenlenmektedir.
■Eserler, 75 rakamını ön plana çıkaran amblem / logo ve Atasay ibaresinin / logosunun birlikte çözümünden olusmalıdır. 7 ve 5 rakamları sayı veya rakam olarak mutlaka kullanılmalıdır.
■75. yıl logosu/amblemi, Atasay logosu ile birlikte kullanılabilecek bir logo olmalıdır, bu sebeple Atasay’ın kurumsal logosunun değistirilmesi olarak algılanmamalıdır.

Yarışma Takvimi:

■Yarışma başlangıç tarihi: 3 Ekim 2011
■Son başvuru tarihi : 16 Aralık 2011
■Seçici Kurul değerlendirmesi : 19 Aralık 2011
■Sonuçların ilan edilmesi : 25 Aralık 2011

Yarışma Jürisi:
■Mehmet Ali Müstecaplıoğlu / Marmara Üniversitesi G.S.F. Öğretim Üyesi
■Prof. Ayşegül İzer / Mimar Sinan Üniversitesi G.S.F. Grafik Tasarım Bölüm Başkanı
■Umut Südüak / Mimar Sinan Üniversitesi G.S.F Öğretim Üyesi
■Nazlı Eda Noyan / Bahçeşehir Üniversitesi İletişim Tasarımı Bölümü Öğretim Üyesi
■Özlem Süer / Moda Tasarımcısı ve Atasay Tasarım Danışmanı
■Özgül Sokullu / Atasay Kuyumculuk Tasarım Koordinatörü
■Atasay Kamer / Atasay Kuyumculuk Yönetim Kurulu Üyesi

Katılım Koşulları:

■Türkiye ve K.K.T.C.’deki güzel sanatlar fakültelerinin öğretim kadroları ile grafik tasarım lisans ve lisansüstü öğrencileri olmak üzere, tüm grafik tasarımcılara ve ilgi duyan ve 18 yaşını doldurmuş herkese açıktır.
■Daha önce başka yarışmalarda ödül almış veya yayınlanmış çalışmalar yarışmaya kabul edilmeyecektir.
■Yarışmaya çalışmalarını gönderenler, tasarımların kendilerine ait olduğunu beyan ve taahhüt etmiş sayılır.
■Yarışmaya katılmak için Atasay Kuyumculuk tarafından hazırlanmış başvuru formu, eksiksiz ve doğru olarak doldurularak, amblem/logo çalışmasıyla birlikte teslim edilmelidir. Yarışmaya her yarışmacı en fazla 3 tasarımla katılabilir.
■Bu yarışmaya, Atasay Kuyumculuk çalışanları, yarışmada jüri üyesi ve sekreter olarak görev alanlar ile birinci derece yakınları katılamazlar.

Katılım Şekli ve Adresi:
■Başvurular elden, postayla veya online olarak yapılabilecektir. Katılım formu ve CD hasar görmeyecek şekilde paketlenip teslim edilmelidir.
■Postadaki gecikme ve hasardan Atasay Kuyumculuk sorumlu değildir. Online başvuru yapacak olan katılımcılar www.atasay.com adresinden başvuruda bulunabilirler.
■Postayla yapılan başvurularda Alıcı kısmına “Atasay Kuyumculuk 75. Yıl Logo Yarışması” notu mutlaka zarfın dışına yazılmalıdır.
■Adres: Atasay Kuyumculuk Merkez Mah. Sedir Sok. No:7 Yenibosna / İstanbul

Ödüller:

■Birincilik ödülü: 5000 TL
■İkincilik ödülü: 2500 TL
■Üçüncülük ödülü: 1500 TL

Yarışmayı Düzenleyen Kuruluş:
■Atasay Kuyumculuk

İletişim ve Ayrıntılı Bilgi:
■Yarışma şartnamesi için tıklayınız.
■Yarışma başvuru formu için tıklayınız.
■Adres: Şehit Erdoğan İban Sok. No:39 34335 Akatlar / İstanbul (Medyaevi İletişim)
■Web: http://www.atasay.com
■Telefon : (0212) 351 91 81

Kör

2011-10-22T23:35:00.002+03:00

İki çürük ceviz sanki iki göz boşluğunda,
Kalkıp inen kapakları katran katran gecenin,
Bakar bir iç yarası
iki sızılı oyuktan...

Tahsin Saraç, Kör

...öyle böyle değil

2011-10-20T15:19:00.000+03:00

.......
III
akşamdı. Ya da sabah. Hadi öğle olsun
öyle olsun
konuşuyorduk biz benle
sen neden nerden duydun

Aslı Serin, sen beni bozdun öyle böyle değil şiirinden

Yanıltı

2011-10-19T19:52:00.001+03:00

Hafıza yanıltıcıdır, çünkü bugünün olaylarıyla boyanmıştır.
Albert Einstein

ÇOCUK OLMAK Konulu Resim Sergisi

2011-10-16T09:36:00.000+03:00

Amaç: 24-Kasım tarihinin içerdiği amaç doğrultusunda, çocuk eğitimine ve eğitimcilerin önemine vurgu yapılarak, görsel sanatlar alanında yeni özgün sanat eserlerini bir araya getirip sergilemek, anlatımları izleyici ile paylaşabilmek.

Konu: İnsanın varoluşundan bu yana evrensel bir dil ve paylaşım oluşturması bağlamında, insan ve sanatın birbirinden ayrı düşünülmesi olanaksızdır. Birey olabilmek, insanın düşünme gücünü kullanabilmesine, iyi ve kötüyü, güzel ve çirkini birbirinden ayırabilmesine, özgür düşünce gücüne sahip olabilmesine bağlıdır. Bunun yolu ise eğitimden özellikle de sanat eğitiminden geçer.

Görsel sanat eğitimi, insanın çocukluk yıllarında temeli atılan bu olguları filizlendirmek için olmazsa olmazların başında gelir.

İşte bu yüzdendir ki GÖRSED, insanın kişiliğinin temellerinin atıldığı çocukluk çağına dönerek, hepimizin içindeki çocuğu bir kere daha ortaya çıkarmak üzere “ÇOCUK OLMAK” konulu bir sergi düzenlemektedir.

Sergiye Katılım :
Sergiye katılım için T.C uyruklu ve GÖRSED üyesi olmak, gerekmektedir.
Teknik ve malzeme serbesttir.
Tuval resimlerinin kısa ve küçük kenarları; 70cm.den az, uzun kenarı 100 cm.den fazla olmamalıdır.
Her katılımcı sergi kataloğunun basımı için gerekli olan;
60 kelimeyi geçmeyecek kısa öz geçmişini,
300 dpi çözünürlükte jpg veya tiff formatında eser görüntüsünü,
Esere ait bilgilerini (eserin adı,yapım yılı, tekniği, boyutları)
bilgi@gorsed.org veya dernek@gorsed.org adresine e-mail yoluyla göndermelidir.
Sergiye katılacak resimlerin arkasına: Sanatçının adı, soyadı yazılmalıdır.
Her sanatçı (katılımcı) sergiye belirtilen boyutlarda en fazla 2 resim ile katılabilecektir.
GÖRSED tarafından her katılımcıya, sergiye “Katılım Belgesi” verilecektir.

Resimlerin Teslim Tarihi ve Yeri:
Eserler, yukarda belirtilen koşullarda, 31-Ekim’den 11-Kasım 2011-Cuma günü saat:17.00 ye kadar, Mustafa Ayaz Müzesi Ziyabey Cad.No:25 Balgat /ANKARA adresine teslim edilmelidir.

Sergileme Yeri Ve Tarihi:
Sergi Ankara Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Mustafa Ayaz Müzesi sergi alanında ve 23-Kasım /13 Aralık tarihleri arasında gerçekleşecektir. Serginin açılışı 23.Kasım.2011 Çarşamba günü yapılacaktır.

Sergileme:
Resimler, imzalı ve sergilenmeye hazır biçimde teslim edilmelidir.
Katılımın çok olması halinde (sergi alanın elverdiği ölçüde resim sergilenebileceğinden) uzman seçici kurul tarafından resimler seçilerek sergilenecektir.

Eserlerin İadesi:
Sergi bitiminden en geç bir hafta içinde resimlerin sahipleri tarafından alınması gerekmektedir. Aksi halde derneğimiz sorumluluk kabul etmeyecektir.

Not: Sergi hakkında da fazla bilgi için, 0505 913 6077 arayabilirsiniz.

4. Ulus Baker Buluşması (2011)

2011-10-15T15:05:00.002+03:00

Ulus Baker'i anmayı ve düşüncelerinden ilham alan tartışmaları geliştirmeyi hedefleyen buluşmaların dördüncüsü 15-16 Ekim 2011 tarihlerinde ODTÜ Mimarlık Amfisi'nde gerçekleşecek. Ulus Baker buluşmaları 2008'den beri her yıl düzenleniyor. Önceki buluşmalardan farklı olarak, bu yılki buluşmanın yayınlanmış bir teması yok. Üzerinde durduğu konular da çeşitlilik arz ediyor: 15 Ekim Cumartesi günü belgesel sinema, video, montaj, güncel sanat ile sosyal bilimler; 16 Ekim Pazar günü ise toplum bilimleri, toplumsal tipler, çokluk, beden, düşünüş, duygulanım, görsel merak gibi konular tartışılacak. e-skop.com

4. ULUS BAKER BULUŞMASI
15-16 EKİM, ODTÜ MİMARLIK AMFİSİ

15 Ekim Cumartesi

10.00-12.00

Sosyal Bilimciler, Belgesel Sinema ve Sosyal Bilimler İlişkisini Tartışıyor
Ahmet Gürata, Burcu Şimşek, Ersan Ocak

13.00-15.00

Belgesel Sinemacılar, Belgesel Sinema ve Sosyal Bilimler İlişkisini Tartışıyor
Dursun Özden, Enis Rıza Sakızlı, Hasan Özgen

15.30-17.30

Güncel Sanat, Video ve Sosyal Bilimler
Nermin Saybaşılı, “Sanatın Ara Yollarında: Duygu, Kurgu, Deneyim”
Burak Delier, "İki Dilli Bir Ürünün Hikayesi: Tersyön Fizibilite Araştırması"
Ege Berensel, “Ulus Baker’in Montaj-Düşüncesi”

18.00-19.00

Video Gösterimi: Ölüm Ağıtları için bir Plan Sekans, Filippo Bonini Baraldi Etnomüzikoloji ve Video: Duygulanım Biçimleri Üzerine, Filippo Bonini Baraldi

16 Ekim Pazar

10.30-12.30

Bireyleştirme İlkesi, Toplumsal Tipler, Toplum/İnsan Bilimleri
Ali Akay, Levent Kavas, Onur Kara, Tansu Açık

13.15-14.45

“Boşuna Mı Okuduk?”: Güvencesizler, Diplomalı İşsizler
Aksu Bora, Necmi Erdoğan, İlknur Üstün

15.15 -18.00
Forum: Beden, İmaj ve Ben

Nurşen Bakır " Biçimsiz İçerik İdeolojileri"
Göksun Yazıcı "Duygulanım ve Çokluk"
Gülsüm Depeli " Merakın Disiplinerleşmesi ve Görsel Merak"
Ayşe Uslu "Ulus Baker'de Beden ve Düşünüş İlişkisi"

18.15-19.00
Forum: Bir Çatı Fikri

Mükemmeliyetçiliğin Mükemmel Istırabı

2011-10-14T21:20:00.000+03:00

"bir şey söylemek, bir şey yapmaktır"
Austin

fazla kasmanın pek bir maaaaaaaaaaaaaağ-nası yok yani....

"Mükemmel olmayı istemek-düşünmek bile kusurlu bir başlangıç için yeterlidir. "
Ö.S.D.

Terri (2011) film afişi

2011-10-09T23:44:00.000+03:00

etki tepki tepki tepki etki tepli ekli tepkili etki etkide tepki tepkiler etkilere geldi etki akşama müsaitsen size oturmaya geleceğiz hem de tüm tepkimizle...

MUSTAFA AYAZ MÜZESİ VE PLASTİK SANATLAR MERKEZİ VAKFI 1. GENÇLER ARASI RESİM YARIŞMASI

2011-10-09T21:47:00.002+03:00

Mustafa Ayaz Müzesi ve Plastik Sanatlar Merkezi Vakfı tarafından düzenlenecek olan yarışmanın amacı, Güzel sanatlar alanında eğitim görmekte olan genç sanatçı adaylarını desteklemek, sanat yoluyla kendilerini ifade etmeleri konusunda teşvik etmek, ortaya konan sanat çalışmalarını ödüllendirmek, çağdaş Türk sanatına yeni eserler kazandırmak, sanatı toplumla kucaklaştırıp, sanat yoluyla toplumu eğitmek.

KATILMA KOŞULLARI :
* Ankara'da, Güzel sanatlar alanında eğitim yapan fakülte veya yüksek okullarda lisans öğrencisi olmak, lisans bölümünden mezun bulunmak, lisans üstü çalışmalarını sürdürüyor veya bitirmiş olmak ve 30 yaşından gün almamış olmak yarışmaya katılmak için yeterlidir.
* Konu ve teknik serbesttir.
* Ödül alan eserlerle, sergilenmeye değer görülen eserleri içeren bir katalog hazırlanacaktır.Bu nedenle yarışmacıların resimleriyle birlikte, resimlerinin basım tekniğine uygun, yüksek çözünürlükte digital olarak çekilmiş görsellerini, biyografilerini, portre fotoğraflarının yer aldığı bir CD ile birlikte önlü-arkalı nüfus cüzdanı fotokopisini de teslim etmeleri gerekmektedir.
* Yarışmaya katılacak eserler daha önce yarışmaya katılmamış, sergilenmemiş ve ödül almamış olmalıdır.
* Resimlerin uzun kenarı, 150 cm'den büyük olmamalıdır.
* Her sanatçı yarışmaya en fazla 2 eserle katılabilir.
* Eserler çerçeveli ve sergilenmeye hazır olmalıdır.
* Yarışmaya katılanlar, yarışma koşullarını aynen kabul etmiş sayılır.

ESERLERİN TESLİMİ :

* Yarışmaya katılacak olan eserler, 4 Ekim 2011 – 20 Ekim 2011 tarihleri arasında, Mustafa Ayaz Müzesi ve Plastik Sanatlar Merkezi Vakfı görevlilerine, elden ve makbuz karşılığı teslim edilecektir.
* Eserlerin arka yüzünde, sanatçının adı ve soyadını, eserin adını, tekniğini, boyutlarını ve sanatçının adres -telefon bilgilerini belirten etiket (A4 boyutunda) bulunmalıdır.

Eser teslimi, aşağıdaki adrese, (Pazartesi günleri hariç), 10:00-18:00 saatleri arasında yapılacaktır.

MUSTAFA AYAZ MÜZESİ VE PLASTİK SANATLAR MERKEZİ VAKFI
Ziyabey Cad. No:25 06520 Balgat/ANKARA
Tel: (312)285 89 98

ESERLERİN İADESİ :

Sergilenmeye değer görülmeyen eserler, 25 Ekim 2011 – 13 Kasım 2011 tarihleri arasında, sergilenen eserler ise, serginin bitiminde, 6 Aralık – 18 Aralık 2011 tarihleri arasında teslim alınacaktır.
Eserlerin iadesi, (Pazartesi günleri hariç), 10:00-18:00 saatleri arasında yapılacaktır.
Zamanında teslim alınmayan eserlerden, Vakıf ve yönetim sorumlu tutulamaz.

ÖDÜLLER :

Başarı Ödülleri: 5.000 tl – 2 adet
Mansiyonlar: 3.000 tl – 5 adet

DEĞERLENDİRME :

Seçici Kurul, 23 Ekim 2011 Pazar günü ön eleme seçimlerini yapacak ve
sergilenmeye değer görülen eserleri seçeçek, daha sonra da açık oyla, ödül ve mansiyonları belirleyecektir.

SEÇİCİ KURUL :

1. Prof. Mustafa AYAZ
2. Prof. Zafer GENÇAYDIN
3. Prof. Hasan PEKMEZCİ
4. Prof. Nur GÖKBULUT
5. Prof. Şeniz AKSOY
6. Celal BİNZET
5. Önder AYDIN

SERGİLEME :

Serginin açılışı, 12 Kasım 2011 tarihinde, Mustafa Ayaz Müzesi ve Plastik Sanatlar Merkezi Vakfı'nda, 18:00-20:00 saatleri arasında yapılacak ve sergi 4 Aralık 2011 tarihine kadar devam edecektir.

DİĞER KOŞULLAR :

Ödül ve mansiyon alan eserler, tüm hakları ile, Mustafa Ayaz Müzesi ve Plastik Sanatlar Merkezi Vakfı'na kalır.

Yarışmaya ilişkin her türlü bilgi için ;

MUSTAFA AYAZ MÜZESİ VE PLASTİK SANATLAR MERKEZİ VAKFI
Ziyabey Cad. No:25 06520 Balgat/ANKARA
Tel: (312)285 89 98
Fax: (312) 286 29 89
E-mail: ayaznil@gmail.com
Web: www.mustafaayaz.com

Djeli Moussa Diawara ve Bob Brozman'dan Almany

2011-09-23T15:39:00.001+03:00

Işıkları kapatın...

ayrıca parçanın yer aldığı albümün tamamı da dinlenebilir

TL SİMGE YARIŞMASI

2011-09-09T16:09:00.002+03:00

1. Yarışmanın Konusu ve Amacı
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB), Türk lirasının (TL) lkemizde ve dünyada
tanıtılması ve bilinirliğinin artırılması amaçlarına yönelik olarak TL’yi anlaşılabilir, özgün,
estetik, elle yazımı kolay ve akılda kalıcı bir şekilde temsil edecek bir simge belirlemek
üzere TL SİMGE YARIŞMASI düzenlemektedir.

2. Yarışmaya Katılım Koşulları ve Teknik Gereklilikler
2.1. 18 yaşını doldurmuş her Türk vatandaşı yarışmaya katılabilir.
2.2. Değerlendirme Jürisi üyelerinin eşleri ile birinci derece kan ve kayın
hısımları, Değerlendirme Jürisi üyelerini belirleyen ve atayanlar arasında
bulunanlar, jüri çalışmalarının herhangi bir bölümüne katılanlar, yarışmayla
ilgili her türlü işlemleri hazırlayan, yürüten, sonuçlandıran ve onaylamakla
görevli olanlar Yarışma’ya katılamazlar.
2.3. Birden fazla kişinin ortak bir tasarımla Yarışma’ya katılması halinde tasarım
sahiplerinin her birinin bu Şartname’de belirlenen şartları sağlaması
zorunludur. Bu durumda tasarım sahiplerinin idare ile ilişkilerinin
yürütülmesini teminen tasarım sahiplerinden birini temsilci olarak
belirlemeleri gerekmektedir. Tasarım sahiplerinden her biri idareye karşı
müşterek ve müteselsil olarak sorumludurlar.
2.4. Katılımcılar yarışma koşullarına uygun nitelikte, en fazla 3 tasarımla
Yarışma’ya katılabilirler.
2.5. Tasarımların büyütülüp küçültüldüğünde görselliğinin bozulmayacağı, çok
küçük ölçülerde ayrıntıların kaybolmayacağı, çok büyük ölçülerde dağınık
görünmeyeceği bir biçimde ve her çeşit baskı ve kesim tekniği ile sorunsuz
kullanılabilir şekilde hazırlanması gerekmektedir. Bu nedenle, tasarımların,
orantılı şekilde küçültülmüş en az 10 adet versiyonunun (en küçük ölçülü
tasarımın karakter büyüklüğü 4 punto olmalıdır.) yarışmaya gönderilmesi
gerekmektedir.
2.6. Tasarımların A4 boyutunda siyah beyaz olarak uzun kenarı 15 cm’yi
geçmeyecek biçimde, alt bölümde % 20 küçültülmüş ölçeği ile
paspartulanmamış veya kartona yapıştırılmamış olarak teslim edilmesi
gerekmektedir. Tasarımcı gerekli gördüğü takdirde renkli uygulamayı da 2
aynı kıstaslar içinde sunabilir. Tasarımların ayrıca Adobe Illustrator,
FreeHand, CorelDraw ve Photoshop programlarından biri ile hazırlanmış
master çalışması olarak CD ortamında da sunulması gerekmektedir. Ayrıca
yapılan çalışma yüksek çözünürlükle TIF/JPEG uzantılı dosyaya
dönüştürülerek CD’ye kaydedilmelidir.
2.7. Yarışmaya sunulan tasarımların, Türk Patent Enstitüsünce (TPE) daha
önce korunmaya alınmamış, tescil başvurusu yapılmamış olması
gerekmektedir.
2.8. Yarışmaya sunulan tasarımların özgün olması gerekmektedir. Yarışmaya
katılanlar tasarımlarının kendilerine ait olduğunu kabul, beyan ve taahhüt
etmiş sayılırlar. Tasarımların daha önce başka yarışmalarda ödül almamış
veya yayımlanmamış olması gerekmektedir.

3. Tasarımların Teslim Şekli ve İşaretlenmesi
Katılımcılar başvuru yaparken her bir tasarım için üç adet zarf kullanacaklardır;
3.1. Söz konusu zarflar; içerisinde eksiksiz doldurulmuş ekte yer alan başvuru
formunun yer aldığı kapalı Kimlik Belgesi Zarfı, Sayısal Belge CD Zarfı ve
bu iki zarfla beraber tasarımın, tasarımın küçültülmüş versiyonlarının ve
tasarımın teması ile TL’yi en iyi şekilde nasıl sembolize ettiğini ifade eden
kısa bir açıklamanın (en fazla 350 kelime) yer alacağı Teslim Zarfı’dır.
3.2. Alıcı adresi isim belirtilmeksizin rumuzla, Teslim Zarfı üzerine yazılacaktır.
3.3. Her zarfın üzerinde 5 harf ve/veya rakamdan oluşan rumuz ve zarfın içinde
ne bulunduğu yazılacaktır. Rumuzda kullanılan karakterlerin
tekrarlanmaması ve sıralı olmaması gerekmektedir. Farklı tasarımcılardan
gelen tasarımlarda aynı rumuz olması halinde TCMB rumuza ek yapma
hakkına sahiptir.
3.4. Katılımcının rumuzu, tasarımlarının arkasında ve CD üzerinde yer
alacaktır.
3.5. Yarışmaya birden fazla tasarımla katılan katılımcılar, her tasarım için ayrı
rumuz ve teslim zarfı kullanmalıdır; birden fazla tasarımın teslim zarfları,
tek bir postalama zarfı içinde gönderilebilir. Başvurular 3 Ekim 2011
tarihinden itibaren kabul edilmeye başlanacak olup, tasarımlar yarışma
katılım koşullarına uygun olarak 31 Ekim 2011 tarihi saat 17:30’a kadar
aşağıdaki adrese iadeli-taahhütlü posta veya kargo yoluyla 3
gönderilebilecektir. Posta veya kargodan kaynaklanan gecikme, kaybolma
veya tasarımlardaki bozulmalardan dolayı sorumluluk kabul edilmeyecektir.

Başvuru Adresi:
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası
İletişim ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü
Kamuoyu ile İlişkiler Müdürlüğü
TL Simge Yarışması
İletişim ve Yazışma Sekretaryası
İstiklal Cad. No: 10
06100 Ulus / Ankara / TÜRKİYE

4. Değerlendirme Jürisi Üyeleri
4.1. Değerlendirme Jürisi,
Prof. Dr. Turalay Kenç, Başkan Yardımcısı
Selahattin Akkaş, Genel Müdür
Hüseyin Zafer, Genel Müdür
Yaman Eren, Mimar
Prof. Dr. İncilay Yurdakul, Akademisyen, T.C. Hacettepe
Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Grafik Bölümü
Doç. Dr. Çiğdem Demir, Akademisyen, T.C. Gazi Üniversitesi,
Güzel Sanatlar Fakültesi, Görsel İletişim Tasarım Bölümü
Yrd. Doç. Dr. Dilek Kaya Mutlu, Akademisyen, T.C. Bilkent
Üniversitesi, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, Grafik Tasarım Bölümü
Yedek üye Emin Keskin, Genel Müdür
Yedek üye İlker Bayır, Genel Müdür Yardımcısı
Yedek üye Hava Yıldırım, Genel Müdür Yardımcısı’ndan oluşur.
4.2. Yarışma’nın sekretarya hizmetleri İletişim ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü
tarafından yürütülecektir. Yarışma’ya ilişkin bilgi edinme
yarisma@tcmb.gov.tr adlı e-posta adresinden yapılacaktır.4

5. Değerlendirme
5.1. Aşağıda belirtilen hususlara uymayan tasarımlar Değerlendirme Jürisi
kararı ile yarışmadan çıkarılır:
(i) Şartnamede belirtilen şekilde teslim edilmeyen tasarımlar,
(ii) Şartnamede uyulması zorunlu olduğu belirtilen hususlardan herhangi
birine uymayan tasarımlar,
(iii) Herhangi bir yerinde tasarımın sahibini tanıtan veya tanıtıcı işaret
bulunan tasarımlar. (Yazanın kimliğini belli edecek tarzda el yazısı ile
yazılmış açıklama notları bu işaretlerden sayılır.)
5.2. Tasarımlar, TL’yi ulusal ve uluslararası alanda anlaşılabilir, özgün, estetik,
elle yazımı kolay ve akılda kalıcı bir şekilde temsil etme başarısı üzerinden
değerlendirilecektir.

6. Ödüller
6.1. Değerlendirme sonucunda ödüle layık görülen tasarımlara aşağıdaki
miktarlarda ödül verilecek olup, bu ödüllerden doğacak vergi, resim ve harç
yükümlülükleri TCMB’ye aittir.
Birincilik ödülü: Net 25.000 TL
Üç adet teşvik ödülü her biri: Net 2.500 TL
6.2. Birden fazla ödüle layık görülmesi durumunda katılımcı kazandığı en
yüksek ödülü alır.
6.3. Ödüle layık görülen tasarımlar, başvuru tarihi bitiminden itibaren en geç
üç ay içinde değerlendirilerek Banka Genel Ağ sitesinde (www.tcmb.gov.tr)
kamuoyuna duyurulur. Ayrıca sonuçlar katılımcıların adresine yazılı olarak
bildirilir.
6.4. Tasarımların TCMB’nin ihtiyacını karşılamaması halinde, TCMB hiçbir
tasarıma ödül vermeme hakkını saklı tutar.
6.5. Birincilik ödülü, aynı veya birbirine çok benzer olduğu düşünülen tasarım
sahipleri arasında paylaştırılabilir. Bu hususta takdir yetkisi TCMB’ye aittir. 5

7. Yarışma Takvimi
Başvuru tarihleri: 3 - 31 Ekim 2011
Jüri değerlendirme tarihleri: 1-15 Kasım 2011
Sonuçların açıklanma tarihi: 19 Aralık 2011

8. Diğer Hükümler
8.1. Katılımcılar, Yarışma’ya gönderdikleri tasarımları üzerindeki 5846 sayılı Fikir
ve Sanat Eserleri Kanunu’ndan kaynaklanan, işleme, çoğaltma, yayma,
temsil, işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim
hakları ile patent ve markalara ilişkin olanlar dahil diğer mevzuattan
kaynaklanan her türlü haklarını kendilerine ödenen ödül bedeli karşılığında,
Bankanın her türlü basılı materyalinde, dijital ortamda, banknotlarda,
bankacılık işlemleri ve hizmetlerinde, yazışma ve muhasebe kayıtlarında ve
Banka tarafından uygun görülecek diğer alanlarda kullanılmak üzere süresiz
kısıtlamasız ve gayri kabili rücu olarak TCMB’ye tamamen devrettiklerini ve
söz konusu hakların bütünüyle TCMB’ye ait olacağını, 5846 sayılı Fikir ve
Sanat Eserleri Kanunu’ndan kaynaklanan umuma arz salahiyeti hakkının
kullanımı hususunda TCMB’yi yetkili kılarak, tasarımların Şartname’de
belirtilen şekilde kullanılmasını sonradan men etmeyeceğini kabul, beyan ve
taahhüt ederler.
8.2. Ödüle layık görülen tasarımların daha önceden TPE tarafından tescil
edilmiş, tescil başvurusu yapılmış, korunmaya alınmış olmasına karşın bu
durumun saklanması ve/veya tasarımın özgün olmadığının sonradan
anlaşılması halinde ödül iptal edilecektir. Bu durumdan kaynaklanabilecek
her türlü sorunun hukuki yaptırımı ile süreçlerin maddi yaptırımı katılımcıya
ait olacak, doğabilecek sorunlardan TCMB sorumlu olmayacaktır.
8.3. TCMB, yarışmaya katılan ve ödüle layık görülen tasarımları, katılımcıların
isimlerini vermek suretiyle, her türlü yayın organında kamuoyuna
açıklayabilecek ve bültenlerinde söz edebilecektir.
8.4. Birincilik ödülünü kazanan tasarımın TL için simge olarak kullanılıp
kullanılmayacağı TCMB’nin takdir ve yetkisindedir.
8.5. Birincilik ödülüne layık görülen tasarımın TL simgesi olarak kullanılmasına
karar verilmesi halinde TCMB, çizim, basım, vb. gibi aşamalarda çalışma
sahibinden uygulamada teknik destek isteyebilir. 6
8.6. TCMB, birincilik ödülüne layık görülen tasarımın TL simgesi olarak
kullanılmasına karar verilmesi halinde, tasarım üzerinde değişiklik
isteme/yapma hakkına sahiptir.
8.7. Yarışmaya katılan ancak ödüle layık görülmeyen tasarımlar, katılımcıların
talep etmeleri halinde Yarışma sonucunun duyurulduğu tarihten itibaren iki
ay içinde teslim edilen adresten alınabilirler. Bu süre zarfında geri alınmayan
tasarımlardan TCMB sorumlu değildir.
8.8. TCMB, yarışma sonucunun ilan edilmesinden önce herhangi bir aşamada
Yarışma’yı iptal etme hakkına sahiptir. Bu durumda TCMB teslim edilen
tasarımların tarafınca kullanılmayacağını taahhüt eder.
8.9. Başvuru formunu imzalayan tüm katılımcılar, şartname koşullarını, yarışma
şartlarını ve jüri kararlarını kabul etmiş sayılacaklardır.

Başvuru Formu için: http://www.tcmb.gov.tr/

Medeniyetler Korosu 7 ilde konser verecek

2011-09-09T15:39:00.002+03:00

Müslüman, Hristiyan ve Yahudiler’den oluşan, seslendirdikleri ilahiler ve şarkılarla birlikle beraberliğin yanı sıra barış mesajları veren ‘Antakya Medeniyetler Korosu’, Türkiye’nin yedi coğrafi bölgesindeki yedi farklı kentte konser vermek için proje hazırladı.

Hatay Valiliği’nce 2007’de oluşturulan 120 kişilik koronun Türkçe, Ermenice, İbranice, Arapça, Latince ve İtalyanca ilahilerin yanı sıra şarkılar seslendirdiğini söyleyen Dernek Başkanı Yılmaz Özfırat, proje kapsamında İstanbul, Erzincan, Diyarbakır, Trabzon, İzmir, Antalya ve Konya’da konserler vermeyi planladıklarını dile getirdi. Korunun seslendirdiği ilahi ve şarkıların yanı sıra verdiği mesajlarla 2012 Nobel barış Ödülü’ne aday gösterildiğini hatırlatan Özfırat, “Nobel barış ödülü almamız halinde Antakya’da aynı çatı altında kilise, sinagog ve caminin yer aldığı bir mekan oluşturmak istiyoruz” açıklamasını yaptı. Kaynak: stargazete.com

Akbank 21. Caz Festivali Tişört Tasarım Yarışması

2011-08-23T21:10:00.004+03:00

GENÇLER “AKBANK 21. CAZ FESTİVALİ”NE İMZA ATMAK İÇİN YARIŞIYOR

Akbank 21. Caz Festivali’nde müzisyenler ve festival ekibi tarafından giyilecek festival tişörtünün tasarımını belirlemek üzere Facebook'ta başlatılan “Akbank 21. Caz Festivali Tişört Tasarım Yarışması” tüm hızıyla devam ediyor.

Facebook kullanıcılarının oylarıyla gerçekleştirilen yarışma yayına girdiği 3 Ağustos 2011 itibari ile 22.000 kişi tarafından ziyaret edildi. Yaklaşık 21.300 Facebook kullanıcısının oy kullandığı yarışmada, şimdiye kadar en yüksek oy alan tasarım 2.410 kişi tarafından beğenildi.

6 Eylül 2011 tarihine kadar devam edecek olan “Akbank 21. Caz Festivali Tişört Tasarım Yarışması”nda birinci gelen tasarım, Akbank 21. Caz Festivali'nin resmi tişörtü olarak festival boyunca sanatçılar ve çalışanlar tarafından giyilecek. Tişörtün tasarımcısı 22 Ekim'de gerçekleşecek ZAZ konserine 2 kişilik bilet ve sürpriz ödüllerin sahibi olurken, kazanan tasarıma oy verenler arasından yapılacak çekiliş sonucunda 50 kişi de bu ödüllü tişörtü kazanma fırsatı yakalayacak. “Akbank 21. Caz Festivali Tişört Tasarım Yarışması” sonuçları 8 Eylül 2011, Perşembe günü açıklanacak.

13 Ekim-3 Kasım 2011 tarihleri arasında gerçekleşecek Akbank 21. Caz Festivali'ne imzanızı atmak ya da tasarımlara oy vermek için www.facebook.com/AkbankSanat sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

Akbank 21. Caz Festivali hakkında detaylı bilgi için:
www.akbanksanat.com ya da www.akbankcaz.com

Ayrıntılı bilgi için sentasarla@akbank.com mail adresinden iletişime geçebilirsiniz.

11. Şefik Bursalı Resim Yarışması Şartnamesi 2011

2011-08-15T18:00:00.003+03:00

AMAÇ
Türkiye Cumhuriyeti’nin çağdaş resim ustalarından merhum sanatçı Şefik Bursalı’nın anısını yaşatmak, plastik sanatlar alanında sanatçılarımızın çalışmalarını desteklemek, değerlendirmek, sergilemek ve kalıcı eserler kazandırmak amacıyla, Kültür ve Turizm Bakanlığınca “Şefik Bursalı Resim Yarışması”nın on birincisi düzenlenmiştir.

KONU
Serbesttir.

KATILIM
* Her sanatçı yarışmaya, daha önceden herhangi bir yarışmada ödül almamış ya da sergilenmemiş 1 (bir) eseriyle katılabilir.
* Yarışma; Seçici Kurul Üyeleri ile birinci derece yakınlıkları olanlar dışında, Bakanlığımız merkez ve taşra örgütü çalışanları dahil, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu, yaşayan tüm sanatçılara açıktır.
* Yarışmaya eser verecek olan sanatçılar, kendi anlatım biçimlerine uygun her türlü teknik ve malzemeyi kullanmakta serbesttir.
* Yarışmaya verilecek olan eserlerin uzun kenarları 150 cm.den fazla olamaz.
* Eserler sergilenmeye hazır bir şekilde imzalı elden teslim edilmelidir. (Kargo ve posta ile gönderilenler kabul edilmeyecektir.)
* Yarışmaya 18 (on sekiz) yaşını doldurmuş olanlar katılabileceklerdir.
* Ekteki Form–1 eksiksiz olarak doldurulup üzerinde “Şefik Bursalı Resim Yarışması” ibaresi, sanatçının adı ve soyadının yazılı olduğu bir zarfa konularak, eserle birlikte,
26 Eylül-04 Ekim 2011 tarihleri arasında, (Pazar günleri hariç) saat 17.00’ye kadar, aşağıda belirtilen eser kabul merkezlerinden birisine makbuz ve taahhütname karşılığında elden teslim edilecektir.
* Ekteki Form-2, eksiksiz olarak doldurulup eserin arkasına iliştirilecektir.
* Toplama Merkezlerindeki taahhütname eksiksiz doldurulacaktır.

TOPLAMA MERKEZLERİ
* ANKARA Devlet Güzel Sanatlar Galerisi Müdürlüğü
Doktorluk Binasi 2. kat
Roma Meydanı, Hipodrom Cad.
06330 Hipodrom-ANKARA
Tel: 0312 324 54 83

* İSTANBUL Güzel Sanatlar Galerisi Müdürlüğü
Ergenekon Cad. Ahmetbey Plaza No: 10 Kat: 5
Pangaltı-Şişli-İSTANBUL
Tel: 0212 247 67 67

* İZMİR Resim Heykel Müzesi ve Galeri Müdürlüğü
Mithatpaşa Cad. No:94 Konak / İZMİR
Tel: 0232 482 03 93

SEÇİCİ KURUL
Şefik Bursalı Resim Yarışması Seçici Kurulu aşağıda isimleri belirtilen üyelerden oluşur;

* Kültür ve Turizm Bakanlığı Temsilcisi
* Prof. Dr. Adnan TURANİ
* Prof. Dr. Bedri KARAYAĞMURLAR
* Prof. Şeniz AKSOY
* Şefik Bursalı Ailesinden Bir Temsilci

Seçici Kurul üyelerinin isimleri alfabetik sıraya göre yazılmıştır.
Değerlendirme toplantısı için yeterli sayıda Seçici Kurul Üyesi bulunmaması halinde, Kültür ve Turizm Bakanlığı’nca yedek üye çağırılabilir.

DEĞERLENDİRME
Seçici Kurul, 2011 yılı Ekim ayında Ankara’da toplanarak, toplama merkezlerine verilen eserleri birlikte değerlendirerek sergiyi oluşturur. Sergilenmeye değer bulunan eserler içinden ödüle değer bulunanları belirler.

ÖDÜLLER
Şefik Bursalı Resim Yarışması’nda,
Başarı ödülüne değer görülecek 5 adet eserin her biri için;
7.000.- TL ve Başarı Belgesi verilecektir.
* Seçici Kurul, ödüllerin tümünü ya da bir kısmını dağıtıp dağıtmamakta serbesttir.
* Ödüller birden fazla katılımcı arasında da paylaştırılabilir.

TELİF HAKKI
* Yarışmada ödüle değer bulunan eserler, tüm haklarıyla Kültür ve Turizm Bakanlığı Koleksiyonuna ait olacaktır.
* Yarışma sonunda ödül alan eser veya eserler, bütün telif haklarıyla Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından satın alınmış gibi işlem görür. Kültür ve Turizm Bakanlığı, ödül ya da sergilenmeye değer bulunan eserleri, etkinliklerinde ve eğitim faaliyetlerinde afiş, katalog, broşür vb. her türlü tanıtım malzemelerinde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun ilgili maddelerinde belirtilen şekilde; işleme, çoğaltma, yayma, temsil, işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim hakkını yanı sıra sergilemek ve ödül alan eserlerin başka kamu kurumlarına devretmek üzere herhangi bir bedel ödemeksizin sahip olacaktır.

SERGİLEME
“Şefik Bursalı Resim Yarışması Sergisi” 2011 yılı Kasım ayında Ankara’da açılacaktır.

ESERLERİN İADESİ
* Yarışmaya teslim edilen eserlerin iadesi sergi bitiminde yapılacaktır.
* İade işlemlerinin başlama tarihi eser kabul merkezlerince ve Bakanlığımız web sitesi www.kulturturizm.gov.tr veya Genel Müdürlüğümüz web sitesi www.guzelsanatlar.gov.tr adreslerinden duyurulacaktır.
* Yarışmaya katılan tüm sanatçılar iade işlemlerinin başladığı tarihten itibaren, eserlerini on beş (15) gün içinde teslim alacaklarına dair taahhüt içeren bir belgeyi toplama merkezlerine ibraz etmek zorundadırlar.
* İade işlemlerinin başladığı tarihten itibaren 15 (on beş) gün içinde, teslim edildikleri toplama merkezlerinden geri alınmayan eserlerin kaybından veya uğrayabileceği hasarlardan dolayı herhangi bir neden ileri sürülerek Kültür ve Turizm Bakanlığı sorumlu tutulamayacaktır. Bu hususta tüm katılımcılar, şartnamede sunulan ek Form 1’e imza attıkları andan itibaren şartname hükümlerini kabul etmiş sayılırlar.

DİĞER
* Katılım Formları ve Şartnameler, Valiliklerden (İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri), ilgili Fakülte ve Dernekler ile toplama merkezlerinden ayrıca, Bakanlığımız web sitesi www.kulturturizm.gov.tr veya Genel Müdürlüğümüz web sitesi www.guzelsanatlar.gov.tr adreslerinden temin edilebilir.
* Kültür ve Turizm Bakanlığı ödül alan ve sergilenmeye değer bulunan eserleri yurtiçinde ve yurtdışında sergileme hakkına sahip olacaktır.
* Kültür ve Turizm Bakanlığı, yarışmaya teslim edilen eserlerin taşınma ve sergilenmesi sırasında gereken önlemleri alır. Buna rağmen sözkonusu eserlerle ilgili olarak doğabilecek her türlü aksaklıklarda “Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü Plastik Sanat Eserleri Seçme ve Değerlendirme Kurulu”nun kararı geçerlidir.
* Yarışmaya katılan bütün sanatçılar, bu şartname hükümlerini kabul etmiş sayılırlar.
* Şartnamede belirtilmeyen hususlarda veya tereddüt halinde Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın kararları geçerlidir.

KATILAN TÜM SANATÇILARA BAŞARILAR DİLERİZ.

TAVIRSIZ HAYAT

2011-08-13T20:34:00.000+03:00

Bir gün olgunluk üzerinde duruyorsunuz,
başka bir günse "Bir çocuk gibi ol" diyorsunuz.
Şayet olgun bir tavır takınırsam, içimdeki çocuğumun baskılandığını
ve kendini ifade etmek için çırpındığını hissediyorum.
Şayet çocuğumu dans etmek, şarkı söylemek için bırakırsam,
o zaman da çocukça tavırlar ortaya çıkıyor.
Ne yapmalı?

Olgun olmak, olgun bir tavrı benimsemek anlamına gelmez.
Aslında, olgun bir tavır takınmak olgunlaşmak için en büyük engellerden birisi olacaktır.
Tavır takınmak bir şeyin dayatılması anlamına gelir,
tavır takınmak bir şeyin yapay biçimde yetiştirilmesidir, uygulama yapmaktır.
Senin içinden gelmez.
O bir maskedir, boyanmış bir yüzdür; o senin hakiki varlığın değildir.
Herkesin yaptığı budur.
Bu yüzden yeryüzünde insanlar olgunmuş gibi gözükür —değillerdir,
hiç olgunlaşmamışlardır— tavırlar takınmışlardır
ve derinde çocuk gibi kalırlar.
Onların olgunluğu sadece yüzeydedir ya da o kadar bile değildir.

Bir adamı birazcık kazı ve onun içinden çocukluğun çıktığını göreceksin.
Ve yalnızca, sözde sıradan insanlar değil;
azizlerini kazı ve olgunlaşmamışlığın ortaya çıktığını göreceksin
ya da politikacılarını ve liderlerini kazı.
Dünyadaki herhangi bir meclise git ve izle.
Ve hiçbir zaman bu kadar olgunlaşmamış ve çocukça insan topluluğunu bir arada görmeyeceksin.

İnsan kendisini ve başkalarını kandırmaktadır.
Tavır takınırsan sahte, yapay olacaksın.
Hiçbir şeyi üzerine takın demiyorum ben. Ol!
Tavır takınmak olmanın önündeki engeldir.
Ve olmanın tek yolu, ta en başından başlamaktır.
Çocukluğunda anne-baban sana izin vermediği için bir yerlerde takılıp kaldın.
Sözde normal insanların zekâ yaşı on ila on üç yaş arasından fazla değildir, on dört bile değil!
Ve sen yetmiş ya da seksen olabilirsin
ama zekâ yaşın sen cinsel olarak olgunlaşmadan önceki bir yerlerde takılıp kalmıştır.
Bir kişi cinsel olarak olgunlaştığında, on üç ya da on dörtte, sonsuza kadar mühürlenmiştir.
Sonra giderek sahteleşir ve daha çok sahteleşir.
Bir sahtelik başka sahteliklerle korunmalıdır,
bir yalan başka yalanlarla savunulmalıdır
ve sonrasında da bunun bir sonu yoktur.
Sadece bir çöp yığınına dönüşürsün; kişilik denen şey budur.
Kişilik bırakılmalıdır, sadece o zaman bireylik ortaya çıkar.
Onlar aynı anlama gelmez.
Kişilik sadece bir vitrindir; göstermeliktir, gerçek değil.

Birey olmak senin gerçekliğindir, vitrinde gösterilen bir şey değil.
İsteyen, istediği kadar kazabilir ve aynı tadı bulacaktır.
Buda'nın, "Beni istediğin yerden tadabilirsin ve aynı tadı bulacaksın,
tıpkı okyanusu herhangi bir yerden tattığında onu tuzlu bulacağın gibi" dediği söylenir.
Birey olmak tam bir bütündür, organiktir.
Kişilik şizofrendir:
Merkez bir şeydir ve çevre ise başka bir şeydir ve hiçbir zaman buluşmazlar.
Sadece hiç buluşmamak değil, sadece farklılık değil,
birbirlerine taban tabana zıttırlar, devamlı bir kavga halindedirler.

O nedenle anlaşılması gereken ilk şey asla olgun bir tavır takınmamaktır.
Ya olgun ya da olgunlaşmamış ol.
Eğer olgun değilsen o zaman olgun olma; olgun olmayarak gelişime izin vermiş oluyorsun.
O zaman bırak olgunlaşmamışlık orada kalsın; sahte olma, onunla ilgili samimiyetsiz olma.
Çocuk gibiysen, o halde çocuk gibisin; ne olmuş? Çocuksu ol.
Kabul et, ona katıl.
Varlığında bir bölünme yaratma, aksi taktirde çok köklü bir delilik yaratıyor olacaksın.
Sen sadece kendin ol.
Çocuksu olmakta yanlış bir şey yok.
Sana çocuksu olmanın yanlış bir şey olduğu söylendiği için tavırlar takınmaya başladın.
Ta çocukluğundan beridir olgun olmaya çalışıyorsun ve bir çocuk nasıl olgun olabilir ki?
Bir çocuk bir çocuktur; çocuksu olmak zorunda.
Ama buna izin verilmez, o yüzden küçük çocuklar diplomatlara dönüşür;
rol yapmaya başlarlar, sahte şekillerde davranmaya başlarlar,
en başlarından itibaren yalan haline dönüşürler ve yalan büyümeye devam eder.
Ve bir gün hakikati aramaya başlarsın; o zaman kutsal kitapların içine girersin
ve kutsal kitaplarda hiçbir hakikat yoktur.
Hakikat senin varlığının içindedir, gerçek kutsal kitap budur.
Veda, Kuran, İncil; onlar senin bilincindedir!
Senin tarafından ihtiyaç duyulan her şeyi taşıyorsun, bu Tanrıdan sana bir armağandır.
Herkes içinde hakikatle doğar; hayat hakikattir.
Ama sen yalan söylemeye başladın.
Tüm yalanları bırak.
Cesur ol ve elbette içinde çok büyük bir korku yükselecek
çünkü ne zaman kişiliğini bırakacak olursan hiçbir zaman izin verilmemiş olan çocukluğun yüzeye çıkacak.
Ve korkmuş hissedeceksin:
"Ne? Bu saatten sonra tekrar çocuk gibi mi olacağım?
Herkes beni çok büyük bir profesör —ya da bir doktor veya bir mühendis— olarak bilirken
ve benim doktora derecem var ve tekrardan çocuk gibi olacağım?"
Korku yükselir; herkesin ne düşüneceği, insanların aklından ne geçeceği.
Bu korkunun aynısı seni en başından beri mahvetti.
Bu korkunun aynısı zehirdi:
"Annem ne düşünecek? Babam ne düşünecek?
İnsanlar, öğretmenler, toplum ne düşünecek?"
Ve küçük çocuk kurnaz olmaya başlar; kalbini göstermez.
Bunun başkaları tarafından kabul edilmeyeceğini bilir,
o yüzden bir surat, bir kamuflaj yaratır.
İnsanların görmek isteyeceklerini gösterecektir.
Bu diplomasidir, bu politik olmaktır; bu zehirdir!

Herkes politiktir.
Gülüyorsun çünkü bunun getirisi vardır, ağlıyorsun çünkü ağlaman isteniyor.
Belli bir şey söylüyorsun çünkü bu işleri kolaylaştırıyor.
Karına, "Seni seviyorum" diyorsun çünkü bu onun sessiz kalmasını sağlıyor.
Kocana, "Sensiz ölürüm, benim dünyamdaki tek kişi sensin, sen benim hayatımsın" dersin
çünkü o senden bunu söylemeni bekliyor, bunu hissettiğin için değil.

Eğer hissediyorsan, o zaman onda güzellik vardır, o zaman o gerçek bir güldür.
Eğer sadece rol kesiyorsan, onun erkek egosuna masaj yapıyorsan,
ona destek çıkıyorsan,
onun aracılığıyla bir şeyler elde edeceğin içindir,
o zaman o yapay bir güldür, plastik bir çiçektir.

Ve çok fazla plastiğin ağırlığı altında eziliyorsun; sorun bu.
Sorun dünyada değil.
Sözde dindar insanlar sürekli, "Dünyadan vazgeçin" deyip duruyorlar.
Ben sana diyorum ki sorun dünya falan değil. Sahtelikten vazgeç; sorun budur.
Yapay olanı bırak; sorun budur.
Aileni terk etmene gerek yok ama orada yarattığın tüm sahte aileleri terk et.
Hakiki, özgün ol.
Bazen hakiki olmak ve özgün olmak çok sancılı olacak, o ucuz değildir.
Hakiki olmamak ve özgün/olmamak ucuzdur, rahattır, pratiktir.
Bu bir üç kağıttır, kendini korumak için bir taktiktir; bir zırhtır.
Ama o zaman ruhunda taşımakta olduğun hakikati kaçırırsın.
O zaman hiçbir şekilde Tanrı nedir bilemeyeceksin çünkü Tanrı sadece senin içinde bilinebilir.

Önce içeride sonra da dışarıda;
önce içerisi, sonra dışarısı çünkü sana en yakın olan şey budur, senin kendi varlığın.
Şayet Tanrıyı orada ıskalarsan, Tanrıyı nasıl Krishna'da, İsa'da, Buda'da görebilirsin ki?
Tamamen saçmalık.
Tanrıyı kendinde göremezsen, İsa'da da Tanrıyı göremezsin.
Ve şayet kendi etrafında yalanlar yaratırsan nasıl olur da kendinde Tanrıyı görebilirsin?
Yalanlar o kadar çoktur ki neredeyse varlığına giden yolu unutmuş durumdasın.

Friedrich Nietzsche insan yalansız yaşayamaz demiştir
ve aşağı yukarı insanların yüzde doksan dokuzu için haklıdır da.
Niçin insanlar yalansız yaşayamaz?
Çünkü yalanlar tampon gibi işlev görür, şok emerler.
Yalanlar makine yağı gibi işler; insanlarla devamlı sürtüşmezsin. Gülümsersin ve diğeri de gülümser; yağlama budur.
İçerde öfkeli hissediyor olabilirsin,
belki de nefret dolusun ama karına devamlı "Seni seviyorum" deyip durursun.
Nefreti ifade etmek belaya bulaşmaktır.

Ama unutma, nefretini ifade etmeyi öğrenemediğin sürece sevgini ifade etmeyi asla öğrenemeyeceksin.
Kızgın olamayan bir insan sevemez de,
çünkü kızgınlığını o kadar bastırmak zorundadır ki başka hiçbir şey ifade edebilecek gücü kalmaz.
Çünkü varlığının içindeki her şey birbirine bağlıdır, ayrı değillerdir.
Kızgınlıkla sevgi arasında su geçirmez bölmeler yoktur;
onların hepsi bir aradadır, birbiriyle karışmış haldedir.
O aynı enerjidir.
Eğer öfkeyi bastırırsan, sevgiyi de bastırmak zorunda kalacaksın.
Şayet sevgini ifade edersen şaşıracaksın; onunla birlikte öfke de yükselir.
Ya hepsini birden bastırırsın ya da hepsi birden ifade edilmek zorunda kalacaktır.
Bu içsel organik birliğin aritmetiğini anlamak durumundasın.
Ya ifade edici ol ya da baskılayıcı.
Seçim senin öfkeyi bastırıp sevgiyi ifade etmen değildir;
o zaman sevgin sahte olacaktır çünkü hiçbir ateşi olmayacaktır,
hiçbir sıcaklık niteliğine sahip olmayacaktır.
Sadece biçimsel bir şey, yumuşak bir şey olacaktır ve her zaman için onun derinine inmekten korkacaksın.
İnsanlar sadece seviyormuş gibi yaparlar çünkü sevmeleri beklenir.
Çocuklarını severler, karılarını ya da kocalarını, kardeşlerini, arkadaşlarını severler
çünkü belli şeyleri yapmaları beklenir onlardan.
Onlar da bu şeyleri görevleriymiş gibi yaparlar.
İçlerinde bir kutlama yoktur.

Eve gelirsin ve çocuğunun başına dokunursun çünkü bu beklenmektedir,
çünkü sadece yapılması gereken şey budur ama onun içinde coşku yoktur;
o soğuktur, o ölüdür.
Ve çocuk seni asla affedemeyecek çünkü kafaya soğuk bir dokunuş çirkindir.
Ve çocuk utanç duyar, sen utanç duyarsın.

Karınla sevişirsin ama hiçbir zaman sonuna kadar içinde olmazsın.
O seni gerçekten çok uzaklara götürebilir, o seni nihai mutluluğa götürebilir, onun içinde eriyebilirsin.
Ama eğer hiçbir zaman öfkene izin vermediysen ve öfkenin içinde erimediysen,
aşkın seni eritmesine nasıl izin verirsin?
Ve bu pek çok kere olmuştur —şaşıracaksın— bir âşık kadını öldürmüştür
çünkü sevgisine izin vermiştir ve sonrasında da ansızın öfke gelmiştir.
Pek çok kez bir âşığın kadını öldürdüğü, boğazını sıktığı gayet iyi bilinen bir gerçektir
ve o bir katil değildi; sorumlusu toplumdur.
Sadece o çok fazlasını göze aldı ve aşkın içine çok fazla daldı.
Çok derine gittiğinde vahşileşirsin çünkü medeniyet yüzeydedir.
Öfke çıkar, sonra da içinde saklı olan ne varsa ortaya çıkar ve ondan sonra da neredeyse delirirsin.
Bu delilikten kaçınmak için çok yüzeysel bir şekilde sevişirsin.
O hiçbir zaman inanılmaz bir olay değildir. Evet, insanlar o tıpkı bir hapşırık gibidir derken haklılar:
Gerginlikleri rahatlatır, üzerinde ağırlaşmakta olan belli enerjilerden seni kurtarır.
Ama aşkın gerçek resmi bu değildir.
Aşk kendini kaybedecek kadar zevkli olmalı;
hapşırık gibi değil, sadece bir rahatlama değil, bir farkındalık, bir özgürleşme olmalı.
Sevgiyi bir özgürleşme, bir sonsuz zevk, bir samadhi olarak bilmediğin sürece, sevgiyi bilmiyorsun demektir.
Ama bu sadece sen sahte değilsen,
her şeyde hakiki olduysan mümkündür;
şayet öfkeye izin verdiysen, kahkahaya izin verdiysen, gözyaşına izin verdiysen,
her şeye izin verdiysen;
eğer hiçbir zaman önleyici bir güç olmadıysan, hiçbir şeyi tutmadıysan,
hiçbir zaman kontrol etmediysen; kontrol etmeden bir hayat yaşadıysan.
Ve unutma, kontrol etmeden derken şehvet düşkünü bir hayat demek istemiyorum.
Kontrol etmeme muhteşem bir öğreti olabilir ama bu disiplin dışarıdan dayatılmaz.
O edinilmiş bir tavır değildir.
Disiplin senin kendi içsel deneyimlerinden gelir.
O, varlığının tüm olasılıklarıyla yüzleşmenden gelir.
O, tüm yönleri deneyimleyerek gelir, tüm boyutları keşfederek gelir.
O, anlayıştan ortaya çıkar.
Öfkenin içinde bulundun ve onda bir şeyi anladın; bu anlayış disiplini getirir.
Bu kontrol değildir. Kontrol çirkindir, disiplin güzeldir.

Disiplin (discipline) sözcüğü temelde öğrenme kapasitesi anlamına gelir,
oradan da mürit (disciple) sözcüğü gelir.
Kontrol anlamına gelmez, öğrenme kapasitesinin olması anlamına gelir.
Yaşam tecrübeleri aracılığıyla öğrenmeye devam eden,
her şeyin içine korkmadan giren, riske eden, keşfeden ve maceraya giren,
bilinmeyenin karanlık gecesinin içine dalmaya her zaman hazır olan,
bilinene yapışmayan ve her zaman hata yapmaya hazır olan,
her zaman bir hendeğe düşmeye razı olan ve başkaları tarafından gülünmeye her zaman hazır olan bir kişi disiplinli bir insandır.

Yalnızca aptal olarak adlandırılma cesaretine sahip olan insanların
yaşama ve sevme ve bilme ve olma kapasiteleri vardır.
Olgunluk daha çok ve daha çok, daha derin ve daha derin yaşam tecrübeleri aracılığıyla gelir,
hayattan kaçınarak değil.
Hayattan kaçınarak çocukça kalırsın.

Bir şey daha: Ben bir çocuk gibi ol derken çocukça ol demiyorum.
Bir çocuk çocukça davranmak zorundadır;
yoksa çocukluk denen bu muhteşem deneyimi ıskalar.
Ama genç ya da yaşlı da olsan, çocukça davranmak basitçe senin büyümemiş olduğun anlamına gelir.
Bir çocuk gibi olmak tamamıyla farklı bir olgudur.
Ne anlama gelir?
Bir, çocuk her zaman bütündür; ne yaparsa yapsın çocuk onun içinde kaybolur,
o hiçbir zaman kısmi değildir.
Sahilde deniz kabukları topluyorsa, o zaman diğer tüm şeyler bilincinden silinip gider,
o zaman onun tek ilgilendiği sahildeki deniz kabuklarıdır.
İçinde kaybolur, tamamen içinde yitip gider.
Bu bütün olma niteliği bir çocuk gibi olmanın temellerinden birisidir.
Bu yoğunluktur, bu konsantrasyondur, bu bütünlüktür.

Ve ikincisi: Çocuk masumdur. Bir bilmeme halinde iş görür.
Hiçbir zaman bilgisiyle iş görmez çünkü hiç yoktur.
Sen her zaman bilginle iş görürsün.
Bilgi geçmiş demektir, bilgi bilinen ve söylenen demektir,
bilgi senin topladığın şey demektir.
Ve her yeni durum yenidir, ona hiçbir bilgi uygulanamaz.
Mühendislik ya da teknolojiden bahsetmiyorum; orada geçmiş uygulanabilir
çünkü bir makine bir makinedir.
Ama bir insan ortamında davranıyorsan,
canlı varlıklarla iletişim halindeysen,
hiçbir durum bir başkasının tekrarı değildir.
Her durum kendine özgüdür.
Şayet onun içinde doğru bir biçimde hareket etmek istersen,
bir cahillik haliyle hareket etmek zorunda kalacaksın, bir çocuk gibi.
Bilgini oraya getirme, tüm bilgileri unut.
Yeniye yeni olarak karşılık ver, yeniye eskiden karşılık verme.
Eskiden karşılık verirsen kaçıracaksın:
Seninle etrafında olan arasında bir köprü olmayacak.
Hep geç kalacaksın, her zaman treni kaçıracaksın.

İnsanlar tekrar tekrar treni hayal edip durur ama her zaman onu kaçırırlar.
Kişi rüyasında acele eder, koşar ve istasyona ulaşır ve ulaştığında tren gitmiştir.
Bu rüyayı milyonlarca kişi tekrar tekrar görüyor, bu en ortak rüyalardan birisidir.
Niçin bu rüya milyonlarca insana tekrar tekrar geliyor?
Onlar hayatı kaçırıyorlar. Onlar her zaman geç kalıyorlar.
Her zaman bir boşluk var. Deniyorlar ama köprü hiç yapılmıyor.
Birlik olamıyorlar, hiçbir şeyin içine giremiyorlar, bir şey engelliyor.
Nedir o? Engelleyen şey bilgidir.

Ben sana cahillik öğretiyorum.
Ve ben bir çocuk gibi ol derken her zaman öğrenmeye devam et,
hiçbir zaman bilgili olma demek istiyorum.
Bilgi ölü bir şeydir, öğrenme canlı bir süreçtir.
Ve öğrenen bunu hatırlamalıdır; bilgi noktasından hareket edemez.

Hiç izleyip gözlemlemedin mi? Küçük çocuklar çok hızlı öğrenir.
Şayet çocuk birden fazla lisanın konuşulduğu bir ortamda bulunursa bütün dilleri öğrenir.
Annenin konuştuğu, babanın konuştuğu, komşuların konuştuğu dili öğrenir;
üç, dört, beş dili çok kolaylıkla, hiç sorunsuz öğrenebilir.
Bir kez bir dili öğrendin mi, başka bir dili öğrenmek çok zorlaşır
çünkü artık sen bilgili olma noktasından hareket etmeye başladın.
İhtiyar köpeğe yeni numaralar öğretemezsin derler. Bu doğrudur.
Ama bir köpeği ihtiyar yapan nedir?
Fiziksel yaş değil çünkü bir Sokrates en sonuna kadar öğrenmeye devam eder, ölürken bile.
Bir köpeği ihtiyar yapan nedir? Bilgi bir köpeği ihtiyarlatır.
Buda genç kalır. Krishna genç kalır.
Buda'yı ya da Krishna'yı yaşlı olarak resmeden tek bir heykele bile sahip değiliz.
Onlar hiç yaşlanmadığı için değil!
Krishna seksen yaşına kadar yaşadı çok yaşlandı ama içinde bir şeyler her zaman genç, çocuksu kaldı.
Bilmeme halinden hareket etmeye devam etti.
Öyleyse ilk olarak, bir çocuk gibi ol derken, bütün ol diyorum.

Ve ikinci şey ise bir öğrenen olarak kal, bilmeme halinden hareket et.
Masumiyet budur: Bilmeme halinden hareket etmek masumiyettir.

Ve üçüncü ve son şey: Bir çocuğun doğal bir güvenme niteliği vardır;
aksi taktirde hayatta kalamaz.
Bir çocuk doğduğunda annesine güvenir, süte güvenir, sütün onu besleyeceğine güvenir,
herkesin iyi olduğuna güvenir.
Onun güveni kesindir, hiçbir şey hakkında bir şüphe yoktur.
Hiçbir şeyden korkmaz.
Onun güveni o kadar çoktur ki anneyi korkutur
çünkü çocuk gidip bir yılanla oynayabilir.
Onun güveni o kadar çoktur ki gidip elini ateşe sokabilir.
Onun güveni çok fazladır; korku bilmez, kuşku nedir bilmez.
Üçüncü nitelik budur.
Güvenin ne olduğunu bilebilirsen, yeniden güvenmenin yollarını öğrenebilirsen,
o zaman Tanrısallığın ne demek olduğunu bileceksin,
sadece o zaman hakikatin ne olduğunu fark edebileceksin.
Bunun anlaşılması gerekir.

Bilim şüpheye dayanır; bu yüzden eğitimin tümü şüphe eğitimine dönüştü.
Bilim şüpheye yaslanır, şüphe olmadan gelişemez.
Dindarlık güvene dayanır, güven olmadan gerçekleşemez.
Bunlar taban tabana zıt yönlerdir.

Unutma, eğer bilimsel bir araştırmaya güveni sokarsan işin özünü kaçırmış olacaksın.
Hiçbir şey elde edemeyeceksin, hiçbir şey keşfedemeyeceksin.
Oradaki yöntemin kendisi şüphedir.
Şüphe ve şüphe ve şüphe duymak zorundasın;
şüphe edemeyeceğin, yani şüphe edilemeyecek bir şeye takılana kadar şüphe duymaya devam etmek zorundasın.
Ancak o zaman, çaresizlik içindeyken onu kabullenmek durumundasın
ama yine de yarın yeni bulgular ortaya çıkıp her şeyi bir kenara atmak gerekeceğine ilişkin bir şüphe tohumu ile birlikte.
Yani sadece bir süre için...
Bilim hiçbir zaman nihai hakikate ulaşmaz, sadece muğlak, yaklaşık bir hakikate varır.
Sadece bir süreliğine hakikat olarak kabul edilir çünkü kim bilir;
yarın araştırmalar yeni bulgular, yeni veriler ortaya çıkarabilir.
O nedenle bilim sadece muğlak, keyfi hipotezlere varır.
Newton'un keşfetmiş olduğu şey, Albert Einstein tarafından çöpe atılmıştır
ve onun keşfettiği şey başka birisi tarafından çöpe atılacaktır.
Bilimdeki yöntem şüphe duymaktır. Güvene gerek yok.
Ancak bir şüphe etme olasılığı yoksa güvenmen gerekir ve bu bile muğlaktır,
geçici bir süre içindir, bir çeşit çaresizliktendir. Ne yapabilirsin?
Çünkü şüphede daha ileri gitmen mümkün değildir.
Her yönden baktın ve tüm şüpheler dağıldı ve bir çeşit kesinlik ortaya çıktı.

Din taban tabana ters bir boyuttur.
Aynı bilimde şüphenin yöntem olması gibi, dinde de yöntem güvendir.
Güven ne demektir?
Varoluştan ayrı değiliz, onun bir parçasıyız, burası bizim evimiz demektir.
Bizim ona ait olduğumuz, onun bize ait olduğu, evsiz olmadığımız,
Evrenin annelik yapan bir evren olduğudur.
Tıpkı bir çocuğun ne zaman bir ihtiyacı olursa annenin bunu gidereceği;
acıktığında gelip doyuracağı, üşüdüğünde annenin gelip onu kucaklayacağı
ve sıcaklık, sevgi, ilgi vereceği gibi Evrenle beraber çocuk olabiliriz.
Çocuk güvenir.
Yapması gereken tek şey bir ihtiyacı olduğunda bağırmak ve ağlamaktır
bu sayede annenin dikkati ona çekilmiş olur, hepsi bu kadar.
Din bu Evren bizim annemiz ya da babamızdır der, bu nedenle de bu ifadeler kullanılır.
İsa Tanrıya babadan çok daha iyi olan "Abba" dedi.
Baba resmi bir sözcüktür, abba ise samimi.
Eğer abba'yı doğru bir şekilde tercüme etmek durumunda olursan,
babişkoya babadan daha yakın olacaktı.
Ama Tanrıyı Babişko olarak adlandırmak biraz saçma gibi gelir; kilise buna izin vermez.
Kilise bu doğru değil diyecektir. Ama İsa onu babişko anlamına gelen Abba diye adlandırdı.

Aslında bir dua gayri resmi olmak zorundadır. "Baba" çok mesafeli gibidir.
Tanrıyı Baba olarak adlandırarak onu cennette, uzak mesafedeki bir yerlere uzaklaştırmış olduğumuz reddedilemez bir gerçektir.
Babişko daha yakın gelir; ona dokunabilirsin, neredeyse somuttur, onunla konuşabilirsin.
Cennetin yükseklerinde bir yerlerde oturan bir Tanrı-Baba'ya bağırmaya devam edip durursun
ama yine de ona ulaşabileceğine güvenemezsin.

Din varoluşa çocukça bir yaklaşımdır: Dünya bir anne ya da baba olur.
Doğaya karşı değilsin, doğayla savaşmıyorsun.
Kavga yok, büyük bir işbirliği var. Kavga aptalca ve saçma görünür.

Şüphe dini deneyimde işe yaramaz, tıpkı bilimsel keşifte güvenin işe yaramadığı gibi.
Bilim dışarının keşfi demektir ve din de içerinin keşfi demektir.
Bilim nesnelerin dinidir ve din ise varlığın bilimidir.
Tıpkı bir çiçeği kulaklarınla görememen gibi;
ne kadar hassas kulakların olsa da, ne kadar müziğe yatkın bir kulağın olsa da
bir çiçeği kulaklarınla göremezsin.
Kulak sadece sesleri yakalar, onun sınırları vardır.
Şayet renkleri, ışığı, şekilleri görmek istersen gözlerinle bakman gerekir.
Gözler çok güzeldir ama sınırları vardır; gözlerle müziği duyamazsın.
En muhteşem müzik bile gözlere nüfuz edemez.
Gözler sağırdır, kulaklarla duymak zorunda kalacaksın.

Nesnelere açılan kapı şüphedir.
Güven ise varlığa açılan kapıdır.
Tanrısallık sadece güven aracılığıyla bilinir.
Ve yanlış olanı iki şekilde yapabileceğini unutma.
Sözde dindar insanlar bilimle mücadele etmekteler, kilise bilimle mücadele halinde.
Bu çok aptalca bir kavgaydı çünkü kilise bilimden güvene yaslanmasını istedi.
Ve şimdi de bilim intikam alıyor; artık bilim de dinin şüpheye, belirsizliğe, mantığa dayanmasını istiyor.
İnsanoğlu aynı hatayı tekrar tekrar yapmaya devam edip duracak kadar aptaldır.
Orta Çağlardaki kilise aptaldı; şimdi kendisini bilim adamı zanneden insanlar aynı aptallığı yeniden yapıyorlar.
Anlayış sahibi bir insan şüphenin kendi dünyası olduğunu söyleyecektir.
Şüpheyi bir yöntem olarak kullanabilirsin ama onun sınırları vardır.
Ve aynı şekilde güvenin de kendi dünyası vardır ama onun da sınırları vardır.
Nesneleri bilmek için güveni kullanmaya gerek yoktur ve içsel olana ilişkin olarak şüphe gerekmez;
o zaman her şeyi allak bullak edersin.
Bilimsel keşifler için güven kullanılmış olsaydı, bilim hiç doğmamış olabilirdi.
Bu nedenle Doğuda bilim çok ilkel kaldı.

Hintli bilim adamlarıyla karşılaştım; Hindistan'daki bir bilim adamı,
Batıdaki tüm eğitim olanaklarına sahip olmuş, ödüller kazanmış
ya da hatta Nobel ödülü kazanmış bile olsa derinde bir yerde bilimdışı, batıl olarak kalır.
Sürekli olarak bir takım yollardan —bilerek ya da bilmeyerek,
farkında olarak ya da olmayarak— dışsal dünyaya güveni kabul ettirmeye çalışır.
Ve çok, çok dindar Batılı bir kişi derinde bir yerde şüpheyle dolu olarak kalır.
Batı şüphenin olasılıklarını keşfetmiştir ve Doğu da güvenin olasılıklarını keşfetmiştir.

Her ikisini de kullanmak zorundasın.
Ve ben her ikisini de kullanabilen kişiye anlayış sahibi insan derim.
Bilimsel bir laboratuarda çalışırken şüpheyi, belirsizliği, mantığı kullanır;
ibadethanede dua ederken, meditasyon yaparken güveni kullanır.
Ve o özgürdür; ne güven tarafından bağlanmıştır ne de şüphe tarafından bağlanmıştır.

Gözlerin ya da kulakların tarafından bağlanma, aksi halde fakir kalacaksın.
Her ikisine de sahipsin!
O halde ne zaman görmek istersen gözleri kullan ve
dinlemek istediğinde gözlerini kapa.
İnsanların müzik dinlerken gözlerini kapaması rastlantı değildir.
Nasıl müzik dinleneceğini biliyorsan gözlerini kapayacaksın çünkü gözlere artık ihtiyaç yok.

Aynı şekilde şüphe ve güven için de böyledir.
Güven çocuğun niteliğidir.
Bu üç nitelik —bütün olma niteliği, bilgi yerine cahil kalma niteliği ve güvenme niteliği— anlam budur.
Çocukça davranmak bir çeşit aşırı duygusallık halidir.
Senin buna ihtiyacın yok.
Her çocuğun çocukça davranmasına izin verilmek zorundadır,
her yetişkinin yetişkinliğine izin verilmesi gerektiği gibi
ama bir yetişkin aynı zamanda bir çocuk olma niteliğine de sahip olabilir.
Çocukça davranmaya gerek yoktur, bu aşırı duygusallığa gerek yoktur
ama olgunluk, bir çocuk gibi olmanın nitelikleriyle mükemmelen başa çıkabilir.
Aralarında bir uzlaşmazlık yoktur. Aslında yalnızca bir çocuk gibiysen olgunlaşabilirsin.

Ancak, şayet senin çocukça davranma ihtiyacın doyurulmamışsa, ona izin vermelisin.
Bırak gelsin ve bırak tatmin olsun; ne kadar çabuk olursa o kadar iyidir,
yoksa senin sonun gelene kadar sana yapışmaya devam edecektir.
Onun kendini ifadesine izin ver ve gidecek.

Bir kez ona izin verildi mi, bir miktar zaman alacak ve gidecek
ve seni son derece doyuma ulaşmış olarak terk edecek.
Onu ertelemektense tam şimdi onun içine girmek daha iyidir
—çünkü ne kadar çok ertelersen o kadar zorlaşır—
ve sonrasında çocuk gibi bir niteliğin ortaya çıktığını göreceksin.
Çocukça davranışlar kaybolacak.
Geçici olarak orada olacak, sonra gidecek ve çocuğun taze ve genç olacak.
Ve bu çocuğa erişildikten sonra büyümeye başlayacaksın.
O zaman olgunlaşabilirsin.
Kendi etrafında taşımakta olduğun tüm bu yalanlarla olgunlaşamazsın.
Hakiki olduğun zaman, gerçek olduğun zaman ancak olgunlaşabilirsin.

OSHO

Fetih'in gerçek ressamı bulundu

2011-08-12T13:09:00.003+03:00

Zonaro'nun fetih resimlerinin orijinalinin Hasan Rıza'ya ait olduğu, Hüsnü Tengüz'ün hatıratının ortaya çıkmasıyla kesinleşti.

Saray ressamı Zonaro'ya ait olduğu düşünülen, Fatih Sultan Mehmed'in İstanbul'a girişini ve gemilerin karadan yürütülmesini tasvir eden resimlerin Balkan Savaşları'nda şehit olan ressam Hasan Rıza'ya ait olduğu iddiası, ressam Hüsnü Tengüz'ün Sanat Hayatım adlı hatıratının ortaya çıkması ile kesinleşti.

Sanat eleştirmeni Ömer Faruk Şerifoğlu, 1453 Kültür ve Sanat Dergisi için hazırladığı makalede, Esliha-i Atika (Eski Silahlar) Müzesi Komisyonu'nda Zonaro ile birlikte görev yapan ressam Hüsnü Tengüz'ün, orijinali Deniz Müzesi koleksiyonunda bulunan hatıratında yazılanların bu iddiayı kesinleştirdiğini söylüyor. Tengüz hatıratında "Bir gün Hoca Ali Rıza ve Ahmet Ziya ile Zonaro'nun Beşiktaş'ta, Akaretler'de oturduğu daireye gittik. Biz içeriye girdiğimiz zaman Fatih'in Dolmabahçe'den gemileri karaya çekişinin tablosunu yapıyordu. Bu tablonun orijinali rahmetli Hasan Rıza Bey'indir. Zonaro yağlıboya ile yapmakta olduğu tabloda Fatih'in bindiği atın resmiyle meşguldü. Bu tablo gibi aslı Askeri Müze'de bulunan Fatih'in Büyük Topları Edirne'den İstanbul'a Nakli adlı tablosu da Hasan Rıza'nındır ve Zonaro tarafından kopya edilmiştir" yazıyor. Şerifoğlu, Zonaro'nun da hatıratında bu tabloları yaparken Bahriye (Deniz) Müzesi'nden aldığı tablolardan yararlandığı söylediğini belirterek "90'lardan beri bu tabloların aslında Hasan Rıza'ya ait olduğu, Zonaro'nun onun eserlerini kopya ettiği iddası vardı. Ama elde bunu ispatlayacak belge yoktu. Tengüz'ün hatıratında yazılanlar Zonaro'nun Hasan Rıza'dan tabloları kopya ettiğini doğruluyor. Artık olayın bir şahiti var" diyor. Şerifoğlu hazırladığı makalede, tabloların Hasan Rıza'ya ait olmadığına dair iddialarda, bu resimleri ancak Batılı bir ressam tarafından yapılabileceği düşüncesinin ağır bastığını belirterek, "Böyle düşünmek çok doğru değil. Hasan Rıza, İtalya'da resim eğitimi almış bir ressam. Tabloların ona ait olduğu da artık kesinleşti" diyor.

Şehit Ressam Hasan Rıza Bey, 12 yılını İtalya’da sanat eğitimi ve görgüsüyle geçirmiş önemli bir ressam, gerçek bir vatanperver. Etrafındaki ihtiras rüzgarlarındak kaçarak, Edirne Sanayi Mektebi Müdürlüğü’nü üstlenmiştir. Balkan Harbi’nin sonlarına doğru Edirne’nin bombalandığı günlerde Edirne Hastahanesi’nin müdürlüğünü de üstlenir. Şehrin işgalinden bir gün önce, bombardıman altındaki kentten, resimlerini kurtarmak üzere atölyesine doğru giderken yolda, şehit edilir. Atölyesindeki resimlerin çoğu parçalanır, bazılarına el konularak götürülür, geriye kalan küçük bir kısmı ise halen Edirne Belediyesi’ndedir. Öğrencilerinden Sami Yetik ve Mehmet Ali Laga esir alınmalarına rağmen hocalarının eserlerine sahip çıkmaya çalışırlar. Mehmet Ali Laga, Edirne Müşiriyet Dairesi’nde asılı duran “Fatih’in Edirne’den Toplarla İstanbul’a Hareketi” tablosunu düşman eline geçmesin diye kasnağından çıkararak, esareti süresince vücuduna sararak saklar. Bu tablo halen Sabancı Müzesi koleksiyonundadır. İstanbul Askeri Müze, Deniz Müzesi ve İstanbul Resim ve Heykel Müzesi’ndeki diğer eserleri, hasan Rıza Bey’in sanat gücünü çok net olarak ortaya koymaktadır.

ZONARO VE FETİH KONULU TABLOLAR
Fausto ZONARO, anılarında söz konusu tabloların talep edilmesinden tamamlanmasına kadarki bütün süreci içtenlikle anlatmıştı. Dahası, Fatih’in Topkapı’dan İstanbul’a Girişi adlı meşhur tabloda Fatih Sultan Mehmed’in solunda yer alan yeniçeri askerini Hasan Rıza gibi kendisi de kendi portresini koyarak resmetmişti. Zonaro Fetih konulu 4 tablo çalıştı:

*Fatih Sultan Mehmed’in Ordusuyla Edirne’den istanbul’a Yürüyüşü (1903). Hasan Rıza’nın aynı konulu çalışması Deniz Müzesi’ndedir.

*Fatih Sultan Mehmed’in Topkapı’dan istanbul’a Girişi (1903), Hasan Rıza aynı kompozisyonu birkaç kez çalışmış, 1898 tarihli çini mürekkebi çalışması Deniz Müzesi’nde, yağlıboya bir versiyonu ise özel koleksiyondadır.5

*İstanbul’un Kuşatılması Sırasında Fatih Sultan Mehmed’in Gemilerin Karadan Yürütülmesine Nezareti (1908), Hasan Rıza’nın 1989 tarihli çini mürekkebi çalışması Deniz Müzesi’nde, yağlıboya çalışması ise Edirne Belediyesi’ndedir.

*Fatih Sultan Mehmed Ordularını Yönlendirirken (1908). Hasan Rıza’nın benzeri bir çalışmasına rastlanmamıştır.
Kaynak: www.ntvmsnbc.com/id/25229969/

İstanbul Kitap Fuarı 30 yaşında

2011-08-12T13:04:00.003+03:00

12-20 Kasım tarihleri arasında düzenlenecek olan ve 30. yılını kutlamaya hazırlanan İstanbul Kitap Fuarı'nın bu yıl 'Onur Konuğu' Ferit Edgü, teması ise Umut: Düş mü? Gerçek mi?

TÜYAP bundan 30 yıl önce 1982 yılının kasım ayında 28 yayınevinin katıldığı ilk kitap fuarından bugüne milyonlarca okuru, yazarı, yayıncıyı, şairi, editörü, araştırmacıyı, çevirmeni akademisyeni ve yayıncılık sektörünün tüm renklerini ağırlamanın mutluluğunu yaşıyor. İstanbul Kitap Fuarı, otuzuncu yılında “uluslararası” yurt içi ihtisas fuarı olmayı hak ederek kapılarını açmaya hazırlanıyor.

30. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı, 12-15 Kasım tarihleri arasında açık kalacak “Uluslararası Salon” bünyesinde 30’un üzerinde ülkeden yayınevi, telif ajansı ve ulusal katılıma ev sahipliği yapacak. Dört gün süresince uluslararası salon kapsamında sektörel ve profesyonel 35 etkinlik gerçekleştirilecektir.

Onur Yazarı Ferit Edgü
Kitap Fuarları Danışma Kurulu tarafından alınan kararla yazar Sayın Ferit Edgü 30. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı “Onur Yazarı” olarak belirlenmiştir. Fuar süresince Ferit Edgü’nün eserleri ve yazın hayatı üzerine söyleşi, panel gibi çeşitli etkinlikler düzenlenecek; çalışmalarından ve yaşamından kesitlerden oluşan özel bir sergi kitapseverlerle buluşacaktır.

Bu sene Kitap Fuarı’nın teması ise, İstanbul Kitap Fuarı Danışma Kurulu tarafından “Umut: Düş mü? Gerçek mi?” olarak belirlendi. İstanbul Kitap Fuarı, 30. yılında umuda çağrı yaparak bu tema çerçevesinde yurt dışından çok değerli yazarları konuk etmeye hazırlanıyor.

Fuar Saatleri Değişti
30. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı hafta içi günlerde öğrenci ve okulların fuarı daha rahat ziyaret edebilmeleri için kapılarını bir saat erken açacak. Kitap fuarı, hafta içi 10.00-19.00 saatleri arasında, hafta sonu ise geçtiğimiz yıllarda olduğu gibi 11.00-20.00 saatlerinde ziyaret edilebilir. İstanbul Kitap Fuarı, kapanış günü olan 20 Kasım 2011 Pazar akşamı ise 19.00’da sona erecektir.

Yurt içi ve yurt dışından 600’e yakın yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun katılımıyla düzenlenecek 30. İstanbul Kitap Fuarı, 21. İstanbul Sanat Fuarı-ARTİST 2011 ile eş zamanlı gerçekleştirilecektir.
Kaynak: www.ntvmsnbc.com/id/25223802/

Diyarbakır'da polisi kızdıran afişler...

2011-08-12T09:09:00.004+03:00

Yalan değil Photoshop değil, afişim neden toplatıldı.

Afişin gerçekliğinden çekinen ve halka doğruları yansıttığı için sakıncalı bulunana afiş için mahkemece toplatılma kararının komikliğine bakın: "devletin askeri ve emniyet teşkilatını alenen aşağıladığı" gerekçesiyle toplatıldı deniyor... Yahu siz alenen sokaktaki insana işkence ediyorsunuz da bu suç olmuyor, yarattığınız manzaranın fotoğrafı suç oluyor öyle mi...?

Polisi-Askeri aşağılayacak pozisyona sokan yöneticilerin suçunu hangi mahkeme kesecek peki?

Haberin Detayı: Diyarbakır'da İHD ve öncülüğünde sivil toplum örgütleri tarafından düzenlenecek '26 Haziran İşkenceye Karşı Mücadele ve İşkence Görenlerle Dayanışma Günü' nedeniyle billboardlara asılan ve üzerinde polislerin orantısız güç kullanmasıyla ilgili fotoğrafların yer aldığı afişler 'devletin askeri ve emniyet teşkilatını alenen aşağıladığı' gerekçesiyle mahkeme kararıyla toplatıldı.

(DHA) -- İHD Diyarbakır Şubesi, Mazlumder, Diyarbakır Barosu, Türkiye İnsan Hakları Vakfı (TİHV), Diyarbakır Tabip Odası ve KESK Diyarbakır Şubeler Platformu tarafından '26 Haziran İşkenceye Karşı Mücadele ve İşkence Görenlerle Dayanışma Günü' dolayasıyla ortaklaşa düzenlenen etkinlikler çerçevesinde Diyarbakır'ın çeşitli noktaları ve billboardlara polisin orantısız güç kullandığını gösteren afişler asıldı.

Afişler, Diyarbakır 1'inci Sulh Ceza Mahkemesi'nin kararıyla toplatıldı.

İçeriğinde 'İşkenceye sıfır tolerans, orantısız güce sonsuz müsamaha', 'İşkence bir insanlık suçudur, sokak işkencesine yasal kılıf: Orantılı güç' yazıları bulunan ve polisin sokakta yaptığı şiddeti yansıtan fotoğrafların bulunduğu afişler, 'Devletin askeri ve emniyet teşkilatını alenen aşağılama' fiilini düzenleyen TCK'nın 301/2 maddesi gerekçe gösterilerek toplatıldı.

Karara tepki gösteren İHD Diyarbakır Şube yöneticisi ve etkinlik düzenleme kurulunda yeralan avukat Pınar Dalkuş, kararın hukuka aykırı olduğunu öne sürdü. Diyarbakır'da bulunan 6 kurumla birlikte bu yıl polisin sokağa kadar taşırdığı işkence temasını işlediklerini belirten Dalkuş, "Biz bu afişlerde kullanmış olduğumuz fotoğrafları bölgemizdeki acı bir gerçeğe dikkat çekmek amacıyla kullandık. Hükümet tarafından 'artık işkence yoktur' denirken, bölgemizdeki insanların her gün maruz kaldığı muameleyi göstermeye çalıştık. Verilen kararda devletin polisini aşağıladığımız gerekçe gösterilmiş, peki her gün sokaklarda aşağılanan işkence gören insanımız ne olacak? Bu fotoğraflarda aşağılanan kim onu sormak gerekir" dedi.

Afişlerde "İşkence bir insanlık suçudur" dediklerini vurgulayan Dalkuş, "Acaba bu kararı verenler işkenceyi bir insanlık suçu olarak görmüyorlar mı? Yoksa hükümetin yaklaşımıyla meşrulaştırılmaya çalışılan sokak işkencesine yargı da destek mi veriyor?" diye konuştu.

Birlikte çalışma yürüttükleri kurumlarla kararı değerlendireceklerini kaydeden Dalkuş, etkinlikle ilgili çalışmalarını sürdüreceklerini söyledi.

CNN TÜRK /

www.cnnturk.com/2011/turkiye/06/24/diyarbakirda.polisi.kizdiran.afisler/621156.0/index.html

Kadın Diyince

2011-08-11T18:50:00.002+03:00

Müziğin bilgisine ulaşamadım ama sanırım bu görüntülerle birlikte olunca pek de bir önemi yok... Keyifli seyirler,

Teoman'dan ikinci mektup (hem de daha ilkinin metaforları bitmeden.... iyi oldu iyi)

2011-08-10T23:17:00.003+03:00

Aldığı tepkiler sonrasında yeni bir açıklama ihtiyacı daha duyan sanatçı bu kez sevenlerine ikinci bir mektup yazdı.

İşte Teoman'ın yazdığı ikinci mektup;

"Arkadaşlar bir mektup yazdım, hayatım değişti ! Gazeteye, internete bakmıyorum ama herkes bana bunlardan bahsediyor. Tam da benim kaçtığım şey. Konuyu sizlere daha arkadaşça anlatmaya karar verdim. Mektupta, edebiyatın şehvetine kapılıp metaforlar kullanmışım, " son bir intihar saldırısı" dedim, kendimi öldürüyorum zannedilmiş. Hem de müzik için!

O kadar da değil! Amcam arar, akrabalar- arkadaşlar arar, merak ederler. Hatta "Teoman müziğe geri dön" çağrıları yapılır, filan. Abartmayalım lütfen. Saldırı simgesel bir şeydi ve büyük ihtimalle beni sinirsel ve finansal açıdan mahvedecekti. Değmeyeceğine ve asıl sorunumun orada olmadığına karar verdim. Ortada sanki benim müzik dünyasına, sanat dünyasına bir kırgınlığım varmış gibi algılanmış sanırım.

Hayır.

Ama Türk müzik sektörünün yanlış gidişatına hakikaten de çok kızgınım, öfkeliyim. Tamamen değiştirilmesi gerekiyor. Artık direkt olarak benim sorunum değil ama müzisyenler dikkatli olsunlar, hem müzik algısı, hem de müzik dünyası zor durumda. Konu şu; normal bir hayatı sürekli erteleyince, bir de ün gibi bir illet artık paçanızdan çekiyorsa, hayatınız tekrar ediyorsa, sıkılıyorsunuz. Yaşadığınız hayat patinaj yapıyor, önemli bir değişiklik olmuyor, siz de sadece alışık olduğunuz bir standard için çalışıp duruyorsunuz. Türkiye'nin şartları iyileşmiyor. Siz de artık deliriyor ve bu problemleri saplantı haline getiriyorsunuz. Benim, hatasını tamamen üzerime aldığım bir problemim var. Bunu kendimi bildim bileli yapıyormuşum, şu müzisyenlik-sanatçılık meselesine gereğinden fazla takıntılı olduğumu farkedemedim.

Hayatımda bir sürü problemim, gerçekleştiremediğim isteklerim olduğunda bunlardan kaçmak için sanata fazla sığındım. Ayrıca da artık müzikte yeni ürünler verebileceğime inancım da olmadığından, bunca zaman sonra bu biraz ayıp kaçıyor. Daha yeni anlayabildim. Çok uzun zamandır, müzik harici yapmak istediklerimi söylüyorum, hem kendime, hem arkadaşlarıma; şunu yapacağım, bunu yapacağım diye. O kadar uzun zamandır ki, artık ciddiye bile alınmıyorum. Biraz karıştırdım galiba, madde madde yazıyorum.

Benim gibi; 9 stüdyo albümü yapmış, çocukluğundan beri kendini hayali bir sanatçı olarak ciddiye almış, çok çalışmış, çilesini çekmiş şarkılarına -yine biraz edebiyat şehvetiyle- kan/ter/gözyaşı akıtmış, aslında, yapacağını yapmış, yeni müzik stilleri bulacağına, yeni şarkılar yazacağına, yeni soluk getireceğine inancı ve isteği olmayan ünden sıkılmış, daha normal ve rahat bir hayatı yaşayan arkadaşlarına özenen müzik sektörünün gidişatına bakıp, mesela bir 10 sene sonra , sadece sponsorlar yardımıyla konserler veren, şarkılarının değerini düşüren "Teoman"ı itici ve açgözlü, kendi şarkılarının değerini düşüren biri olarak bulan…. ….. sadece şöhretli olduğundan, midesinin bulandığı insanlar tarafından adının zikredilmesinden artık çok sıkılan…. ….ve bunun gibi bir çok maddeyi yazabilecek ….. BEN müziği bırakıyorum.

"Sadece ara verebilirdin vs." diyen insanlara cevabım ise şu; bu iş benim hayatımın çok önemli bir bölümü. Para için filan değil, benim ona yüklediğim anlamlardan dolayı, biricik aşkım. Eğer kesin bir karar vermezsem, her an kendimi kandırabilecek kadar aşığım ona hala. Ve bu sevgi - alışkanlık - olası bir ün ihtiyacı, beni ileride çirkinleştirecekse kendi gözümde, ben bunu reddediyorum. Kendimden çok, şarkılarıma saygımdan dolayı. Onları seviyorum ve kolluyorum bu şekilde.

Aynı zamanda kendimi de kolluyorum. Açık olacağım; çok kısa bir zaman içerisinde, çok sevdiğim iki insanı kaybettim. Ve bu acıları halledemeyince, her zamanki formülümle müziğe sığındım. Artık zor geliyor. İleride daha da zor gelecek. Onlarla geçiremediğim vakitlere üzülüyorum. Ve bundan sonra sevdiğim insanlarla daha fazla birlikte olmak istiyorum. Şarkılarımı yazdım, oradalar. Dinlenilirlerse, sevilirlerse, yaşarlarsa çok mutlu olacağım. Ama sadece alışkanlık nedeniyle, konserler verebilmek, oyunda kalabilmek adına savaşmayacağım, üstümü başımı kirletmeyeceğim. Ortalık çok çamurlu. Olay bu kadar aslında. Abartmaya gerek yok dememin nedeni bu.

Önümde iki tane konserim var. 3 Eylül'de son konserimi veriyorum. Ondan sonra da, kendimi emekli ediyorum. Yapmadığım, içimde kalan şeyleri yapacağım. Gençlere ise müziği şiddetle tavsiye ediyorum yine de. Harika bir histir insanın şarkı yazması, söylemesi, çalması vs.

Bir de isteğim olacak; son konserlerimle ilgili fazla drama yaratılmasın lütfen. Artık başka bir hayat peşindeyim. İçim rahat, şarkılarımı yazdım, onları kendi kendime çalacağım sadece. Belki de bir kaç dostuma.

Not: Biraz rahat bırakılırsam, çok mutlu olacağım. " (Medyatava)

ENGELLİ GENCE VERİLEN ARABA GERİ ALINDI

2011-08-10T20:35:00.003+03:00

Kocaeli'de 22 yaşındaki engelli bir gence verilen akülü araç törenden dakikalar sonra elinden alındı. Aracı alan gençlerden 22 yaşındaki Hasan Akçam, Gebze Engelliler Derneği Başkanı Aykan Açıkel'in kendisini kullanarak rant elde etmeye çalıştığını, kendisine verilen akülü aracın ise aynı gün elinden alındığını söyledi. Engelli genç, "O sabah telefonla beni arayan Başkan Aykan Açıkel bana akülü araç verileceğini söylemişti. Çok heyecanlandım. Ben güçlükle yürüyebiliyorum. Bu araca gerçekten ihtiyacım vardı. Gebze Kaymakamlığı'na geldik. Orda basın karşısında bize akulü araçlar verildi. Basın programdan ayrıldıktan hemen sonra aşağıya indik. Dernek Başkanı araçtan kalkmamı ve bu aracın başka birisine verileceğini söyledi. 'Neden?' diye sorduğumda ise benim bu aracı kullanmama elverişli olmadığımı söyledi." dedi. Gebze Engelliler Dernek Başkanı Aykan Açıkel gencin yürüyemez raporu olmadığını, bunun da gözlerinden kaçtığını öne sürdü. Oktay YAŞAR /DHA

Okur iletileri ve amblem

2011-08-10T20:22:00.003+03:00

Yaşar SÖKMENSÜER

ON altı yıl önce kent gündemine hem tepeden inme, hem de “fuzuli” bir şekilde sokulan amblem meselesi neredeyse küllenmişti.

Başkent’te amblemsiz-simgesiz geçinip gidiyorduk. Sevimli miki-kedi Misket vardı, o da zaten logoydu, amblem değil. Ama Başkan Melih Gökçek külü üfledi, yasaklanan amblemin üzeri külle örtülen “kor”unu, bir kaç rötuşla yeniden ortaya çıkardı. Ve okurlardan gelen e-mail trafiği de yeniden alevlendi.

Okurlarımızdan Dursun Doğan da içtenlikli iletisinde, benim ambleme neden “muhalif” olduğumu, beni neden rahatsız ettiğini sormuş öncelikle...

Benzer soruları ya da eleştirileri içeren iki iletiyi de Doğan’ın nezdinde, yanıtlamak isterim.
Diğer iletiler, “başına yıldız kadar taş düşsün, kulelere gelesin...” nevinden olduğu için, bazıları da feyk oldukları satırlardan damladığı için kayda değer bulmadım ve o nedenle o iletilerdeki çoğu sahte isimleri anmadım.

Şimdi, okurumuzun zarif, samimi bir dille yönelttiği soruları aynen sıralayıp, dilimin döndüğünce yanıtlayayım.

Uzun uzun yanıtlayacağım, çünkü “mesele” sadece kentin amblemi değil, 17 yıllık bir yönetim zihniyetinin -bazen örtülü, bazen açık- özeti de...
İlk soru, “Büyükşehir Belediyesi’nin amblemi neden bu kadar sizi rahatsız ediyor? Ya da sizi rahatsız, huzursuz eden üzerindeki ayyıldız mı yoksa cami resmi mi?”
Evet, bu amblem beni fazlasıyla ve en hafif deyimiyle rahatsız ediyor. Ama bu rahatsızlığım ”alerjik bir reaksiyon” değil. Bu kentte yaşamam ve kendimi “kentli” olarak görmemle ilgili...
1. Evet rahatsızım, çünkü çocukluğumdan beri üç buçuk darbe, geldi geçti hayatımdan. Başkan Gökçek’in 1995 yılında “Ben sizin başkanınızım ben ne dersem o olur” edasıyla, bir Allahın kuluna, kurumuna danışmadan tepeden inme bir yöntemle amblemi değiştirmesi de bir darbedir.
2. Rahatsızım, çünkü koca Başkent’in amblemi profesyonel bir ekibin “eser”i değil, sonradan çizerinin de açıkladığı gibi sıradan bir “eskiz”dir. Grafik sanatçıları, akademisyenler amblemi estetik açıdan da defalarca eleştirmiştir.
3. Bu amblem izinsiz, onaysız, ulusal, mülki tüm prosedürü hiçe sayarak dolaşıma sokuldu. Korsandı yani... Ama ben asıl, o ambleme karşı toplanan 275 bin imzalı sivil inisiyatifi hiçe saydığı için rahatsızım.
Eğer misal faili meçhullerin kol gezdiği, başbakanların fırçalandığı o dönemde “otorite”ye başkaldıran bir korsan amblem olsaydı, “başım gözüm üste”...Ama iki yana minare koyup, dengeyi (o günlerin moda kavramı olan ama artık aşınıp tedavülden kalkan “takiye”yi) ortadaki Atakule’de arayan amblemle hiç işim olmaz.
4. Bir kentin amblemi, o kentin “alametifarikası”, yani ayırıcı niteliği, özelliğidir. Nitekim “Yedi tepeli İstanbul”un camili amblemi hem grafik sanatı açısından şıktır, hem de kentin ayırıcı niteliği açısından yerindedir. Oradaki camiler, eserdir, tarihtir. Ama Kocatepe Camisi, Atakule gibi Başkent’in tarihi açısından “yeni” simgeler, ne dokuyu, ne tarihi yansıtır. Dönemin valileleri, İçişleri Bakanları, mahkeme kararları da bu amblemin Başkent’i yansıtmadığını defalarca kayda geçirmiştir.

Hürriyet / 22 Temmuz 2011

2011 Ağustos başlık görseli

2011-08-06T11:41:00.003+03:00

Görsel, Richard Avedon'un fotoğraf çalışmasıdır.
Parçalar görsele gelsin...

Top ile jimnastik böyle yapılır

2011-08-04T18:16:00.002+03:00

Prof. Dr. C.E. Mimar-Mühendis Cik Cikler

2011-07-30T12:39:00.008+03:00

Sanatta sponsorluk: Bir Çürüme Başlığı

2011-07-29T16:49:00.000+03:00

Sermaye sınıfının, şirketleri ve sanatsever üyeleri aracılığıyla sanat alanında yeniden-ürettiği tahakkümün maddi bir temeli olduğu bir gerçeklik. Caz ya da klasik ya da popüler müziğin önde gelen isimleri, bağımlı ya da bağımsız filmler, anlı şanlı fotoğrafçıların sergileri, ülkemizde bir süredir boy gösteriyor. Özal?lı yıllarla birlikte, sermayenin dizginlerinden boşanması, böyle bir dışavurum da ortaya koyuyor, bu alanda muazzam bir sermaye akışı görülüyor.

Şöyle bir açıklama çok mu garip olur:

Cumhuriyetin ilk yıllarından bu yana oldum olası görgüsüzlüğü ya da sonradan görmeliğiyle gündemde olan sermaye sınıfı üyelerinin yakın kuşakları, Avrupa ve ABD?de aldıkları eğitimin de bir sonucu olarak sonradan görmeliklerinde bir aşama kaydetmiş oldular. Emperyalist metropollerdeki sınıfdaşları gibi ?kaliteli bir stil? yaşama özlemlerini gidermenin yollarını aradılar. Hep adetleri olduğu üzere, kendileri emek vermek nosyonundan uzak oldukları için, ?kaliteyi satın alma? ve ?kendi ayaklarına getirme?ye çalıştı kafaları ancak ve ancak. Ülkemizde son dönemde giderek yoğunlaşan bu ?uluslararası sanat ve sanatçı trafiği?, emperyalizmin kültürel boyuttaki yayılmacılığıyla birlikte, bununla açıklanabilir pekâlâ. ?Kendi ayaklarına getirdikleri?nin bir de para kazanmaya tahvil edilebilmesi tam onlara yakışacak bir kavrayıştır ve festivaller, bunun araçları haline dönüştü. Burada hem komik ve hem de trajik boyutlar bulunmaktadır:

İşin komik yanı, bu ?eve servis? durumunun, bir ?toplumsal sorumluluk? ve ?sanatçının dostu? olma hali ile açıklanmasıdır.

Trajik olan ise, bu açıklamalara, sanatçıların ve sanatseverlerin de inanmasıdır.

?Kim izleyecek, kim destekleyecek??
Festivallerin de ötesinde, problem, sermaye düzeninde sanatın konumuyla ilgilidir.

Yaşamı kavramaya, sorgulamaya, paylaşmaya; barıştan, emekten yana tutum almaya dönük her türlü girişimi ya sessizlikle boğmaya ya da şiddetle bastırmaya eğilimli sermaye düzeni, kendisini yeniden-üretecek ideolojik mekanizmaları yeniden-üretirken hep bu açmazla karşı karşıya kaldı. Bu mekanizmalar içinde önemli bir rolü olan sanat ve sanatçıyla hep gerilimli bir ilişki yaşadı. Kendine sunulanla yetinmeyen; yaşamı, verili ilişkileri sorgulamaya yönelen sanatçılarla hep kavgalı oldu.

Bu nedenle de, sanatçının sermayeye mahkûm olduğu koşullar, sermaye sınıfının hedefi oldu hep. Bugün gelinen noktada, bu, belli ölçülerde başarılmış görünüyor.

Sermaye sınıfının sanat alanındaki tahakkümünün temel aracı olarak sponsorluk mekanizmaları, sanatı ve sanatçıyı tamamen kuşatmış görünüyor:

?Ben olmazsam yaratıcılığını nasıl hayata geçireceksin??, ?ben olmazsam karnını nasıl doyuracaksın??, ?ben olmazsam eserlerini kiminle, nasıl paylaşacaksın??

Sanatseverler de benzer soruların muhatabıdır: ?Ben olmazsam, kim getirecek sana bunları??

Korkunun esiri olmak deyimi tam da bunun karşılığı gibi!

Hamisinden sürekli azar işitip kötü muamele gören ve korkan, ve korktuğu için hamisine daha da çok bağlanan bir nevrotiklik bu.

Çözüm, bunların bilincine varmak kadar, sermaye karşısında tek başına kalmaktan kurtulmakla da ilgili.

Bir yandan gericileş(tir)en, bir yandan cahilleş(tir)en, diğer yandan müzeleri, kütüphaneleri, orkestraları, büyük salonları ?kapatan? bir sistemden bahsediyoruz? Hem fiziksel olarak mekanları ortadan kaldırıp alış veriş merkezlerine dönüştürerek, hem de toplumun büyük kesimlerini dışlayarak ?kapatan? bir sistemden?

Kendine ve memleketine güvenmek
Sanatın, bireysel bir etkinlik olduğu kadar toplumsal bir etkinlik de olduğu gerçeği, kitlelerle buluşma zorunluluğu, sermaye düzeninin aşamayacağı bir çelişkidir. Sermayenin onsuz yapamayacağı popüler kültürün sığlığı ve yavanlığı, dönüp yine kendini vurmakta ve yaşamın bin bir yükünü omuzlamış ?büyük insanlık? için, bilincine varılamayan bir sıkıntı kaynağıdır yalnızca.

Toplumsal yaşam, sanata ve sanatçıya muhtaçtır.

Ama sanat ve sanatçı, sermaye sınıfına muhtaç değildir.

Bugün sanatçılar ve sanatçı adayları, ayakta kalmakla üretmek arasında sıkıştırılmışlardır. Sanat eğitim kurumları sanatçı değil, mezun olduğunda ne yapacağını bilemeyen ve piyasada tutunmaktan başka bir şey düşünemeyen gençler yetiştirmektedir. Kültür merkezleri, tiyatrolar, sinema-konser salonları, kitapevleri, izleyici-dinleyici-okur yokluğundan şikayet etmekte, yokluğundan şikayet edilenler ise, başka bir yokluktan, sanatın ulaşılmazlığından ve yavanlığından söz etmektedirler.

Sermaye düzeninde bir tarafta sanat ve sanatçı yalnızlaşmakta, diğer tarafta ise bu sanatın muhatabı, yani ?toplum? yalnızlaşmakta, toplum olmaktan çıkıp, saldırgan bir kalabalığa dönüşmektedir.

Toplumla bağı kopan sanat, korkuların esiri olmuştur.

Sanatın ve sanatçının yüzünü yeniden toplumla buluşmaya dönmesi, barışı, emeği yeniden gündemine alması, kültür-sanat kurumlarının da, festivallerin de, sanatçıların da aradıkları temel yaşamsal kaynak haline gelmiştir ve bu sürecin başlangıç işaretleri giderek güçlenmektedir.

Bu süreci başlatan da, yine ve her zamanki gibi, sermaye sınıfının ve emperyalizmin küstah, çirkin ve efendilik taslayan yüzünün açığa çıkması olmuştur.

Gericilikle, ırkçılıkla, savaş çığırtkanlığıyla, her türlü çirkinlikle, hayallerimizi, ütopyalarımızı görülür, duyulur, hissedilir kılan sanatçı uğraşmayacak da kim uğraşacak?

Salonlarına musallat olanların karşısına dikilen tiyatrocu dostlarımızın sözünü bir kez daha hatırlamanın ve hatırlatmanın zamanıdır:

Sanat korkakların işi değildir!

Bu topraklar, korkanı da korkmayanı da yarattı.

Ama son sözü her zaman, korkmayanlar söyledi!

Refik Adanır

ABİS VE ABDURRAHMAN TARİKÇİ KONSERİ

2011-07-20T18:33:00.003+03:00

Gelenek, kültür köklerini günümüz sanatı ile bağlayan ve bu yolla halkın hafızasını oluşturan en önemli hazinedir. Geleneği keşfi ve ileriye sağlıklı bir şekilde aktarımı, geleceği tutarlı bir zemin üzerine kurabilmek için çok önemli bir aşamadır. Anadolu’nun müzik geleneği binlerce yıllara dayalı geçmişi ve zenginliği ile geleceğin sanatını oluşturmak adına dünya kültürünün en önemli kaynaklarından biridir. Bu konserlerin amacı değişik müzik türlerinde, Anadolu’yu düşleyerek kendi geleneğini oluşturmuş müzisyenler ile birlikte bir hafıza tazelemesi gerçekleştirebilmek ve geleceği hayal edebilmektir. Katılımcı toplulukların 50. yılında kendi güçlü geleneğini oluşturabilmiş ODTÜ-Türk Halk Bilimi Topluluğu içinde faaliyet göstermiş müzisyenlerden oluşması da bu hayalin gerçekleşme umudunu güçlendirmektedir.

Bu konserlerin ilk ayağında geleneğe dair arayışları ile ABİS topluluğu ve bestecilik, şeflik gibi pek çok yeteneği kişiliğinde birleştirerek geleneksel müzik dünyasının son 15 yılında kalıcı izler bırakmış olan Abdurrahman Tarikçi sahne alacaktır.

ABİS…

Müzik düşünceleri ile geçen yılları hafızalarında saklayan Miase Bayramoğlu, Selda Emre Aydıngöz, İsmet Karadeniz ve Cenk Güray zihinlerinin loş derinliklerinde unuttukları, belki de kaybettikleri bir “sesi” arıyorlar...O ses zaman içinde yitirilen pek çok şeyi anlatıyor, içlerinde ve dışlarında... O sesi bulamayacaklarını biliyorlar ama arayış ve yolculuklar devam ediyor...Bu umutsuz uğraştaki hikâyeler anlattıkları, iç burksa da gerçek hikayeler...ABİS’in tek iddiası “kendi” olmak, kendini anlatmak ve geçmişe dair hatırladıklarını bugüne aktarmak… O yüzden kendi gibi ve bütün... ABİS…

Selda Emre Aydıngöz-Klasik Kemençe
Miase Bayramoğlu-Ney
İsmet Karadeniz-Perdesiz gitar, bağlama, yaylı tanbur
Cenk Güray-Divan sazı, perdesiz bağlama
Konuk icracı: Erdem Şimşek-Bağlama

DR. ABDURRAHMAN TARIKCI…

1977 yılında Yozgat’da doğdu. 1998 yılında ODTÜ Fizik Öğretmenliğini bitirdi. 2002 yılında yine ODTÜ Fizik’te master programını tamamlayarak 2010 yılında ODTÜ Fizik’te doktor ünvanını aldı. 1996’da “ODTÜ Caz Günleri”nde, 1997-1998’de “Akbank Caz Festivali”nde, yine 1998’de “Ankara Müzik Festivali” gibi çeşitli sahne performanslarının yanı sıra TRT’de yayınlanan “Türkü Türkü Türkiyem”, “Bir Nefes Anadolu”, “Üçü Bir Yerde”, “Bergüzar”, “Dembudem”, “Tatlı Dile Güler Yüze”, “Balkan Havası” gibi birçok televizyon programında bas gitar ve bas bağlama icracısı olarak yer aldı. Birçok grup ve müzisyene eşlik edip Türkiye’de ve dünyanın birçok yerinde konserler verdi. Tiyatro, dizi ve reklam müzikleri yaptı. Sayısız albümde bas gitar ve bağlama çaldı. 2003 yılından beri sahibi olduğu Stüdyo Tını’da tonmaisterlik ve aranjörlük yapıyor.

Tarih: 22 Temmuz Cuma 20:30
Yer: Nazım Hikmet Kültür Merkezi Açık Hava Sahnesi
Karanfil Sokak No:58 Kızılay/Ankara
Bilet rezervasyon: 0312 417 56 59
Bilet satış noktaları: Mybilet, İmge Kitapevi, Aylak Madam, Nefes, Fikrim, Eskiyeni, Su'dem ve Piraye Kafe

The Dead Weather - Horehound kapağı ve bir...

2011-07-12T22:16:00.003+03:00

Yalnızca kapağını tanıtmak istemiştim ama birlikte bir de parça eklemek istedim. The Dead Weather'ın sağlam parçaları vardır. Yukarıda verdiğim de bunlardan biri: 60 Feet Tall

Bildiğim kadarıyla iki albümleri olan grubun çizgisi 60'ların o eskimsi tadındadır ve o günden bu güne bu sesi yeniden veren başka da bir grupla karşılaşmış değilimdir. Grupta The White Stripes'tın vokalisti de var. Zaten grubun blues kıvamını sanırım kendisi sağlıyor. Velhasılı kelâm hasret gidermek isteyenlerin kaçırmaması gereken bir grup.

Balance (1989)

2011-07-11T16:50:00.001+03:00

1989 yapımı bu 7 dakikalık stop motion filmi, Christoph ve Wolfgang Lauenstein adlı iki Alman kardeş tarafından yapılmış. 1990'da 'En İyi Kisa Film' dalinda Oscar, Clermont-Ferrand Uluslararası Kısa Film Festivali'inde Özel Juri Ödülü, 1989'da da Alman Film Akademisi'nden 'film award in silver' ödülü alan Balance, hiç diyalog kullanmadan, sadece boşlukta bir platform, platformun üzerinde dengede kalmaya çalışan beş adam ve daha sonradan aralarına katılan bir müzik kutusu ile insanoğlunun bencilliğini, materyalistliğini ve koşullar değiştikçe yüzeye çıkan kural tanımazlığını yüzlere tokat gibi çarpıyor. ekşisözlükten

Kelimeler neyi susar? Cümleler neyi çağırır? 4

2011-07-10T20:18:00.001+03:00

Hiçbir şey hakkında konuşmayı severim.
Hakkında her şeyi bildiğim tek şeydir.
Oscar Wilde

Sinemaya Götüren Film Afişleri (6)

2011-07-05T09:01:00.005+03:00

ARKEO-SEV PROJESİ

2011-07-05T08:54:00.000+03:00

Mersin’de Arkeolojik Mirasın Korunması Amacıyla Toplumun Bilinçlendirilmesi İçin Sivil Girişim.

PROJE KISA ADI:
Arkeolojik Mirası Korumak İçin Sevdirme Projesi

PROJE UZUN ADI:

Mersin’de Arkeolojik Mirasın Korunması Amacıyla Toplumun Bilinçlendirilmesi İçin Sivil Girişim.

PROJE KISA ADI:

Arkeolojik Mirası Korumak İçin Sevdirme Projesi (ARKEO-SEV)

PROJENİN AMACI:

Mersin ili ve civarındaki tarihi mirasın korunması, arkeolojik tahribatın önüne geçilmesi ve tahribatın kontrol altına alınması amacıyla sivil inisiyatif olarak, tarih ve kültür bilincini geliştirme yönünde eğitim çalışmaları yapmak.

GİRİŞ:

Birçok medeniyete ev sahipliği yapan ve bir tarih zenginliği kenti olarak Mersin’in tarihi Yumuktepe'de İ.Ö. 7 bin yılına kadar dayanıyor. Prehistorik dönemlerden başlayarak, Neolitik döneme kadar uzanıyor. Hititler, Persler, Yunanlılar, Romalılar, Bizanslılar ve İslami dönem... halinde kesintisiz devam ediyor.

Böyle bir tarihsel geçmişe sahip kentimizde Yumuktepe ve Soli vb. höyüklerinin yanısıra, Kızkalesi, Korikos Kalesi, Cennet-Cehennem, Kanlı Divane, Adam Kayalar, Uzuncaburç, Üç Güzeller Mozaiği gibi bilinen kültürel miraslar ve yeterince tanınmayan sayısız öteki tarihi eserler bulunmaktadır.

Sınırları içinde mimari, heykel, seramik, sikke türü zengin çeşitliliği barındıran bölgenin adı “Antik Kilikiya” olarak da adlandırılır. Bu bölgenin coğrafi sınırı Doğu’da İskenderun Körfezi’nden başlayarak Alanya’ya kadar devam eder ve kuzeyde Toros Dağları ile geniş bir alana yayılır.

Bu kadar geniş bir alanda, çok zengin arkeolojik mirası bünyesinde barındıran bölge ve Mersin kenti 1970’li yıllarda sanayi bölgesi olarak ilan edilmiş ve turizm dolayısıyla da arkeolojik miras çok büyük ölçüde ihmal edilmiştir.

Yakın zamana kadar da, bölgenin sahip olduğu arkeolojik zenginliğin gün ışığına çıkarılması, korunması, tanıtımı ve kültür turizmine açılması yönünde de yeterli bir çaba gösterilmemiştir.

Son zamanlarda bölgenin hem doğa, hem de kültür turizmi açısından öneminin artması ve bu yönde yatırımların yoğunluk kazanması ile birlikte arkeolojik mekanların ve eserlerin korunması, turizmin hizmetine sokulması konusu daha da önem kazanmaktadır.

Günümüzde,“Turizm ve Arkeoloji”nin ayrılmaz bir bütün oluşturduğu gerçeği bir an bile gözden kaçırılmamalıdır.

Turizm yatırımlarında arkeolojik eserlerin korunması ve tahribatının önlenmesi konusu, bu bölgenin insanları olarak hepimiz için bir görev olmakla birlikte yerel yönetimlerin rolü daha da önem kazanmaktadır.

Bölgemizde turizm ile birlikte gelişen bir diğer faaliyet alanı ise tarım olmuştur. Özellikle Erdemli ve Silifke ilçelerine bağlı köylerde, tarla açma ve arazi elde etmek için arkeolojik alanlar tahrip edilmekte, mevcut mimari eserler ortadan kaldırılarak, bu alanların tarımsal faaliyetlerde kullanıldığı görülmektedir.

Ayrıca definecilik faaliyetleri nedeniyle ören yerlerinin yakınında yaşayan vatandaşların, bulduğu her mezarı ve yapıyı ahır veya depo olarak kullandığı da görülmektedir.

Burada ekonomik ve sosyal koşullara olduğu kadar, bilinç eksikliğine de bağlı olan bir “tahribat” ile karşı karşıya bulunuyoruz.

Eğer gerekli önlemlerin alınması doğrultusunda çabalar yeterince gösterilemezse açıktır ki bir tarih zenginliği kenti olarak Mersin’deki arkeolojik tahribat artarak devam edecektir.

Mersin kıyılarında pek az kimsenin tanıyıp, tanıttığı o muhteşem yapılar, şu anki halleriyle, birer taş-mermer artığı veya kalıntısından başka bir şey ifade etmiyorlar. Eğer onlar bizim “kültürümüzün” doğrudan parçası olmuş olsaydılar, tarlalara saçılmış taşlar olarak kalmaz, o güzelim tarihi yerler depo ve ahır olarak kullanılmaz, birer çöplük yuvaları olarak bırakılmazdı.

Mersin Üniversitesi Arkeoloji Topluluğu, bölgedeki arkeolojik tahribatı önlemek için başlattığı bilinçlendirme çalışmalarında, Milli Eğitim Müdürlüğü ile işbirliği içinde “arkeolojik eserleri koruma seminerleri” düzenlemişlerdir.

Proje kapsamında 2001 -2010 yılları arasında Mersin Merkez ve Silifke, Erdemli ilçelerine bağlı ilköğretim ve ortaöğretim okullarında eğitim seminerleri yapılmıştır.

Bu çalışma deneyleri olumlu olmakla birlikte, daha da geliştirilme ihtiyacı içindedir. Deneylerin pratiğine dayanarak onları ilerletmek bu projenin temel çerçevesini oluşturmaktadır.

Arkeolojik mirasın korunmasına ilişkin gözden geçirilmiş Avrupa Sözleşmesinin Kamuoyunun Bilinçlendirilmesi başlığı altındaki 9. maddesinde yer alan;

“Geçmişin ve arkeolojik mirası tehdit eden tehlikelerin tanınması için bu mirasın değeri konusunda kamuoyu vicdanının uyandırılması ve geliştirilmesi amacıyla eğitici çalışmalar yapmayı taahhüt eder"

bölümü bizim çalışmalarımızın dayanak noktasını teşkil etmektedir.

Biz, başlangıçta daha ağırlık vererek, bütün bu geniş alanın sadece dar bir bölümünde, ilk ve orta öğretim öğrencileri ve öğretmenleri arasında yerel ve ulusal otoritelerle ortaklaşa bir çalışma içinde öğrencileri bilinçlendirme çabalarını, bir sivil inisiyatif olarak geliştirmek istiyoruz.

YÖNTEM VE ARAÇLAR:

- Başta valilik olmak üzere, ilgili bakanlık temsilcileri ile işbirliği yapmak

- Milli Eğitim Bakanlığı ile işbirliği içinde ilk ve orta öğrenim okullarında programlanmış eğitim seminerleri düzenlemek; öğrenciler için tanıtıcı resimli kitapçık ve afiş hazırlamak

-Mersin Üniversitesi’nin ilgili Arkeoloji bölümü ile sıkı bir ilişki ve işbirliği içinde proje ortağı olarak çalışmak

-Eğitim çalışmalarının bir parçası olarak, öğrenciler arasında resim ve afiş yarışmaları düzenlemek ve konuyla ilgili çalışmaları halka açık merkezlerde sergilemek

-Okullar için müze ve kazı alanları ziyaretlerini yaygınlaştırmak

- Bu projenin internet üzerinde tanıtılması ve yapılan çalışmaların takip edilebilmesini sağlayabilmek için ortam yaratılması

- Proje çalışmalarına ve eğitim seminerlerine katılacak ve destek verecek gönüllüleri harekete geçirmek

- Mersin’de uygun sit alanlarının doğal restorasyon ve imitatif eser destekli "Arkeo Park" alanları haline getirilmesi için çalışmak

- Halka ve öğrencilere açık “Mersin’de Arkeoloji Sohbetleri” başlıklı tanıtım ve bilinçlendirme toplantıları düzenlenmesini sağlamak

- Üniversite ve kurumlar arasında bilgi alışverişi ve yakınlaşma sağlamak amacıyla “Mersin ve Arkeoloji” ana başlıklı paneller düzenlenmesi için çalışmak

-Yerel basını proje hakkında bilgilendirerek, bu proje ile ilgili uygulamaların kamuoyuna duyurulması ve kamuoyu desteği sağlayabilmek konusunda çalışmalar yapmak

- Arkeolojik tahribata karşı bilgilendirme çalışmalarında yerel yönetimlerle işbirliği geliştirmek ve destek alışverişi sağlamak

- Arkeoloji-Sev Projesi Çalışmalarına gereken finansal bütçe için destek arayışları geliştirmek

- Arkeoloji ile ilişkili olan Mimar, İnşaat, Ziraat Odaları ve Baro gibi mesleki kurumlar ile işbirliği içinde olmak

- Bölgemizde bulunan çeşitli tarihi değerlerin tanıtılmasına ve o bölgelerin tahribatının önlenmesine katkı için farklı türde kültürel etkinlikler planlamak

- Yerel yönetimlerden gelecek talepleri de dikkate alan bir “öncelik sıralaması” temelinde belirlenecek arkeolojik sit alanlarının “bitki ve atık temizliği” için gönüllü “Arkeo-Sever Grupları” oluşturmak. Bu amaç doğrultusunda gerekli izinleri almak ve işbirliği yapılacak ve yardım alınacak kurumlarla görüşmeler yapmak

- Kendisine asıl amaç olarak arkeolojik kültür mirasının korunmasını almış olan “Arkeo-Severler Gezisi Programları” oluşturmak; keşfedilmemiş arkeolojik kültürel miras alanlarının saptanmasına, tanınması ve tanıtımının yaygınlaştırılmasına çaba harcamak

- Bölgemizdeki arkeolojik miras alanlarının akademik çevrelerde ve kitleler nezdinde tanıtılması amacıyla film ve fotoğraf çekimlerinin yapılmasını ve bunların yerel- ulusal medya ve internet ortamında yayınlanmasını sağlamak

- “Kültürel Tahribata Karşı” ilgili kurumların haberdar edilmesini ve sürekli halk denetimini sağlamak aracı olarak “ALO ARKEO” telefon hattının kurulması için çalışmalar yapmak

SONUÇ:

Zaman ve sabır gerektiren bu çalışmalar uzun bir sürece yayılarak sürdürülürse başarılı olunacaktır.

Başka yörelere göre daha az tanınmış ören yerleri ve arkeolojik alanlarıyla Mersin’in gelişmekte olan imarlaşma ve tarımsal sürecinin yol açtığı arkeolojik tahribatın, gelecek nesillerin bilinçli çabasıyla dengelenmesi ve kültürel miras alanlarının önümüzdeki yüzyıllara aktarılmasına yönelik olumlu çalışmalar, toplumun her kesiminin bilinçli desteğiyle gerçekleştirilebilir.

ARKEO-SEV PROJESİ Girişimi
-------------

http://arkeosev.blogspot.com/

Hindistan 2010 Geleneksel Bayramından Fotoğraflar

2011-06-28T10:14:00.011+03:00

Renk Festivalinin renkli görüntüleri. İnanılmaz kareler var, eğlence var, renklenmek ve o anlarda kalmak var. Hindistan'daki bu günün özelli İyi'nin Kötüyü alt etmesinin kutlanması. Buyrun aralarına karışın...

Anadolunun o güzelim liseleri gitti, yerine Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi geldi

2011-06-21T19:26:00.002+03:00

Spor liseleri 'Anadolu Lisesi' oldu!
Güzel sanatlar ve spor liseleri yeni düzenlemeyle 'Anadolu Lisesi' statüsüne geçti.

Gerçi bu geçiş olalaı çok oldu ama yine de Güzel Sanatlar Liselerine kayıt yaptıracakların dikkatine diyerek....

Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), güzel sanatlar liseleri ile spor liselerini birleştirdi. Yeni düzenlemeyle, Anadolu lisesi statüsünde olan güzel sanatlar liselerinin yanı sıra spor liseleri de "Anadolu lisesi" statüsüne geçti.

Resmi Gazete’nin bugünkü sayısında Milli Eğitim Bakanlığı Güzel Sanatlar ve Spor Liseleri Yönetmeliği yayımlanarak, yürürlüğe girdi. Bu yönetmelikle, 1 Şubat 2005 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Spor Liseleri Yönetmeliği ile 6 Kasım 2008 tarihli Güzel Sanatlar Eğitim Yönetmeliği yürürlükten kaldırıldı.

Yeni yönetmeliğe göre, güzel sanatlar ve spor liseleri "Anadolu lisesi" statüsünde olacak ve güzel sanatlar ile spor eğitimi alanlarında yatılı, gündüzlü, karma eğitim yapacak. Eğitim süresi 4 yıl olacak.

Bir öğretim yılında güzel sanatlarla ilgili alanların her birine alınacak öğrenci sayısı 30’u, spor alanına alınacak öğrenci sayısı ise 90’ı geçemeyecek.

9. sınıflara yeni alınacak öğrenci kontenjanı, her ders yılı mayıs ayının son haftası içinde Bakanlığın ilgili öğretim birimine bildirilecek ve ilgili birimce ilan edilecek. Sınıf mevcutları 30’u geçemeyecek. Ancak sınıf tekrarı yapan öğrenci bulunması halinde bu sayının üzerine çıkılabilecek. Yürürlükten kaldırılan Spor Liseleri Yönetmeliği’nde okula her öğretim yılında alınacak öğrenci sayısının 48’i, bir sınıfın öğrenci sayısının ise 24’ü geçemeyeceği belirtilmişti.

BAŞVURULAR BAŞLADI

İlköğretim okulunu o yıl bitirenler yetenek sınavına girmek için tercih ettikleri bir güzel sanatlar ve spor lisesi müdürlüğüne müracaat edecekler. Başvurular, ders kesimiyle başlayacak ve temmuz ayının üçüncü haftasının son iş gününe kadar devam edecek. Okul müdürlükleri, sınav giriş belgesini düzenleyecek ve her program için temmuz ayının son haftası içerisinde öğrenci listesini ayrı ayrı ilan edecek. Türkiye’de öğrenim görme şartlarını taşıyan yabancı uyruklu öğrenciler hakkında da diğer öğrenciler gibi işlem yapılacak.

ÖĞRENCİ SEÇİMİ

Öğrenci seçimi, ağustos ayının ilk haftası içinde okullarda oluşturulan komisyon tarafından iki aşamalı yetenek sınavı ile yapılacak. Sınavlar, resmi tatil günlerine denk gelmesi halinde takip eden hafta içinde yapılacak. Gerektiğinde sınavlara cumartesi ve pazar günleri de devam edilebilecek. Komisyon, okul müdürünün başkanlığında her alan için ayrı ayrı beş alan öğretmeninden oluşturulacak. Komisyon üyesinin üçü ilgili okul öğretmenleri, ikisi ise il veya ilçe milli eğitim müdürlüğünce belirlenen diğer okulların öğretmenleri arasından seçilir. Gerektiğinde il veya ilçe milli eğitim müdürlüğünce öğretmen görevlendirmesi yapılabilecek.
Komisyon, sınavlara ilişkin esaslar ile puanlama ölçütlerini belirleyecek. Değerlendirme, 100 tam puan üzerinden yapılacak. Değerlendirme sonunda birinci ve ikinci aşama sınav puanlarının aritmetik ortalaması alınacak ve her alan için 50 puan barajını aşan adaylardan en yüksek puanı alanlardan başlanarak sıralama yapılacak. Belirlenen kontenjan kadar asıl ve yedek liste ilan edilecek.

Kesin kayıtlar, asıl listeden başlanarak ağustos ayının ikinci haftası içinde yapılacak. Açık kontenjan bulunması durumunda yedek listeden puan sırasına göre açık kontenjan kadar kesin kayıt yaptırmaya hak kazananlar tespit edilerek ağustos ayının üçüncü haftasının ilk iş günü mesai saati bitiminde okul müdürlüklerince ilan edilecek ve yedek listeden kesin kayıt hakkı kazanan öğrencilerin kayıtları takip eden dört iş günü içerisinde alınacak. Buna rağmen açık kontenjanı bulunan okullar, yedek listeden öğrenci kayıtlarına ağustos ayının son haftasının mesai bitimine kadar devam edebilecekler.

Açık kontenjanı bulunan ancak yedek listesi olmayan veya yedek listede yeterli sayıda öğrenci bulunmayan okullar, eylül ayının ilk haftasında aynı usulle sınav yaparak öğrenci alabilecekler. Öğretim yılında nakiller dışında öğrenci kayıt ve kabulü yapılamayacak.

NAKİLLER

Bu okullar arasında öğrenci nakilleri "Naklen gidilmek istenilen okulda, öğrenim gördüğü alan ve sınıflarda açık kontenjan bulunması halinde, 9. sınıflar için ilköğretim diploma puanı, diğer sınıflar için alt sınıf veya sınıflara ait yıl sonu başarı puanı veya puanlarının aritmetik ortalaması alınarak puan üstünlüğüne göre" ilgili okul müdürlüğünce yapılacak. Kendi istekleriyle ayrılan öğrenciler, on gün içinde okullarına geri dönebilecekler. Ancak, 9. sınıfa yeni kayıt olan öğrencilerden, kayıt döneminde ayrılanlar isterlerse asıl kayıtların yapıldığı sürede geri dönebilecekler.

Nakil için başvuru, açık kontenjanın ilan süresi içinde öğrencinin öğrenim gördüğü okuldan velisinin alacağı Öğrenci Nakline Esas Durum Belgesi ile birlikte naklen gidilmek istenilen okul müdürlüğüne yapılacak.

Üniversitelerin bünyesinde bulunan konservatuvarlara bağlı ortaöğretim okul veya kurumlarındaki öğrencilerin nakillerinde de aynı hükümler uygulanacak. Güzel sanatlar ve spor liselerinde Bakanlıkça uygun görülen ders çizelgeleri ve öğretim programları uygulanacak. Programlar düzenlenirken alanın özelliğine göre yabancı dil dersleri ile sanat ve spor derslerine ağırlık verilecek.

EĞİTİM TÜRKÇE

Eğitim ve öğretim Türkçe yapılacak. Alan derslerindeki sanat ve sporla ilgili terimlerin yabancı dildeki karşılıkları da öğretilecek. Bu okullarda resim, müzik ve spor alanları ile branşlaşmaya yönelik alt branşlar açılacak. Bakanlığın uygun görmesi durumunda güzel sanatlara yönelik program uygulayan başka alanlar da açılabilecek. Ancak, bütün alanların aynı okul bünyesinde açılma zorunluluğu olmayacak. Açılacak alanlar, okulun fiziki alt yapısı ve çevre şartları dikkate alınarak Bakanlıkça belirlenecek. Öğrenciler güzel sanatlar ve spor eğitimi ile ilgili etkinliklere, uygulama çalışmalarına, öğretmenlerinin gözetim ve sorumluluğunda katılabilecekler ve bu sürelerde izinli sayılacaklar. Öğrenci başarısının değerlendirilmesi, Milli Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Kurumları Sınıf Geçme ve Sınav Yönetmeliği hükümlerine göre yapılacak.

MEVCUT ÖĞRENCİLERİN HAKKI SAKLI

Öğrenimine Anadolu güzel sanatlar lisesi ile spor lisesi öğrencisi olarak başlayan ve halen bu okulların bünyelerinde öğrenime devam eden öğrencilerin her türlü iş ve işlemleri, öğrenim hakları sona erinceye kadar bu yönetmelikle yürürlükten kaldırılan 1 Şubat 2005 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Spor Liseleri Yönetmeliği ile 6 Kasım 2008 tarihli Güzel Sanatlar Eğitim Yönetmeliği hükümlerine göre yürütülecek

Rotting Hill

2011-06-20T12:08:00.000+03:00

Sıfır Biçim, Platon ve Tabela

2011-06-19T17:24:00.011+03:00

Asıl sanat, zihinsel süreçte gerçekleşen, kavramların ilişkilerinden doğan yeni ve özgün anlam bütünlüğüdür. Her şeyde olduğu gibi bütünlük, bu zihinsel üretimde de şarttır. Aksi hâlde kopuk, bölük pörçük bir zihinsel haritadan öteye geçmez.

Zihin Sanatı*, sanat eserinin henüz üretilmeden önceki zihinde bitmiş hâline denir. Bu durum üreten kişiyi tatmin etse de üretme güdüsüne aykırı bir durumdur. Yani insan üretmişse (zihninden çıkarıp dış dünyaya koymuşsa) bunu yaymak, tanıtmak istediği için veya üretimini (eserlerini) çoğaltma güdüsüne sahip olduğu için yapar, tıpkı alt benliğin çoğalma isteğindeki gibi. Sanat eserini nesnel olarak yaratma isteği kaçınılmazdır. Aksi halde (içsel olarak) yarattığını yaratmış saymaz sanatçı. Ortaya konan, bakılan, dokunulan, dinlenilebilen, okunabilen bir eser olmadığı sürece o şeye "eser" denmeyecektir. Bu durum sanatçılar için pek de istenilen bir durum değildir açıkçası.

Henüz kavramsal boyutta zihinsel bir empati gücümüz olmadığından, sanat tarihine geçmiş tüm eserler zorunlu bir üretim güdüsünden kaynaklı ortaya çıkan ürünlerdir. Gel gelelim ki ortaya konan eserle zihinde oluşan eserle hiçbir zaman birbirini tutmaz. Ortaya konan eser, her zaman eksik oluşuna razı olmakla sonuçlanır. Sanatın tüm alanlarında tarih boyunca ortaya konan tüm eserler dolayısıyla fasafisodur ya da böylesine sert yaklaşmak yerine bu eserler asıl anlatılmak istenenin hep eksik hâlleridir diyelim. Yani Platon hocamızın dilinde tüy bırakmayan idealar âleminin başka versiyonudur.

Zihinsel Sanatın Mutlaklığı
Zihnimiz olup biten ne var ne yok hepsini bünyemiz ölçüsünde kendinde saklar, kaydeder. Tüm bu kayıtlar saf kayıtlardır, hele kavramların ya da şeylerin ilk kayıtları hayli önemlidir. Bazı ilk kayıtlar yanlış da olsa ilk oldukları için onların üzerlerine yeni bir bilgiyi eklemek hayli zordur. Zihinde biriken tüm bu deneyimler zihinsel atmosferde sayısız kombinasyonla yeni fikirler ve yeni bağlamlar elde etmemizi sağlar. Tüm bu zihinsel yenilikler pek hoştur (uzun olanları da doğası gereği bir süre sonra insanı sıkar veya deli eder). Hülyalara dalmak, hayaller kurmak bu zihinsel güzelliğin bir sonucudur. Zihin, sahibine mutlak ve kusursuz düş(fikir) âlemi verebilir. Fakat bu âlemin bir kusuru vardır, kişiye has olması. Evet bu insan yaratığı için bir kusurdur, çünkü insan saklamaya değil paylaşmak üzerine bir güdüyle donanıp dünyaya gelmiştir ama zihinde olup bitenleri nedense hiçbir eser tam olarak anlatamaz.

Maleviç'in Siyah Kare'si
Maleviç'in Siyah Kare'si (1915) (Sıfır Biçim olarak da bilinir) tablosunun çıkış nedeni de bu zihinsel yaratının, nesnel olguda varabileceği en son noktayı göstermek için, içinde hiçbir şey olmayan simsiyah bir kare ile anlatabilmiştir. Bu tablosuyla Maleviç saf biçimi (sıfır biçimi) işaret eder yani hiçliği… Maleviç bu tablosuyla resim sanatında o güne değin yapılmış, denenmiş tüm biçimsel sınırlardan kurtulmak ister... Oturup en saf biçimin ne olabileceğine karar verir ve sihay bir karenin, bu saf zihinsel biçimi (biçimsizliği) yansıtabilecek en ideal şeklin ve rengin (renksizlik) olduğu kararına varır. Maleviç resim satında hiçliği (sıfır biçimi) bulmuştur ama gel gör ki ortada bir hiç yoktur, hiçi anlatmak için bir nesne ve siyah bir kareye ihtiyaç duymuştur. Oysa hiç'in böyle bir şeye ihtiyacı yoktur. Dolayısıyla zihinsel buluşun karşılığı nesnel dünyada karşılık bulamamıştır. Zihinsen yaratı sonrası sanat eseri illâ bir temsile, simgeye, eşyaya, araca ihtiyaç duyar. Bu, sanat eseri denilen o muhteşem ürünün mutlak zayıflığıdır. Maleviçin gözden kaçırdığı, sıfır biçimin kavramsal karşılığını, nesnel olarak betimlemeye çalışmasından kaynaklanır. İmgesi zihinde olan bir sıfır biçimin, nesnel dünyada karşılığının da olmaması gerekir. Yani nesnel resim sanatında sıfır biçim ya da saf biçim gibi hiçliğe özgü durumlar bulunamaz.

Bunca eksik sanat eseri arasında iyi ki dil denen bir şey var. Çünkü dil bu anlatılan tüm hikâyede en soyut ya da en zihinsel araçtır. Anlatmak istedikleriniz eğer fikirlerinizse, bunu bir sanat dalıyla heba etmeyin, hatta hiç etmeyin.

Caddenin diğer tarafında yürüyorsunuz, köşeyi dönünce karşınıza bir tabela çıkacak,
zihinsel sanatçı aranıyor!

Ömer Saylık Davutoğlu

- - - - - - -
* Zihin Sanatı, piyasadaki zihni verimli kullanma sanatı kitapları zırvasından ayrı bir zırvadır.

Rupa ve The April Fishes - eXtraOrdinary Rendition (2008)

2011-06-18T14:42:00.003+03:00

Dileyeceğiniz albüm eXtraOrdinary Rendition (2008)'dir. Grubun bir de 2009 çıkışlı Este Mundo adlı başka bir albümü vardır, hatunun kendi halinde ama kendinden fazla bir içeriği vardır.

Resid Behbudov - Küçelere Su Serpmişem

2011-06-16T15:11:00.003+03:00

Azerbaycanlı şarkıcı ve aktör. 1915 yılı 14 Aralık Tiflis hanende Mecid Behbudalı oğlunun ailesinde dünyaya gelmiştir. Annesi Turkuaz hanım Vekilovlar soyuna mensup idi. Çocuk yaşlarından okul korosunda okuyan Reşit 1933 yılında Demiryolu Eğitim okuluna dahil olmuştur. Eğitimi döneminde öğrenci özfaaliyet orkestrasında çalışmıştır. Askeri hizmeti sırasında askeri birliyinin solisti olan R. Behbudov, askeri hizmetten sonra Tiflis pop gruplarından birinde solistlik yapıyor ve kısa sürede besteci A. Eyvazyanın yönetimindeki Ermenistan Devlet Caz (Jazz) orkestrasında solistliye başlıyor. 30. yıllarda Ermenistan Devlet Opera ve Bale Tiyatrosu'nda klasik operaların koro sahnelerinde solo okuyor. 1939 yılında aynı tiyatronun truppası ile birlikte Moskova'da Ermenistan sanatları günlerinde yer alıyor. 1942 yılında toplulukla birlikte Kırım cephesine yollanır. 1943 yılı sonunda Bakü sinemastüdyasında Üzeyir Hacıbeyov'un aynı isimli operettasının motifleri temelinde çekilen "Arşın Mal Alan" filminde baş role davet alır. 1945 yılında film yayına çıkıyor ve çok yakında değil Azerbaycan'da, tüm Sovyetler Birliği'nde büyük popülerlik kazanıyor. 1946 yılında bu filmdeki Asker rolüne göre Reşid Behbudova "Stalin Ödülü" verilir.

1949 yılında Budapeştde yapılan Gençlerin ve öğrencilerin Dünya festivalinde okuyor. 1946 - 1956 yıllarında Azerbaycan Devlet Filarmoniyasının, 1953 - 1960 yılları arasında aralıklarla Mirze Feteli Ahundov adına Azerbaycan Devlet Opera ve Bale Tiatrosunun solisti, 1957 - 1959`lu yıllarda Azerbaycan Devlet Konser birliyinin organizatörü ve Başkanı olmuştur. 1966 yılından müzik ve pop sanatının caz, bale, pantomima gibi çeşitli tarzlarını organik biçimde birleştiren Azerbaycan Devlet Şarkı Tiatrosunu düzenlemiş ve ömrünün sonuna kadar onun solisti ve sanat rehberi olmuştur. Azerbaycan Türkçesi, Bengalce, Farsça, Hintçe, Rusça, Anadolu Türkçesi ve Urduca gibi birçok dilde şarkı söylerdi. Arjantin, Arnavutluk, Belçika, Birleşik Krallık, Çin, Etiyopya, Finlandiya, Hindistan, Irak, İran, Şili ve Türkiye gibi birçok ülkeyi turlayıp sahne aldı. Türkiye'de ilk konserleri 1961 yılında kemancı Azad Aliyev ile Ankara ve İstanbul'da gerçekleşti. Sovyetler Birliği'nde sahneye mikrofonsuz çıkıp şarkı söylemesiyle bilinirdi. Tüm Sovyet cumhuriyetleri ile birlikte Arjantin , Bulgaristan , Belçika , Şili , Çin , Etiyopya , Finlandiya , Hindistan , İran , Irak , İtalya , Mısır , Türkiye gibi birçok ülkeyi turlayıp sahne alan R. Behbudov, Azerbaycan halk türkülerinin ve Azerbaycan bestecilerinin vokal eserlerinin yabancı ülkelerde popularlaşmasında çok büyük rol oynamıştır. Türkiye'de ilk konserleri 1961 yılında kemancı Azad Aliyev ile Ankara ve İstanbul'da gerçekleşti. Sovyetler Birliği'nde sahneye mikrofonsuz çıkıp şarkı söylemesiyle bilinirdi. R. Behbudov Hindistan'a ziyareti hakkında "Uzak Hindistan'da" kitabını yazmıştır. 1959 yılında kendisine SSCB Halk sanatçısı , 1980 yılında Sosyalist Emeyi Kahramanı adı verilmiştir. Dahi sanatçı 1989 yılı Haziran 9'unda Moskova şehrinde vefat etmiştir. Kızı Reşide Reşit babasının yolunu sürdürüyor.

İnanıp İnanmamak Size Kalmış !

2011-06-16T11:25:00.001+03:00

Bu yazı Y.Doç.Dr. Cemalettin CAMCI tarafından hazırlanmıştır.

Dün gece eve dönerken su almak üzere markete uğradım, görevliye sordum:

1,5 lt. su var mı? Ama Turkuaz/Damla dışında lütfen

Turkuaz çıktığından beri bu şekilde su alıyordum artik.
Para verip kötü su içmeye hiç niyetim yok! Marketteki adamın dediklerini aynen aktarıyorum:

- Abi, ben o sudan satmıyorum. İnan ki gelen müşterilerden onda dokuzu senin söylediğin şeyi söylüyor.

Peki, neden halen satıyorlar?' diye sordum.

- Abi, Turkuaz/Damla suyu, marketlere bedava veriliyor, satarsan kara geçiyorsun, satmazsan öylece duruyor. Ama ben satmıyorum, çünkü alan yok.

Ayrıca CocaCola satanın Turkuaz/Damla da satma zorunluluğu var, hatta Başka su sattırmamaya çalışıyorlar.

Uzun söze gerek yok; hiç kimse almazsa, hiç kimseye satamazlar...
Bir şeye dikkatinizi çekmek istiyorum.
Türkiye'de bazı şişeli içme suları doğal kaynak suyu değil.
Doğal kaynak sularında devlete para ödemeniz gerekiyor, artı bu tesislerin yatırım maliyeti çok yüksek.

Dolayısıyla CocaCola ne yaptı, kaynak suyu araştırmalarının maliyetlerini çok yüksek bulduğu için Bursa/Kestel ovasındaki CocaCola fabrikasında derin kuyu pompalarıyla ovanın suyunu çekerek bunu da termostan geçirip filtre ederek hem CocaCola meşrubatını hem de Türkuaz/Damla'yı şişelemeye başladı.

Türkuaz/Damla'nın etiketinin üst ve altındaki Kahverengi şeritlere dikkat edin:

'Sofra İçeceği' yazar. Devlet, CocaCola'nin uyanıklığını kanuna uydurmak ve uyanıklığa yapılacak itirazları bertaraf etmek için böyle bir kural çıkardı!

Binlerce dönümlük tarım arazisinin bulunduğu ve CocaCola hariç hiçbir İsletmeye 'derin kuyu pompası' çakma izni verilmeyen Kestel ovasında, yeraltından çekilen su, filtre edilip daha sonra içine bazı mineraller katıldıktan sonra Türkiye'nin en ücra kasabalarına bile satılıyor ve lıkır lıkır içiliyor.

Bazı yazlık kasaba ve köylerde neredeyse Turkuaz/Damla harici içme suyu bulamazsınız çünkü
dağıtım ağı çok güçlü. Bayilere baskı bile olduğu yolunda duyumlar aldım. Turkuaz/Damla içmeye Devam edecekseniz, unutmayın, yapay bir su içiyorsunuz.

Duyarlı bir vatandaş olarak konuya dikkatinizi çekerim. Her tarafı doğal kaynak sularıyla dolu memlekette, millete kuyu suyunu zorla ve de üstüne para alarak içiriyorlar.

İçmeyin arkadaşlar!

Kola'nın Ülkesi'nin 1960 lı yıllarda, Özellikle ilkokul Öğrencilerine Ücretsiz süt tozu, balık yağı ve peynir yardımı yaptığını, bu tarihlerden sonra Anadolu tarihinde ilk kez çocuk felci vakalarının görüldüğünü ve de sonraları Çocuk felci aşısının 'rutin aşılar' arasına sokulduğunu, bu aşıların bizlere büyük paralarla satıldığını HATIRLAYIN VE UNUTMAYIN..

Küba gibi bir ülkenin 'İnsan sağlığıyla ticaret olmaz' diyerek, (ABD de bile patent aldığı) kanser aşısını, yoksul ülkelere ilacı, isteyen Ülkelere de patentini Ücretsiz verdiği, buna karşın tüm AB / ABD / İSRAİL'in yapay hastalıklarla hazinemizi ve sağlığımızı emdiklerini BİLİN VE UNUTMAYIN..

Ücretsiz' adını bile söylemeyen bu malum firmalar, 'Ücretsiz su veriyorlarsa' bunun nedenini DÜŞÜNÜN VE BULUN!!

Yazan
Y.Doç. Dr. Cemalettin CAMCI
Fırat Üniversitesi Genel Cerrahi Elazığ-Türkiye

GM / Madeleine Peyroux - Dance me to the end of love

2011-06-13T14:33:00.003+03:00

Amerika'lı jazz sanatçısı. "Dreamland" isimli albümü ile müzik dünyasına giriş yapmıştır. Bu albümü ile yakaladığı başarının ardından birçok önemli organizasyonda yer alabilme şansını elde etmiştir. Daha sonra Fransa'ya yerleşmiş ve yaşamına burada devam etmiştir. Fransa'da kaldığı süre içerisinde, uzunca bir süre albüm çıkartmamış, ancak diğer yorumcularla birlikte çalışmıştır.

Sessiz geçen onca yılın ardından "Careless Love" isimli albümünü çıkartmış ve böylelikle ikinci albümünü piyasaya sürme şerefine nail olmuştur. Bu albümünde yer alan Dance me to the end of love coverı takdire şayandır. Careless love, No more, Lonesome road ve You're gonna make me lonesome when you go parçaları adından söz ettirmiş parçalarıdır... www.eksisozluk.com

Diğer taraftan akustik gitar hastası imiş bu aşmış bayan.
Sitesi: www.madeleinepeyroux.com

Göz aradığını bulsun diye açıldı bahçeler

2011-06-06T17:38:00.007+03:00

Şeref Bilsel'in Dağdağa adlı şiirindeki son bölüm gözden kaçacak gibi değil. Bakıp görmenin ötesinde ele alınan göz imgesi, harika iki satır ile gözün ne olduğu ve nelere kadir olduğunu çok güzel anlatmış.

Göz aradığını bulsun diye açıldı bahçeler (1)
Göz kendini bıraksın diye uçurumlar çiçeklendi
Göz, yeri unutulmasın diye kalem çekilen göz (2)
Göz, sulara doğru gurbete çıkmış bakmak için
Göz dilin önünde kırılan aynaydı eskiden
Göz evet göz tutulduk diyen göz

Şeref Bilsel
(Yeniyazı, Aralık 2010)

1 ve 2 diye işaretlediğim satırlar gözün bilinen olanaklarını zorlayan türden tespitler içeriyor. Bu tür tespitler şiirde hazine gibidir benim için. Şiirin, neden diğer edebiyat türlerinden daha zengin bir ruha sahip olduğunun kanıtı gibidir adeta.

Bir bahçenin gözle olan ilişkisi ve göze olan itaati anlatılıyor adeta ayrıca burada doğanın göze anlatabileceği onca şeyden yalnızca bir bahçecik bahsedilmiş. 2. satır ise bir sürmenin neden ve nasıl önemli olabileceğine lâf bırakmayan cinsten. Kitap veya bir yazı okunurken altını çizdiğimiz kelime veya cümlenin göze ve sürmeye uyarlanmış hâli. Böylesine göz ucuyla yakalanan bağlamları bize kazandırdığı için Şeref Bilsel'e teşekkür ediyorum.

Şeref Bilsel

1972 yılında Rize’de doğdu. Rize Lisesi’nden mezun oldu. Bir süre, botanik ve toprak bilgisi okudu. Dumlupınar Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun oldu. Özel bir televizyon kanalında program yapımcılığının yanında kültür sanat danışmanlığı da yaptı. Şiir, deneme ve eleştirileriyle pek çok dergide yer aldı.

Ayrıca, 2004’ten beri Şiir Defteri adlı Alternatif Antoloji çalışmasını Cenk Gündoğdu ile birlikte hazırlıyorlar.

Kitapları

Dar Zaman Rivayetleri (1996)
Bıldır (1999)
Magmada Kış Mevsimi (2003)
Şairin Günah Defteri (2008)
Mecnun Dalı (2007)

"Hele bir akşam olsun diyorum, hele bir akşam olsun. Bütün yaralarımızı kapatsın. Onların şiirlerinde naylon gülüşler siyah fısıltılar birbirini ağırlar.Onların şiirlerinde plastik kuşlar uçar. Ellerinde zehirli çiçeklerle dilsiz bir hayatı beklerler. Kollarımda onarılmaz bir yalnızlıkla, herkese yerini gösterecek bir işaret bekliyorum. Oturduğu beyaz koltuğunda cezaevi şiirleri yazan, elinde yapma çiçeklerle, haritalarda yeri olmayan bir ırmağın kenarına oturup, zorla kışkırtılmış şiirler avlayan Zahir beyin, içinden kovulduğu antolojiler bekliyorum. Senin söylediğin gibi: "Hayatın antolojisinde onların yeri yok." (...) tren gören herkesin şiir yazmak zorunda olmadığını, yazmamanın da bir sorumluluk olduğunu biliyorsun. Edebiyat dergilerinin kuşatıldığını, ödüllerin yanlış adreslere postalandığını ve bunların sanat adına yapıldığını biliyorsun." (Fayton, 1998, sayı:8 )

Ucube Yerine Kaşar Heykeli (:

2011-06-06T14:49:00.003+03:00

Daha ne yapacaklarını şaşırdılar bunlar. Bir kere şunu anlıyoruz,

1- Demek ki orada herhangi bir heykel olabilirmiş.

2- Üstelik bu heykel herhangi birine yaptıralabiliyormuş.

3- Madem öyle, başbakan olması gereken heykeli yapsın da bir bakalım pozisyonu doğuyormuş.

4- Başbakanın kendi el cığazıyla yapacağı heykele "ııııı olmamış" deyip yerine hoşaf heykeli yaptıralabilinirmiş.

5- Aç, açıkta fakir fukaranın her gün göreceği bu kaşar heykelinin hiç mi günah bir yanı yok, diye düşündürtebiliyorlarmş.

6- Günah tabi, dinimizde aç olana böyle kaşar-bal heykeliyle eziyet etmek pek günahtır, bunu bilmiyorlarmış.

HABER'e gelince o da şöyle:

Başbakan Erdoğan'ın 'ucube'ye benzettiği Kars'taki İnsanlık Anıtı'nın yıkımı sürerken Belediye yeni bir heykel yaptırıyor: Bu polyesterden kaşar ve bal heykeli olacak.

1.5 METRELİK KAŞAR VE BAL HEYKELİ

Gazete Habertürk'ün haberine göre, Kars Belediyesi, üniversitelere başvurup "1.5 metrelik kaşar, 3.3 metrelik bal heykeli yaptıracağız" diyerek fiyat istedi.

Başkan Bozkuş, "Girişte heykeli gören, kaşarımızın ünlü olduğunu anlayacak. Maliyeti belirleyip yarışma açacağız" dedi.

Yıkımı süren İnsanlık Anıtı'nı yapan heykeltraş Mehmet Aksoy ise "Çok kaşar bir düşünce. Heykeli yenilir sanıyorlar. Ölçüleri bile belli" diye konuştu.

istanbul Yaz Sergisi açılışı

2011-06-03T13:54:00.003+03:00

Açılış 8 Haziran 2011 Çarşamba,

Yer: Antrepo 5, Sanat Limanı

En Mahrem An

2011-06-02T18:27:00.002+03:00

Beethoven'ın Immortal Beloved (1994) yapımı filminden ve müziklerinden daha önce bahsetmiş olabilirim ama ''Moonlight Sonata'' parçasını duyumsayınca yine bahsetmek istedim.

Beethoven yarı sağırdır ve bu bir müzik dehası için hiç de katlanılır bir durum değildir. Portrelerinde hep asık suratlı görülmesinin de belki de en büyük nedeni budur. Bir kızgınlık, bir öfkeli bakış yerleşmiştir bu dehanın kalbine. Gözleriyle, teniyle duymaya çalışmanın kızgınlığıdır bu.

Beethoven'ın durulduğu, sesleri unutup kendini dinlemek istediği bir an vardır. Bu anın betimlemesini Immortal Beloved (1994) yapımı filmde izlemek mümkün. Filmde Beethoven kimsenin olmadığı bir odada kaliteli bir piyanoyla karşılaşır. Odada kimsenin olmadığından emin olunca işte o kendini dinlediği parçayı ''Moonlight Sonata''yı çalmaya başlar.

Parçada gidip gelen bir gerilim vardır ve bu gerilim Beethoven'ın ta kendisini yansıtır. Beethoven parçayı çalarken adeta piyanoya kapanır. Bu kapanış biraz zorunlu biraz da bilinçli bir kapanıştır. Çünkü Beethoven'ın kulakları ancak titreşimi ileten bir nesneyle iç kulağa ulaşan sesleri işitebilmektedir. Piyanoya dayadığı kulağına binlerce yıldır durgun bir nehrin akışını andıran ses gelmeye başlar. Odanın gizli bölmesinden bu sesin başka misafirleri de vardır aslında. O sahne, bir sanatçıyla eseri arasındaki en mahrem ân'a şahit olur.

Filmi izlemeyenlere diyebilirim ki Beethoven'la ilgili şimdiye değin yapılmış en iyi filmdir. Filmde seçilen parçalar da Beethoven'ı yansıtan en iyi parçalardır.

Yeteneksizliği Örtme Biçimi Olarak Deneysel Sanat

2011-06-01T13:03:00.003+03:00

Başta müzik, resim ve plastik sanatlar olmak üzere, birçok sanat dalında deneysel adı altında derinlikten, el emeğinden, yaratıcılıktan ve düşünsel arka plandan yoksun; zorlama çalışmalarla karşılaşıyoruz sık sık. Ben yaptım olducu egoların pompaladığı bu altı boş denemeler, deneysel sanatın sonsuz olasılıklarına ve açıklama biçimlerine sığınarak “deneysel” kavramının içini boşaltıyor. Sanatsal beğeninin soyut ve göreceli olması, zevklerin ve renklerin tartışılmaması, bu çalışmaların üreticilerinin ekmeğine yağ sürüyor.

Geçen gün bir sergide tam da böyle bir eseri eleştirdiğimde yanımızdaki bir tanıdık Duchamp’ın meşhur ‘Pisuar (Çeşme)’ eserini örnek vererek “O sanat oluyor da bu niye olmuyor?” diyerek karşımızda duran saçmalığı savundu. O anda, cevap vermek yerine bu yazıyı yazmayı düşündüm. Ona hak vermiş gibi sessiz kalarak yazının taslağını zihnimde planlamaya koyuldum:

‘Dadaizm’ ve ‘Duchamp’

İnsan aklına, ideallerine, pozitif bilime, güzel duygulara ve güzel sanatlara karşı duyulan yüksek inanç, I. Dünya Savaşı’nın bombardımanıyla altüst olmuştu. Doğa bilimlerinin ve sosyal bilimlerin hegemonyası altına giren insan düşüncesi, bilgi dağarcını genişleterek kendi varoluş gerçeğini bulacağına dair naif rüyadan sert bir tokatla uyanmıştı. Bu yanılsamanın fark edilmesiyle 20. yüzyıl batı düşüncesi büyük bir bunalımın eşiğine gelmişti. Yaşanan korkunç savaşların doğal bir sonucu olarak tüm bu vahşetin mimarı olan insan aklının sağlığı sorgulanmaya başlanmıştı. Bu sorgulamanın uzantılarından biri de güzel sanatlar algısını tersine çeviren bir anti-sanat hareketi olan Dadaizm’di. Daha sonra bu anarşik çalkantıdan sağlam bir ekole dönüşebilmeyi başaran gerçeküstücülük (sürrealizm) doğdu.

Dadaistler o güne değin geçerliliğini korumuş tüm değerleri bilinçli olarak saçmalaştırarak ve herkesin sanattan anladığını tersyüz ederek insanoğlunun çokbilmişliğinin altında yatan şuursuzluğu protesto etmek istemişlerdi. Geleneksel burjuva değerlerine karşı bir silah olarak akıldışını, şoku, saçmayı, rastlantısallığı savundular. Sanatı yıkıp üzerine anti-sanatı inşa etmeyi denediler.

Dadaistlerin çabası sanat olmayanı sanat yapmaktı. Tabii bunu yaparken her fırsatta toplumsal göndermelerle dolu tuzaklar kurmayı da ihmal etmediler. Bu akımın en ilginç isimlerinden biri, pisuar (Çeşme) eseriyle ünlenen Fransız sanatçı Marcel Duchamp’tı.

‘Duchamp’ ve ‘Pisuar (Çeşme'si)’

Neresi sanattı bunun? Nasıl olmuştu da bu kadar ünlenmişti? Üzerinde sanatçının imzası bulunan alelade bir pisuardı sadece. Evet ama çoğunluğun sandığı gibi, Duchamp’ın sanat eseri olarak öne sürdüğü bir nesne değildi bu.

Duchamp 1913’te seri üretim nesnelerini imzalayıp sanat sergilerine gönderdiğinde, bireysel üretim denen şeyle bir güzel dalgasını geçmeyi amaçlamıştı. Eserin tüm varlığını kendisini yaratan sanatçıya borçlu olduğunu belgeleme amacı taşıyan imza, bu sefer bir pisuarın üzerindeydi. İşte fikir buydu. Yani pisuvar benim eleştirdiklerim gibi düşünsel arka plandan yoksun bir eser değildi.

Sanatçının o kıymetli imzası, rastgele seçilen bir seri üretim nesnesine atılmıştı. Böylelikle her türlü bireysel yaratıcılık iddiası alaya alınmıştı. Yani bu bir sanat çalışması değil, bir tür kışkırtmaydı. İmzanın, eserin niteliğinden daha önemli sayıldığı sanat piyasasının maskesini düşürmeyi amaçlayan bir provokasyondu.

Özetle, Duchamp’ın hazır nesneleri “bu da sanat mı şimdi” diye homurdananların sandığı gibi birer sanat eseri değil, sanatta bireysel yaratım sürecinin ağır biçimde sorgulandığı birer gösteridir. Eserin bireysel ve biricik olduğunu belgeleyen imzanın bir seri üretim nesnesinin üzerine atılmasıyla birlikte, sanatın doğasına ilişkin olarak Rönesans’tan itibaren gelişmiş olan eserin biricik olduğu ve tamamen bireysel şekilde yaratıldığı görüşü sorgulanmıştır.

Ayrıca, dükkânlarda satılan nesneleri galeride sanat eseri olarak sergileyerek yalnız sanat camiası tarafından tanınan bir mekânda sergilenen eserlerin “sanat” sayıldığını da göstermek istemişti Duchamp. Çünkü kültür tüketicilerinin sanat algısı eserin içeriğinden çok, sergilendiği mekândan ve üzerindeki imzadan kaynaklanıyor. Sergide karşımızda duran saçmalık sırf sergi salonunda diye sanatmış gibi bir yanılsamaya sebep olabiliyor bazen. Aynı deneysel çalışma bir kaldırımın kenarına bırakılmış olsa, hiçbir sanatsever onun çöp kamyonu tarafından alınmasına engel olmaz.

‘Pisuar’ ve ‘yanlış anlama’

Son zamanlarda karşımıza sıkça çıkan yüzeysel ve üretimi basit eserlerin çoğunun ardında Duchamp’ınki gibi parlak bir fikirsel açılım veya herhangi bir eleştirel tutum yok maalesef. “Bakın ben de sanatçıyım” diyebilme sevdasının basit motivasyonu var sadece ortada. Klasiği sindirmeden deneysel denemelere giren sanatın genç girişimcilerinin çalışmaları içeriklerine göre değil, sergilendikleri mecraya veya altındaki imzaya göre değerlendiriliyor çoğunlukla.
Ernst Hans Josef Gombrich

9. BODRUM ULUSLARARASI BALE FESTİVALİ (15 AĞUSTOS-03 EYLÜL 2011)

2011-05-31T10:21:00.004+03:00

Bu yıl 9. düzenlenecek olan festival her sene Ağustos ayında düzenlenmektedir. Tarih, kültür ve doğanın aynı potada eridiği turizm kenti Bodrum'da, tarihi Bodrum Kalesinde düzenlenmektedir.

Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü olarak, ülkemizin önemli turizm merkezlerinde organize ettiğimiz festivallerde, üstün sanatsal kaliteye sahip nitelikli etkinlikleri, pek çok ülkeden sanatseverle olağanüstü tarihi mekanlarda buluşturmaktayız.

Ülkemizin kendine özgü güzellikleri ile tanınmış tatil beldesi Bodrum’da bu yıl dokuzuncusu gerçekleştirilecek olan Bodrum Uluslararası Bale Festivali, sanatseverlerin yoğun ilgisi, her geçen yıl yükselen sanatsal kalitesi ve yarattığı coşku ile bizleri gururlandırmaktadır.

Ülkemizin ilk ve tek bale festivali olma özelliğine sahip olan Festival, bugün geldiği uluslararası düzey ile yalnızca sanat kurumlarının değil tüm halkımızın da ilgi ve övgüsünü kazanacak konuma gelmiştir.

Bilet Almak ve daha fazla ayrıntıya ulaşmak için tıklayın.

BALE PROGRAMI

15 Ağustos 2011 Pazartesi	İSTANBUL MOZAİK U. Scholz / P. de Bana / J. Martinez	İstanbul Devlet Opera ve Balesi
18 Ağustos 2011 Perşembe	BEN, DON KİŞOT Koreograf : Boris Eifman	St.Petersburg Boris Eifman Devlet Bale Tiyatrosu
21 Ağustos 2011 Pazar	CARMEN Sahneye Koyan: Young Soon Hue	Schwerin Devlet Tiyatrosu Bale Topluluğu
22 Ağustos 2011 Pazartesi	CARMEN Sahneye Koyan: Young Soon Hue	Schwerin Devlet Tiyatrosu Bale Topluluğu
25 Ağustos 2011 Perşembe	ROCK AND ROLL (SALLAN YUVARLAN) T. McIntyre / S. Webre / C. Bruce	Washington Balesi
26 Ağustos 2011 Cuma	ROCK AND ROLL (SALLAN YUVARLAN) T. McIntyre / S. Webre / C. Bruce	Washington Balesi
29 Ağustos 2011 Pazartesi	MEVLANA’NIN ÇAĞRISI Koreograf : Mehmet Balkan	Mersin ve Samsun Devlet Opera ve Baleleri
01 Eylül 2011 Perşembe	LOS VIVANCOS - 7 KARDEŞ	Los Vivancos
02 Eylül 2011 Cuma	LOS VIVANCOS - 7 KARDEŞLER	Los Vivancos
03 Eylül 2011 Cumartesi	LOS VIVANCOS - 7 KARDEŞLER	Los Vivancos

Bütün temsiller 21.45'de başlar.
7 yaşından küçük çocuklar temsillere alınmayacaktır. 7 yaşından büyük çocuklar için bilet alınması zorunludur.

BODRUM KALESİ TARİHİ

Bodrum'un simgesi haline gelen kale, bugün Sualtı Arkeoloji Müzesi olarak kullanılmaktadır. (St. Peter Kalesi)
Bodrum kalesi iki liman arasında kayalık bir alan üzerinde kurulmuştur. Antik çağda önce ada olan bu alan sonraları kente bağlanarak yarımada durumuna gelmiştir.
1406 - 1523tarihleri arasinda inşa edilen St. Jean Sövalyeleri'nin kalesi, kare planlı, 180 x 185 m. ölçülerindedir. İç kale içinde değişik ülke adları verilmiş kuleler bulunmaktadır. En yüksek kule deniz seviyesinden 47.50 m. yükseklikte olan Fransız Kulesi'dir. Diğer kuleler İtalyan Kulesi, Alman Kulesi, Yılanlı Kule ve İngiliz Kulesidir.
Kalenin doğu duvarı dışında kalan bölümleri çift beden duvarları olarak takviye edilmiştir. İç kaleye 7 kapı geçilerek ulaşılır. Kapılar üzerinde armalar bulunmaktadır. Armalar üzerinde haçlar, düz veya yatay bantlar, ejder ve aslan figürleri bulunmaktadır. İç kalede Sapelin alti dahil olmak üzere 14 sarnıç vardır. Kale korugani, çiftli duvarlar arası su hendeği, asma köprü, kontrol kulesi, II.Mahmut tuğrası kalenin göze çarpan yerlerindendir.
Bodrum Kalesi, 19. yüzyil sonunda kalenin hapishane olarak kullanıldığı dönemde bir hamam yapısı ile Osmanlıniteliği kazanmistir.
Kale bugün Sualtı Arkeoloji Müzesi olarak kullanılmaktadır. Müze koleksiyonlarında bulunan eserler Türk hamamı, Amphora sergilemesi, Doğu Roma Gemisi, Cam Salonu, Cam Batığı, Sikke ve Mücevherat Salonu, Karyalı Prenses Salonu, İngiliz Kulesi, İşkence ve Katliam Odaları ve Alman Kulesi'nde sergilenmektedir. Ayrıca, 33.5 dönüm genişliğindeki bir arazi üzerine kurulmuş olan kalede açık mekanlarda da eser sergilenmektedir.

Müze, 1995 yılında Avrupa'da Yılın Müzesi Yarışması'nda "Özel Övgü" ödülünü almıştır.

Emek Hırsızlığı (Çalınan Tablo)

2011-05-28T18:52:00.003+03:00

Yanda görülen resmim çalışmakta olduğum Mete Sezgin Atölyesinden 1-3 Mayıs 2011 tarihleri arasında çalınmıştır. Çok sevdiğim bu 100cmx130 cm boyutlarındaki yağlıboya eserimin yokluğu beni üzmüştür. Tüm sanatçılardan ve sanatseverlerden isteğim yanda görülen eserimin baska bir yerde görülmesi halinde mailime bildirimde bulunulmasıdır. İlgilerinize simdiden teşekkür ederim. e-posta: cennetkizi87@hotmail.com

GM / Sunidhi Chauhan - Kaise Paheli Zindagani

2011-05-28T13:17:00.003+03:00

Parineeta (2005)filminde geçen parça günümüzün müziği oluyor. Cumartesinize keyif katması dileğiyle. Klipli dinlemek isteyenlere...

1. Arada Disiplinlerarası Sanat Festivali

2011-05-28T11:31:00.004+03:00

TÜRVAK Sinema-Tiyatro Müzesi’nin işbirliğiyle gerçekleşen Arada Sanat Festivali başlıyor! Her türlü sanat dalına kapılarını açan, daha çok eserlerini sergileme imkânı bulamamış, henüz üniversite öğrencisi veya yeni mezun sanatçılara ağırlıklı olarak yer vermek isteyen festival mayısın son haftası kapılarını açıyor. İkinci ayağı Viyana’da gerçekleşecek olan festival, 26 Mayıs 2011 tarihinde Avusturya Konsolosluğu’nda yapılacak açılış davetiyle başlayacak. 26 – 29 Mayıs tarihleri arasında Galata’nın çeşitli mekânlarında sergiler, dans ve tiyatro performansları, müzik dinletileri, workshoplar, film gösterimleri düzenlenecek. Program kapsamında 27 Mayıs Cuma günü TÜRVAK Sinema-Tiyatro Müzesi’nde ücretsiz olarak özel film gösterimleri ve “Sürrealizm ve Sinema” üzerine herkese açık bir seminer gerçekleştirilecek.

Avusturya Konsolosluğu, Hollanda Konsolosluğu, Beyoğlu Belediyesi, Rema Matbaacılık, Misket, TÜRVAK ve SAE tarafından desteklenen festival, ağırlıklı olarak Viyana’dan olmakla birlikte yurtdışından gelecek sanatçıları da ağırlayacak.

Arada Sanat Festivali farklı dallardan sanatçıların buluşmasını sağlayarak bir paylaşım ortamı yaratmayı ve farklı etkileşimler yakalamayı hedeflemektedir. Doğaçlama işlerin, karşılaşmaların, sanatçıları üretim halindeyken görmenin mümkün olduğu festival yeni ortak çalışmalara da bir kapı açmış olacak.

İlk projesini çeşitli sanat disiplinlerini bir araya getirerek bir festival ortamında buluşturan Arada Kültür ve Sanat Organizasyon genç sanatçılara yer açmak ve farklı sanat dalları arasında etkileşimler yakalamak amacıyla kuruldu. Kültürler arasında, sanat dalları arasında durarak bu farklılıklar arasında bir bağ olmayı, ilişki kurmayı, kapsayıcılığı kendine ilke edindi. Aramaktan yola çıkan, arayışta olan, yeni buluşmalar, ortak çalışmalara kucak açmaya çalışan organizasyon, ilk festivalinde olduğu gibi tüm etkinliklerinde bu anlayışı benimseyecek ve festivali her yıl tekrarlayacak.

27 Mayıs Cuma TÜRVAK SİNEMA-TİYATRO MÜZESİ Programı

14.00 – 15.30: Kısa Film Gösterimleri – Süs / Fırat Konuşlu, Ev Sahibim / Özgür Bakar, Çarpışma / Umut Aral, Klecks / Tan Tolga Demirci, Neredeyim Hiç / Ali Ünal

16.00 – 18.00: Tan Tolga Demirci, Seminer “Sürrealizm ve Sinema”

18.30 – 20.00: Kısa Film Gösterimleri – Gerçekten Fazlası Değil / Bilal Bay, Evsiz Bebek / Tolga Çeltikçi, Raspatan / Pollution, Felix und Scorpion / Tan Tolga Demirci, Raspatan / Beauty, Potkal / Gökçe Pehlivanoğlu

YER: TÜRVAK SİNEMA-TİYATRO MÜZESİ
TARİH: 27.5.2011
ADRES: Yeniçarşı Caddesi No:24 Galatasaray Meydanı – 34430- Beyoğlu – İstanbul
TEL: 0212 245 80 91/92/93

WEB: http://aradafest.com

Güzel Sanatlara Hazırlık Kursu

2011-05-26T10:29:00.003+03:00

Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi; Grafik Tasarım, Moda ve Tekstil Tasarımı, Takı Tasarımı ve Plastik Sanatlar bölümleri 2011-2012 eğitim-öğretim yılında öğrenci kabul etmeye başlıyor.

Hedefimiz sınırların ötesinde bir üniversite yaratarak, fikir özgürlüğünü akademik fanustan çıkarıp toplumla buluşturmak, çağın eğitim anlayışını ülkemizin gereksinimleriyle bütünleştirmek, araştırmada öncü olmak, öğrencilerimizle ve öğretim kadromuzla küresel standartları yakalamaktır.

İstanbul Kemerburgaz Üniversitesi’nde bizler, yükseköğretimi bilen kişiler olarak bir arada, bir ideal peşinde harika bir üniversite yaratma uğraşına giriyoruz. Oluşturacağımız kurumsal kültürümüzle Türk yüksek öğretim sisteminde örnek olmayı hedefliyoruz. Bu ideali bizimle paylaşmaya hazır öğretim üyelerini ve öğrencileri üniversitemizde görmek bize büyük bir mutluluk verecektir.

Lisans eğitimimizin ana hedefi; özgüven sahibi, hayata geniş bir perspektiften bakabilen, bilgi ve teknoloji çağına uyumlu bireyler yetiştirmek olacak. Yabancı dil öğreniminin vazgeçilmez olduğu üniversitemizde Hazırlık sınıfı eğitimimiz, üst sınıflardaki dil dersleri ve uluslar arası deneyimlerle pekiştirilecek. Lisans programlarımızı en kısa sürede yüksek lisans ve doktora programlarıyla da bütünleştirerek bilgi derinliğimizi ve araştırma potansiyelimizi güçlendireceğiz.

Araştırmalar ve bilimsel yayınlar üniversitemizin vazgeçilmez yapı taşlarından olacak. Öğretim kadromuzu bu yönde oluşturacağız ve kendilerinden evrensel bilgi üretimine katkıda bulunmalarını bekleyeceğiz, onlara bu yönde destek olacağız.

Sahip olunan ve üretilen bilgiyi akademik dünyaya sunmanın yanı sıra toplumumuzla da paylaşacağız. Ülkemizin yükseköğretimdeki gereksinimlerinin karşılanmasında üst seviyede katkı sağlayacağız.

info@ikbu.edu.tr
(0 212) 604 00 00
www.ikbu.edu.tr

Filmi izleyerek, bir görme engellinin hayatına renkleri katabilirsiniz

2011-05-26T10:11:00.002+03:00

Bu film her izlendiğinde bir görme engelli çevresindeki renkleri öğrenebileceği özel bir yazılıma ücretsiz kavuşuyor. Jotun Boya'nın desteği sayesinde siz de onlardan birine renkleri armağan edebilirsiniz. Derneğin İstanbul Şube Başkanı Murat Demirok'un da filmde dediği gibi: 'Lütfen bu filmi paylaşın, daha fazla insan duysun, daha fazla insan bu imkandan faydalansın. Siteyi sosyal ağlarda paylaşarak daha çok kişinin izlemesini sağlayın... sitedeki filmi izleyin.